WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی وسیاسی حشمت الله بیان

 

     فراز و فرود های دهه اخیر افغانستان                                               حشمت الله بیان

وضعیت سیاسی افغانستان بی گمان در دهه اخیر هجری خورشیدی پس از حادثه یازدهم سپتمبر 2001 میلادی توأم با حملات گروه القاعده توسط چند فروندهوا پیما به آسمان خراش های نیویارک و واشنگتن ایالات متحده امریکا تغییر کرد که بر اثر آن حملات هزار ها شهروند امریکایی و دیگر کشور های مقیم دران کشته و زخمی شدند و ملیون ها دالر خساره مالی به اقتصاد امریکا وارد گردید. پس از آن شورای امنیت سازمان ملل متحد موافقت نمود تا به هدف مبارزه علیه هراس افگنی، تأمین امنیت و ایجاد یک حکومت بر بنیاد مشارکت ملی در افغانستان، نیرو های نظامی کشور های عضو ناتو وارد افغانستان گردد. همان بود که نیرو های امریکایی و کشور های عضو ناتو که شامل 49 کشور میگردید، دراواخر سال 1380 خورشیدی وارد نقاط مختلف افغانستان شدند و توانستند با حمایت نیرو های جبهه متحد ملی به رهبری برهان الدین ربانی و فرمانده محمد قسیم فهیم در طی نزدیک به دو ماه جنگ های نچندان شدید، بساط لانه های هراس افگنی و رژیم پنج ساله طالبانی را از افغانستان برچینند. با روی کار آمدن این تغییر، روزنه های امید در زندگی شهروندان افغان باز شد و مردم باورمند بدین شدن که دیگر جنگ در افغانستان ختم گردیده و ازین پس همه در فضای صلح و به دور از تبعیضات قومی، سمتی، گروهی و جنسیتی زندگی شان را در کنار هم به پیش خواهند برد. همزمان با آن سازمان ملل متحد کنفرانس بن را در آلمان برگزار کرد و از جناح های مختلف سیاسی و نظامی افغان که در تقابل با رژیم طالبان قرار داشتند دعوت شد تا برای ساختار حکومت افغانستان با هم مذاکره نمایند که در فرایند آن، حامد کرزی به عنوان رئیس اداره مؤقت افغانستان برگزیده شد.   پس از روی کار آمدن اداره مؤقت در کشور فضای کار و زندگی به روی همه افغانها گشوده شد، صدها هزار افغان دور از وطن دوباره به خانه های اصلی شان برگشتند، ده ها اداره به خاطر خدمتگذاری بهتر و بیشتر به جامعه در چارچوب حکومت افغانستان ایجاد گردید. به همین ترتیب صد ها دفتر کمک رسانی سازمان ملل متحد و کشور های کمک کننده در بخش های مختلف در تمام ولایت های کشور بازگشایی گردید، ده ها تاجر داخلی و خارجی در عرصه های مختلف به سرمایه گذاری در همه شهر های کشور پرداختند ، زمینه کار و روزگار برای بیشترینه شهروندان اعم از زن و مرد در تمام شهر ها به مردم مساعد گردید، قانون اساسی به مثابه ی وثیقه ملی طی برگزاری لویه جرگه به تصویب رسید، انتخابات ریاست جمهوری، شورا های ولایتی و پارلمانی برگزار گردید، نمایندگی های سیاسی افغانستان در بیشتر کشور ها ایجاد گردید. خلاصه دست کم در همه بخش ها چون: اقتصاد، قضا، صحت، معارف، فرهنگ و رسانه ها، ورزش و... زمینه اعتلاء و بالندگی، کار و زندگی بهتر از گذشته ها در کشور مساعد گردید.

با این همه زمینه سازی ها برای ساخت و ساز افغانستان نوین، مرفع و دموکراتیک، عده یی از فرصت طلبان در کمین نشسته داخلی و خارجی در درون حکومت و بیرون ازان بیشتر پول های باد آورده از کمک های خارجی که بالغ به ملیارد ها دالر میگردد و عواید داخلی را به جیب های شان ریختند و نگذاشتند که در بخش های عمرانی و رفاهی عام المنفعه به مصرف برسد. پست های رده های بالا حکومتی و مؤسسات خارجی بیشتر نه بر اساس لیاقت نه؛ بل بر اساس روابط قومی، سمتی، گروهی و .... میان اربابان قدرت تقسیم گردید و زمینه فساد اداری در تمام سطوح برای بیشترینه کارکنان در ادارات حکومتی و غیر حکومتی مساعد گردید که بر اساس آمار های تهیه شده سازمان ملل متحد درسال 2009 میلادی افغانستان در ساحه فساد اداری، پس از سومالیا در میان 188 کشور جهان در جایگاه دوم قرار گرفت و نیز از چند سالی بدینسو در ساحه زرع مواد مخدر در جایگاه نخست قرار دارد.

گروه های شکست خورده طالبان و القاعده پس از چند سال خاموشی و غیابت، با تبانی حامیان خارجی شان دو باره جان تازه گرفته و بر علیه حکومت آقای کرزی و نیرو های نظامی امریکا و ناتو دست به تحرکات تلافی جویانه زدند. مخالفین دولت، این بار با تاکتیک های جدید وارد میدان جنگ شدند که به گونه ی مثال میتوان از حملات انتحاری، ماین گذاری های کنار جاده، نشانه گیری مقام های بلند پایه دولتی، رخنه کردن در درون نیرو های نظامی دولت، حملات گروهی و ... نام برد. طالبان با این نوع تحرکات شان توانستند بعضی از ولسوالی ها و مناطق سرحدی را در اختیار خویش در آورند تا حملات شان را از آنجا به سادگی سازماندهی نمایند که این حرکات مخالفین کماکان یک بار دیگر اثرات منفی خود را بالای وضعیت امنیتی و اقتصادی کشور وارد نمود که این بد امنی و بی روزگاری همه روزه در حال افزایش میباشد.

نیرو های ائتلاف بین المللی به رهبری امریکا که نزدیک به ده سال میشود در برابر این جنگجویان قرار گرفته اند و تا حال هزارها عسکر شان را از دست دادند، صد ها واسطه نقلیه زمینی و هوایی شان از بین رفت و مهمتر از همه اینکه حضور این نیرو ها که تعداد شان به 140 هزار میرسد، بالای اقتصاد کشورهای شان به ویژه ایالات متحده امریکا اثرات منفی گذاشته است. به قولی یکی از آگاهان امور بین المللی افغان، مصرف نیرو های نظامی امریکا مستقر در افغانستان در یک شبانه روز بالغ بر دوصد هزار دالر امریکایی میرسد. این کشور هم اکنون 14 ملیارد دالر از بانک جهانی مقروض گردیده و از لحاظ اقتصادی در وضعیت بدی قرار گرفته است.

با توجه بدین بحران مالی و خسارات وارده مالی و جانی امریکا ناشی از جنگ های افغانستان، امریکا وهمپیمانان نظامی اش سر انجام در سال 2011 میلادی بدین نتیجه رسیدند تا قدرت نظامی را به نیرو های افغان منتقل نمایند و به گونه تدریجی نیرو های شان را تا سال 2014 میلادی از افغانستان بیرون نمایند که نخستین برگشت این نیرو ها در ماه سرطان 1390خورشیدی آغاز گردید.

سپردن مسؤولیت امنیت کشور از نیرو های خارجی به نیروی افغان در حالی صورت میگیرد که به باور آگاهان امور نظامی و سیاسی، حالا افغانستان آماده پذیرش انتقال قدرت نیست؛ زیرا  نیرو های امنیتی  افغان به طور عموم آموزش های مسلکی نظامی را سپری نکرده، از لحاظ کمیت دچار کمبود پرسونل بوده، سلاح و تجهیزات مدرن در اختیار ندارند و ... تا از کشور شان به گونه مستقلانه دفاع نمایند. و ممکن با بیرون شدن این نیروها زمینه بیشتر مداخله کشور های همسایه و مغرض در افغانستان مساعد گردد. مردم افغانستان نیز از تبعات روند در حال اجرا قسماً نگران بوده اذعان میدارند که مبادا کشور شان دوباره به سوی دهه هفتاد برگردد و جنگ های گروهی و قومی میان طرف های درگیر و جنگ سالار در هر گوشه ی از کشور شعله ور گردد.

به هر حال، پروسه انتقال قدرت از نیرو های خارجی به نیرو های افغان به نظر نویسنده در واقع یک عملیه به جا و پسندیده بوده تا افغانها بتوانند با روحیه آزادمنشی هویت ملی شان را حفظ داشته و مستقلانه از وطن شان دفاع نمایند. امید است که جامعه جهانی طبق تعهدات داده شده شان تا زمانی نیرو های افغان را در بخش تجهیزات و تسلیحات یاری نمایند تا نیرو های افغان خود بتوانند از وطن و ارزش های تحقق یافته دموکراتیک شان به گونه مستقلانه دفاع نمایند.

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید