WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی وسیاسی حشمت الله بیان

 

 ضرورت ایجاد مراکز پژوهشی ورزش در افغانستان                                        حشمت الله بیان

 امروزه دولت ها بیشتر تلاش در راستای ایجاد مراکز پژوهشی در عرصه های مختلف داشته تا  با استفاده ازان پیش زمینه ی برای رشد، بالندگی و شگوفایی کشور های شان مهیا نمایند. انگار، اهمیت دادن به موضوع پژوهش گرهگشای چالش ها، موانع و عقب ماندگی ها بوده و رهگشای پیشرفت، روشنگری، شگوفایی و ... در جامعه می گردد. روی این اصل اکنون در هر کشورها، صد ها مرکز پژوهشی وجود داشته و روی موضوعات مختلف تحقیق و پژوهش می نمایند. به باور آگاهان عوامل پیشرفت جامعه، اهمیت دادن به موضوع تحقیق و پژوهش است و در جوامع که به امر تحقیق و پژوهش توجه نشود دچار عقب ماندگی خواهند شد.

 در افغانستان متأسفانه فرهنگ ایجاد مراکز پژوهشی از گذشته ها تا حال کمرنگ بوده و چندان توجه ی درین زمینه صورت نگرفته است. اکنون در کشور مان انگشت شمار مراکزی وجود دارند که بیشترینه آنها در راستای وضعیت سیاسی کشور فعالیت می نمایند.

تربیت بدنی و ورزش که یکی ازشاخصه های اساسی حیات بشر بوده و تضمین کننده انسان سالم، جامعه سالم وزندگی سالم میباشد، نیز از دید دولت مداران و مسؤولین ما به دور مانده و چندان توجه ی درین عرصه از گذشته ها تا حال صورت نگرفته است. کشور های دیگر با درک مفهوم واقعی از علوم تربیت بدنی، مراکز بیشماری تحقیقی وپژوهشی را درین بخش ایجاد نموده اند و ازان استفاده زیاد به سود کشور های شان مینمایند. افغانستان با جمعیت نزدیک به 30 ملیونی خویش تا حال یک مرکز پژوهشی در بخش علوم تربیت بدنی و ورزش ندارد. گرچه اداراتی در بخش تربیت بدنی و ورزش چون: دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تعلیم و تربیه کابل، ریاست عمومی تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک، ریاست تربیت بدنی و څارندوي وزارت معارف و ... فعال اند و طوری که دیده شده تمرکز بیشتر این ادارات ظاهراً کار بالای فعالیت های جسمانی ورزشکاران بوده نه تیوری های علمی تربیت بدنی.  دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تعلیم و تربیه کابل که یگانه کانون علمی و اکادمیک در کشور میباشد و یک بخش کاری شان را تحقیق و پژوهش در قسمت پربار ساختن داشته های علمی و تهیه مواد درسی برای دانش آموزان این دانشکده تشکیل میدهد که چندان کاری قابل دید را در راستای تحقیق و پژوهش تا حال انجام نداده اند. بیشتر استادان این دانشکده خویش را اقناع به تدریس یکی دو مضمون برای دانش آموزان نموده اند و بس. ازین هم نباید چشم پوشی نمود که در میان آنها شخصیت های هم حضور دارند که خود جوش سعی، تلاش و زحمت کشی شبا روزی  کرده اند پژوهش نموده، قلم برداشته اثر ها و کتاب های نوشته کرده اند. اکنون هیچ مرجع نیست تا بدان مواد تهیه شده توجه نموده و آن را به چاپ برسانند که به گمان اغلب باید وزارت محترم تحصیلات عالی چنین کتاب ها را به چاپ برسانند تا محصلین، استادان، مربیان، ورزشکاران و ... کسانی که علاقمند خوانش چنین مطالب می باشند، ازان استفاده نمایند.

بدین ترتیب ازچندین دهه بدینسو در چهارچوب ریاست عمومی تربیت بدنی و ورزش کشور یک بخشی زیر نام ( آمریت بورد مسلکی ) نیز وجود دارد که عمده ترین وظیفه آن تحقیق، تهیه، تألیف و ترجمه از آخرین یافته های علمی تربیت بدنی و ورزش را تشکیل میدهد. گرچه این آمریت از بدو پیدایش تا اکنون مورد توجه خاص مسؤولین امور قرار نداشته و همیشه این بخش مهم فقط به نام در تشکیل آن اداره جا داده شده است؛ اما این بخش با توجه به کمبود و یا نبود کادر علمی و مسلکی، منحیث مسؤولیت وظیفوی خویش کماکان توانسته چندین رساله، مطالب، قوانین و مقرراتی را برای قانونمند شدن ورزش و روشنگری اذهان استادان، مربیان و ورزشکاران و علاقمندان تهیه و آماده چاپ نمایند تا متقاضیان ازان استفاده نمایند. متأسفانه ریاست عمومی تربیت بدنی و ورزش و کمیته ی ملی المپیک کشور به زحمت کشی مسؤولین این بخش توجه نکرده و از چاپ و ترویج آن خود داری مینماید. در حالی که ملیون ها افغانی در کار های روزمره این اداره به مصرف میرسد؛ اما برای چنین کار های بنیادی حاضر به پرداخت مقدار پول  اندک نمی باشند.

در وزارت معارف هم متأسفانه چنین مرکزی وجود ندارد تا در عرصه علوم تربیت بدنی پژوهش کرده کتاب های را تهیه نمایند تا شامل نصاب تعلیمی معارف گردیده و به شاگردان مکاتب تدریس گردد. 

بنابرین هرگاه دولت افغانستان به ویژه ریاست عمومی تربیت بدنی و المپیک در بخش ایجاد مراکز تحقیقاتی و پژوهشی ورزشی توجه نکند و دست کم یک مرکز بزرگ تحقیقاتی ورزشی در سطح کشور که ضرورت مبرم یک جامعه محسوب میشود، نسازند، اشخاص مسلکی و متخصص که هم شمع علمی و هم تخصص علمی در ساحه یاد شده در وجود آنها باالقوه نهفته است استخدام نکنند  و ورزش مان را به گونه علمی سمت و سو ندهند ، بعید به نظر میرسد که پیشرفت و تکامل آنچنانی در عرصه ورزش  که بخشی از افتخارات یک شور محسوب میشود در سطح ملی و بین المللی داشته باشیم.

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید