WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

  گزیده های مقالات   عبدالوکیل کوچی

 

هریمن سیاه  - در راه آزادی  -ظلم ناروا - اهدا به شما-  مقام زن -وفاق  - بیدار شو ,,,, عبدالوکیل کوچی

اهریمن سیاه

عما ل ارتجاع

اندر حصار قلعه سنگيُ کهنه ی

بیجا نشسته یی

بیجا خزیده یی

زینجا بقصد جان جوانان دادخواه

سنگر گرفته یی

بر روی رهروان عدالت پسند پاک

آتش گشوده یی

اما بدان که آتش خشم هزار ها

روزی  ز  روزها نشود کان شراره اش

در انتهای عمق جهنم برد ترا

ای کهنه کار قرن

ای فتنه ی زمان

کاندر کنار جاده سر راه کاروان

بیجا نشسته یی

بیجا خزیده یی

خونها که ریخته یی

این نیست راه حل وطن یا نجات تو

این صفحه پاک می نشود از صفات تو

بهتر همینکه نیک بدانید که یکزمان

کاین خونهای ریخته شده در ره وطن

هر قطره قطره اش

هر ذره ذره اش

هر چکله چکله اش همه سیلاب میشود

گرداب میشود

ودرین موج بی امان

خود در میان آن

با دار ودسته ات همه غرقاب میشوید

اما مبارزان ایستاده اند بپا

زیرا درین دیار

از خون ما بروید هزارن مبارزی

موج خروش وجنبش رزم سراسری

در ا ینچنین فضا

اندر چنین هوا

همراه کاروان

با عزم استوار

گامی بپیش میکشد و پیش میرود

تا پرتو سحر

آنگاه تمام ظلمت شب روز میشود

آزاده گان با همه پیروز میشوند

عبدالو کیل کوچی  

                      

 

در راه آزادی

 یکطرف  توپ تفنگ و تحقیر       یکسو رستاخیز وخواهان تغیر

پیُ  شا نتاژ نظا می از ارگ        جان مردم شده تهد ید  بمرگ

یکطرف حادثه وتاختن است        جای دیگر خیمه افراشتن است

یکزمان آتش  خونست روان        گاهی  آرامش  قبل  از  توفان

دولت ی  گرم ریا کاری  ها         ملتی  غر ق  عزا  داری  ها

وضع  بغرنج  جفا تا به کجا        پیر تازه   آمد ه  در  چه  هوا

می  ندا نم هدف دنیا  چیست        استرا تیژ یُ  امر یکا  چیست

هرکه برمقصد خود می تازد        در پیُ  قدرت  خود می  نازد

راه حل  نیسته با میل  تفنگ        هیچ  آینده   ندارد  این  جنگ

مردمان  برابری می خواهند        جنبش  سرآ سری  میخوا هند

خواسته برحق شان عدالتست        داد خواهی ونجات ملت است

توده هایی که  بپا خا سته اند        بیرق  صلح،  بر افرا شته اند

حکم  تاریخ  همی آزاد یست        دو لتها  رفته  ومردم با قیست

صاحبان  اصلیُ خاک و طن        مردم است ،مردم زنجیرشکن

دادخواهیُ شما حق وبجاست        هموطن پیروزی ازآن شماست

عبدالوکیل کوچی

 

        

ظلم ناروا

چرا بر خود جفا کردی

ویا اینگونه ظلم نا روا کردی

خطا کردی ،خطا کردی ،خطا کردی

بلا خر خانه را بر باد دادی وتباه کردی

بنام دین ومذهب روز مردم را سیاه کردی

به پندار خودت آنگاه ،

به پندارت ، مرا از قبضه گرگان رهانیدی

چرا پس کارد را در شهرگ حلقم بمالیدی

برای اینکه اصلاً گرگ درانم تو خود بودی

سپس در صدر خانه وحشیانرا جابجا کردی

به گنج اش دسته ی غارتگران را آشنا کردی

حریمش را فدای دد منشهای جهان کردی

زمام خویش را خود در کف بیگانگان دادی

مگر نشه شدی در ذروه  قدرت

ویا که کور گشتی در پی شهرت

که دادی سر نوشتت در ازآء موقف وثروت

واکنون روبرویی با بلای بی پرو بی بال وآتشزا

که با آزمایش میزان تخریبش

بقتل و مرگ بربادی آدمها

ویا تهدید هشداری به ملتها

که گویا در اسارتگاه قرن بیست ویک

این گونه بربادی

درین یک گوشه ویران بی سرپوش  

و با این سطح بی باکی

بر افروزند آنجا « مام » آتش را

چنان آتش که دور است از تحملها

که حتا دود آن

از سینه ی بیچاره کرزی نیز بالا شد

چه باید کرد ای یاران

چه باید کرد ای مردم

که از بند اسارت ، گردن انسان رها گردد

د مد خورشید آزادی ، حقیقت برملا گردد

عبدالو کیل کوچی

اهدا به شما شریف ترین درد آشنایان وطن .

 

بر خیز که اوضاع جهان درخطر است

دشمن   بکمین  آمده   درپشت در است

صبر  همه  لبر یز  ز  رویا رو  ییست

اندک « جرقه »  جهان  بزیرزبراست

 

اوضاع  زمانه   زین  بد تر خواهد شد

هر لحظه  بلحظه  پر خطر  خواهد شد

با  وحدت  اگر  چشم  خرد   باز  شود

بار  دگر  این  شام   سحر  خواهد  شد

 

تا  ما  همه  همبسته  و   یکجا    نشویم

در  قول و  عمل تا من و تو  ما نشویم

چیزی  به    شعار گفتن  حاصل  نشود

بر  ز خم     وطن  نیز  مداوا   نشویم

 

تا   فارغ  از اهد اف  گر وهی  نشویم

تا   رسته  ز ا ختلاف   دوری   نشویم

در   پهنه ی  کار زار  میهن   دو ستی

رهکا ر  اصول   رز مجو یی   نشویم

 

شرم است  که براه  مشترک  ره نرویم

ننگ است  اگر  ما همه   همره  نشویم

چون  نیست   بدیل  وحدت و همکاری

چیزی   دگری   که  ا ندرین ره نرویم

 

گر  عشق   وطن   بسینه  و سر داری

با ید   که  به   همد لی  قدم   بر داری

چیزی   نشود  ز دوری  و  فا صله ها

از  لشکر   بسیار  که   در  بر   داری

 

از  فا صله  ها   سخت   حذر باید کرد

بر  جو شش  و  همد لی  اثر  باید کرد

با   عنصر   اتحاد   و تر کیب   و فاق

این    کاخ    امید   را بسر   باید  کرد

 

 

در   پر تو   قله  ها   نظر   باید   کرد

زین    جاده   پیچ  و خم  گذر باید کرد

حیف  است  به نیمه راه تو قف  کردن

تا    آخر   این   راه   سفر  باید   کرد

 

گیرم   که   تیور یسن  و ابر  فرهنگی

آنرا   چکنم      که   در عمل  میلنگی

با   زشت   ترین  مخا لفان  در سازش

با  خوب   ترین  همنظران  در جنگی

 

چون عشق وطن رسالت خصلت ماست

از  خود  گذری لازمه   فکرت  ماست

فر موده    دایمیُ     رهبر   این    بود

پیروزیی  ما همیشه  در  وحدت ماست

 

عبدالوکیل کوچی

 

      مقام زن

زن  بنای  خلقت  و ایجاد  آدم  است

عالیترین  مظاهر هستی  عالم  است

آن دانه گندمی که فقط یک بهانه بود

گویا که در بهشت

انگیزه های عشق تورانقش بسته بود

کادم بدست خویش

فردوس  را بداد وترا همسفر گرفت

پرواز زندگی زشما  بال وپر گرفت

کا یینه  محبت  جنت  نشان    تویی

بعد از خدا یگانه خدای  جهان تویی

رهکار راه   جنبش  آزادگان  تویی

اعجاز مهر وعاطفه ومهربان تویی

هر چند  در مبارزه مرگ وزندگی

قربا نیی  خشونت  خونبار میشوی

اما بذات خویش

نیروی حذب وجاذبه قلبها زن است

درتنگنای حادثه مشکلکشا زن است

کانون گرم منزل اهل و فا زن است

بنیا  نگذار جامعه  وپیشوا زن است

احساس پاک اوست

هرجاکه مردبجاه مقامی رسیده است

دانا ترین مشاور زن در کنار اوست

آن ناخدا زنست که در موج سهمناک

کشتی  شکسته را بهدف رهبری کند

پیروز   باد  جنبش  و رزم  قیام زن

افر اشته  باد  پرچم  هستی بنام  زن

عبدالو کیل کوچی

 

وفاق

ای  دو ستان چرا همه یکجا   نمیشویم

راه گر یکیست تا بکی همراه نمیشویم

کشتی اگرشکست نی توزنده یی نه من

پس  در پی  نجات  چرا ما   نمیشویم

زخم   وطن   گذ شته  زحد علاج  آن

با  دوري  و نفا ق  مدا وا    نمیشویم

مشکل مشخص است همه درک میکنند

لیکن   براه  حل  همه  همپا  نمیشویم

تا ما  بپای  خویش نبرداشته  ایم  گام

هر گز  قبول  باور  د لها    نمیشویم

عالیترین گزینه همین راه وحدت است

بی  همد گر  قوی  و توا نا  نمیشویم

در  روشنی  وحد ت  اند یشه و عمل

جمعیم ،  از اصول   مجزا   نمیشویم

با  عزم   آهنین  و  هد فمند و استوار

راه می بریم به پیش محابا   نمیشویم

جز با وفاق و بینش سازنده گی وکار

ما   صا حبان  کشو ر زیبا  نمیشویم

در کوره راه پر خم و پیچ  زمانه ها

فرزانه   میر ویم  و هرا سا نمیشویم

گر ز آسمان سنگ  ببارد به  فرق ما

تسلیم   هیچ   کشور  د نیا    نمیشویم

با  کشتی   نجات   بسوی   کرانه ها

خوش  میرویم  هراسه  دریا نمیشویم

با  همدلی   بلا خره   پیروز  میشویم

از با  همی  شکسته  وشیدا   نمیشویم

هر گاه  که  در  وفاق  موفق شویم ما

آنگاه   شکست   را   پذ یرا  نمیشویم

عبدالو کیل کوچی

بیدار شو

هموطن  بر  خیز  از خواب گران  بیدار شو

در  سحر  گاه  هان  روشن  گوهر پربار شو

دشمن  از  بیرون   ندارد  تا ب  میدان   ترا

اند رون   خانه    د فع   د شمن  مکار   شو

تا بکی   باشی  اسیر حیله  های  ع   و   غ

خیز با رزمنده  گان  و داد  خواهان  یار شو

تا  بکی  خوشباوریها ،  تابکی این ساد ه گی

می  فریباند   ترا  با نام  دین  هوشیار   شو

تابکی درخواب غفلت چون اسیرشب پرست

گر سحر خواهی  نگر سوی  شفق در  کاشو

خاک  پاک این  وطن  پامال  دیوان  تا بکی

خیز بر دفع   تجاوز   را هیی   پیکا ر  شو

همچو  فرز  ندان  صدیق  و فا  دار   وطن

خادم   صدیق   میهن  باش وخد  متگار شو

خاک  بر سر کن تخالف های قو می وزبان

با  همه   زحمتکشان   مملکت  همیار  شو

چشم   امید   وطن   رزم و توانایی تو ست

خیز چشم   انداز  راه    وقوت   رفتار شو

مردم از بیکا ری و فقر ومرض بیچاره شد

عزم کاری  کن  علاج  مشکل  بیمار   شو

تا بکی   باشی  اسیر  چالش   و نیر  نگها

باز  کن  چشم  حقیقت  عاشق  ا سرار شو

شب  نمی  ماند همیشه  باز می  آید   سحر

هموطن   بیدار  شو بیدار   شو  بیدار  شو

عبدالوکیل کوچی

 

اهدا به قهرمانان ششم جدی ۱۳۵۸

 

پرچم ار غوانی

صدا های خود را جهانی بسازیم

فزآینده وجاودانی بسازیم

بنای هدفمند و همزیستن را

به همسویی و مهربانی بسازیم

وطن را رهانیم زچنگال گرگان

فضای خوش شاد مانی بسازیم

چمن را کنیم پاک از لاشه خواران

بهار خوش و بی خزانی بسازیم

ازین خاک دیرینه ُ آریانا

جهان نو زنده گانی بسازیم

به پیکار شب لشکر تیره گی را

زبون و سیه بخت وفانی بسازیم

در آزمون پاکیزه گی وصداقت

محک را از آن سنگ کانی بسازیم

به اندیشه دانش وعلم وفرهنگ

منادی حرف و معانی بسازیم

ز آموزش مکتب آدمیت

وطن را یکی بار ثانی بسازیم

شعار هماهنگ سرتاسری را

طنین افگن و همه گانی بسازیم

همه سنگر قله آرزو را

پر از پرچم ارغوانی بسازیم

عبدالو کیل کوچی

 

 

             اوضاع پر خطر

از کین  فتنه  وضع  جهان پر خطر شده

مردم  ز جنگ  ناحق و حق در بدر شده

تر شد زمین ،  بخون   خلایق هزار بار

هر  روز  آمده ،  ز گذ  شته   بتر   شده

حاکم  بقصد غارت   قاضی در اختلاص

وعظ    ملا ،  زبی  عملی  بی اثر  شده

باغ   و فاق    با همی  و  غنچه     امید

از سردیی  و خمودییُ  ما  بی ثمر   شده

زاغ  زغن  بدشت ودمن جا گرفته  است

شهر و  دهات  غوطه  بموج  شرر  شده

میکرد  هر که  زمزمه ی عاقبت   بخیر

اکنون  ز عاقبت   همگی   با  خبر  شده

اوضاع خراب درهمه جاخون آتش است

زآندم  که  خارجی همه جا  مستقر  شده

از ضعف  رهگشاییُ  آن  خفتگان   راه

رهزن  ز   راه  رفته برون راهبر  شده

جلا د  پیر  ظالم  و راکت   پران   قرن

باز  آمده  به  خون  همه خیره سر  شده

آن   خادم   وهابی  و غربی  و سند یان

بر طالبان   خارج  و  دا خل  پدر   شده

در  ا نتقال   قدرت   اصلی  به   طالبان

ار گ  ازهمه  معامله  گران  پیشتر شده

آن یک بخوش لباسي وآرایش  است شاد

این  دیگرش  به   قاتل  ما همنظر  شده

با   پنج  هزار ساله تاریخ  ، این  وطن

تقد یر  سر نوشت   بدست   قطر   شده

برخیز همسفر که  درین راه پیچ  و تاب

معنای   زندگی  همه  خون  جگر  شده

آتش  بزن  بقلب شب و شب  پرست ها

بنگر   که   آمد  آمد  صبح  سحر  شده

عبدالو کیل کوچی 

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید