WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات نجیبه آرش

 

    سیر تاریخی روز هشتم مارچ                                                       نجیبه آرش

 

سیر تاریخی روز هشتم مارچ

     نجیبه آرش
 

روز هشتم مارچ ،به پاس مبارزات قهرمانانه زنان علیه ظلم و استبداد ، بی عدالتی و نابرابری  آ نان د ر اجتماع و خانواد  به  دست آ مدهه درین روز بایست از موفقیت های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و علمی زنان قدردانی صورت بګیرد۰ از لحاظ تاریخی در هشتم مارچ ۱۸۵۷ زنان کارخانه بافندګی نیویارک برای دست یابی به شرایط بهتر کار و دست مزد بیشتر  دست به تظا هرات زدند که متاسفانه با حمله های سر کوب ګرانه پولیس مواجع شدند۰ و همین زنان در هشتم مارچ ۱۸۵۹ نخستین اتحادیه کارګری زنان کارګر کارخانجات و کار ګاه های تولید لباس را بوجود آوردند۰ اما پاسخ اندیشه شناسایی یک روز به عنوان روز جهانی زن ، از آغاز قرن بیستم میلادی قوت ګرفت، اما در سال ۱۹۰۹ با اعلامیه حزب سوسیالست امریکا بسیار جدی شد! و به خصوص در سال ۱۹۱۱ به دنبال آتش سوزی در کار خانه بافندهګی تولید لباس در نیویارک ، اندیشه همبستګی زنان کار ګر رشد یافت ولی با وجود رشد صنعت و توسعه اقتصاد، زنان کارګر در شرایط بسیار وخیم با دستمزد بسیار کم نسبت به مرد ها کار میکردند۰ از همین جا زنان کارګر در صنا یع لباس و پارجه بافی، تلاش ګسترده یی را جهت دستیابی به حقوق خود آغاز کرده و اقدام به ایجاد سازمان های شهری و شهر وندی نمودند۰ اما در اروپا خانم کلرا زیتکین تبعه کشور آلمان برای نقش بین المللی این روز ، کار و پیکار خستګی ناپزیری را انجام داد۰ او در سال ۱۸۵۷ میلادی در شهر زیګین آلمان دیده به جهان ګشود و در سال های ۱۸۷۸ و ۱۸۹۰ در کشور اتریش و سویس به وظیفه معلمی مشغول بود۰ او ۲۵ سال عضویت اتحادیه کارګران صاحافی و خیاطی( اشتوتګار ت ) را داشت و در سال ۱۸۹۴ بحیث نماینده زنان در دومین کنګره جهانی اتحادیه در لندن شرکت کرد، البته تا سال ۱۹۰۸میلادی در آلمان ورود زنان به احزاب سیاسی رسما توسط قانون ممنوع بود، کلارا با تلاش و فعالیت های دوامدارش این ممانعت قانونی را از میان برداشت۰ او در سال ۱۹۱۰ در کنفرانس کوپنهاګن روز هشت مارچ را بحیث روز جهانی زن پیشنهاد کرد و از طرف کنفرانس تصویب شد و به سرعت این روز جهانی شد،نه تنها این روز بحیث یک  سنت در جهان قبول شد بلکه منحیث جنبش عمومی و همګانی در دفاع از حقوق و آزادی های زنان ، رسمیت پیداکرد۰ ولی روز جهانی زن به مفهوم واقعی خود به مثابه یک حرکت سیاسی در کشور های سوسیالیستی وقت، بخصوص بعد از انقلاب اکتوبر ۱۹۱۷  در روسیه با روی کار شدن حکومت اتحاد جماهیر شوروی وقت، شناختن این روز بحیث روز آزادی و برابری زن از تیوری به پراتیک واقعی تبدیل شد و حقوق زنان در تمام عرصه های زنده ګی منحیث یک ا نسان  برابر با مرد در قانون اساسی آن کشور،  رسمیت پیدا کرد و به تعقیب آن قانون خانواده به تصویب رسید که این قانون مترقی ترین قانونی بود که تا آن   زمان، جهان بخود ندیده بود: در ین قانون ازدواج مذهبی ملغی قرار داده شد، حق در خواست یک طرفه تلاق وبطور مساویانه  به زن ومرد داده شده، مهد کدک وسقط جنین رایګان شد ، دسترسی زنان به انواع شغل، حرفه، آموزش و پرورش در تمام زمینه ها تامین ګردید ، برای اولین بار مزد برابر در مقابل کار برابر زن ومرد مورد اجرا قرار ګرفت۰ و برخلاف ادعای جوامع بورژوازی، حقوق و آزادی های قید شده در قوانین کشور های سوسیالیستی روی کاغذ باقی نماند و کنترول در عملی شدن آن در دست اجرا قرار ګرفت و بعد از تطبیق قانون برابری زنان با مردان بود که راه برای رشد و پیشرفت زنان بطور چشمګیری هموار ګردید۰ در کشور عزیز ما افغانستان بعد از فراز و فرود تاریخ شاه امان اله و ملکه ثریا ، سخت طرفدار آزادی و برابری زنان در تمام عرصه های زنده ګی با مردان بود ند۰شوربختانه که  ارتجاع سیاه داخل کشور با حمایت استعمارګران انګلیس ، به شاه جوان که شتابان میخواست ریفوم های اصلاحاتی را در تمام عرصه ها به شمول مسایل زنان عملی نماید، مجال نداد۰، بعد از سقوط دولت امانی ریفورم آزادی زن  از میان  رفت ، مګاتب دخترانه  مسد ود شد، زنان د وباره زیر  چادری  رفتند ، در زمان  سلطنت  خشونت بار( ناد رشاه )و دوام صدارت  استبدادی  هاشم خان دها نفر از روشنفکران  به چوبه ی دار رفت و صد ها نفر دیګر به شمول ۵۵ تن زنان  و دختران  خانواده  غلام  نبی خان چرخی  بعد از شهادت وی و برادرانش  ـ به زندان افګنده شدند ومدت  ۱۷سال با بی سرنوشتی در بند بودند ۰در افغانستان د ر اخیر دهه سی هجری شمسی د ر سال ۱۳۳۸ به زنان اجازه داد ند تا حجاب را  از چهره بردارند این تحول  بزرګ به زنان موقع  داد  تا استعداد سرشاری که در آنان  نهفته  بود ،به سرعت  راه ترقی وتعالی  را بپیمایند  و با استفاده  از  قانون اساسی  سال ۱۳۴۳که  ګامی بزرګی  به سوی د یموکراسی و تضمین آزادی  های  بنیادی مردم بود ، زنان  نیز از حق انتخاب شدن و انتخاب  کردن  مستفید شده  برای  اولین  بار د ر تاریخ افغانستان  چهار تن از خانم ها : رقیه حبیب ،داکتر اناهیتا راتبذاد از کابل ، خد یجه احراری از هرات و معصومه عصمتی از معروف قندهار به عضویت ولسی  جرګه انتخاب شدند۰ و به شورای ملی را ه یافتند ۰ زنان برای کاند ید مورد نظر خود در شهر کابل سهم  فعالانه  ګرفتند و ګره های عظیم زنان  شاغل ، دختران  صنوف بالا مکاتب و خانم های  خانه را با تبلیغات  موثر به سوی  حوزه های  انتخاباتی سوق داد ند۰از همین جا نخستین  هسته تشکل  مترقی  زنان د ر سال ۱۳۴۴ به نام ( سازمان  د یموکراتیک زنان  افغانستان ) تحت  رهبری زن آګاه و وطنپرست کشورما : د وکتورس اناهیتا راتب زاد ، اساس ګذاشته شد ۰به زودی تجلیل از هشتم مارچ به مثابه یګ حرکت مثبت نجات دهنده و سمت دهنده زنان به سوی فرهنګ آګاهی  و آزادی به استفاده  ګرفته شد ۰و همه ساله به  صور ت نیمه مخفی با تد ویر کنفرانس ها ، نشست ها و صد ور قعطه نامه ها جهت آګاهی  زنان برا ی  بدست آوردن حقوق شان تجلیل از هشت مارچ یک و سیله بود۰که تبلور آن را د رشرایط انکشا ف یافته دهه ۸۰ تا ۹۱ میلادی مشا هد ه  می کنیم ،زنان د ر این عصر از جایګاه شایسته برخور دار بود ند البته نه به ګونه نماد ین و نمایشی بل که در عمل به شکل وا قعی ، برابری زنان با مردان در اصول اساسی افغانستان و سایر قوانین ا علام  کرد یده بود۰ اصلا اند یشه برابری عملی  زنان با مردان د ر خانواده و د ر جامعه، با ذهنیت مسلط  مرد سالاری د ر کشورمباینت  داشت ۰ ولی مبارزه  برای برابری  زنان د ر عرصه های  مختلف  ادامه  داشت ۰ سازمان دموکرا تیک زنان افغانستان بخش  اعظم  فعالیت خود را  و قف آزادی  زنان  د ر خانواده و جامعه برابری  حقوقی آنان  با مردان  ساخته  بود ۰م همه ساله هشتم مارچ  به مثابه روز بین المللی  زنان  در افغانستان  د هه  هشتاد با  تدارک و تدابیر ګسترده با  اشتراک  اقشار ګونا ګون زنان در مجالس ، نشست ها و نما یشها ی خیابانی، برګذار می ګرد ید ۰ نقش و جایګاه داکتر    اناهیتا راتبذاد به حیث موسس و ریس سازمان دموکراتیک  زنان افغانستان و کادر  رهبری ،فعالین شامل سازمان و غیر سازمانی، به عنوان پیشآهنګان مبارزه زنان افغانستان برای آزادی ، برابری ورهایی زن از قید و بند جامعه  سنتی  مرد سالار و مذهبی چه پیش از دهه هشتاد وچه درجریان آن ، به طور برجسته ثبت  تاریخ  معاصر کشور است۰یاد زنان مبارز  دهه  هشتاد که اکنون د رمیان ما نیستند: مرحوم دلجان آرش ، نفیسه شیردل ، عالیه نثار ، مستوره د هنشین ، لیلا کاویان ،نسرین بشرمل و داکترعادله ۰این ها آنقد رشجاع ودلیر و با احساس بودند وتا آخرین دقایق زنده ګی به خود  فکرنمی کردند بل که نګران از آینده زنان افغان بود ند۰ خلاصه این که دهه هشتاد اګر لشکر کشی و تحریکات  همسایه هاو مداخلات استعمار و ارتجاع جهانی نمی بود ؟ واقعآ یګ دوره طلایی محسو ب می شد ،که هم  زنان آزاد بود ،هم دهقان نان وهم کارګر کار داشت ۰ متآ سفانه که در اثر مداخلات دو  ابر قدرت جهانی  جهت  عقده ګوشایی از همد یګر و خیانت  یک عده  از اعضای حزب در داخل کشور، زمینه  را برای سقوط  دادن   حکومت  داکترنجیب مساعد ساختند و دروازه  های  کابل را سخاوتمندانه  بروی اوباشان و دزدان سرګردنه ، باز  کردند ۰و یګ بار دیګر تاریخ تکرار شد۰د ست خون آلود  ارتجاع ګلوی  مردم را فشرد، وطن بین تنظیم ها تقسیم وخط کشی شدودر اثر شعله ورشدن  جنګ های  تنظیمی وطن ما ویران شد،هزاران نفرکشته ومعیوب ګردید اګر یاد جنا بان  باشد چقدر اعضای  بد ن انسان ها در دیګ های تیل  بریان کردید آفرین  به  مسلمانی  تان ! ؟ ؟  از این  که بګذریم  ، د رد مندانه  با ګروه  سیه طالبان  روبرو  میګردیم ۰ با آمدن  طالبان فرهنګ ستیز و زن ستیز آخرین بقایا ی  دست آورد حقوق  زنان  ، سرکوب شد ۰طالبان  زن  را  اشتبای  خلقت  خواندند، روز  هشت مارچ (روز آزادی و همبستګ زنان  جهان ) را تکفیر  کردند ۰ و کوچکترین سر پیچی از اوامر  طالبان جزای  سنګینی چون : د ره زدن در مظهر عام  وسنکسار بود ، چی روز ګار بدی !؟؟؟ که  خندیدن ، بلند حرف زدن ،آزادانه  ګردش کردن و حتی

 به خبازی وحمام ، رفتن ! ؟؟ برای زنان کفر ،آ میز بود۰   طالبان بنیادګراه و فرهنګ ستیز، بخش از داشته های فر هنګی کشور مارا  به تحریک دشمن در کمین  نشسته ما (  پاکستان ) تخریب نمود ۰ از جمله ګرا نترین و پرارزش ترین میراث فرهنګی ما و جهان باستان (تندیس )های بامیان را که ۲۴۰سال روی آن ها کار صورت ګرفته بود که قدامت ۲۴۰۰ سال  پیش از  میلاد را داشت ، در اثر یک انفجار  تخریب کرد۰ند طالبان بنیادګرا  در سال ۲۰۰۱ توسط  قوای نظامی امریک  شکست خورده و به پاکستان متواری شدند۰اګرچه بعد از کنفرانس  بن یګ مقدار تغییرات و تحولات در چوکات سیاس کشور ما  رونما ګردید  اما با تآ سف در ارتقای سطح زنده ګی زنان کدام تغییر اساسی وبنیادی به وجود نیامد۰ و زنده ګی  اکثریت زنان  تصویر غم انګیز را  به نما یش می ګذارد بنابه نبود امنیت ، ضعف دولت ، خشونت علیه زنان بیداد می کند  محفل هشتم ما رچ به طور نمایشی  بر ګذار میګرد د ۰به وضاعت دیده می شود ،دولت اسلا می افغانستان در مږرد حقوق زنان   موضع عقب ګرا در پیش ګرفته از فتوا ی شورای علما مبنی بر این که:بعد از این  زنان سر تا پا در حجاب با شند۰ ۲ بدون محرم شرعی سفر کرده نمی توانند ۰از این فتوا ی عجولا نه ، و تصدیق لفظی ریس جمهور کرزی ،چنین بر می آید که پشت پرده معا مله با طالبان  جریان  دارد۰ پس  در برابر چنین اطهارات غیر مسولانه چه باید کرد۰ ؟باید برای تحقق اهداف بزرګ خود بصورت متشکل متحد و یک پارچه عمل نمایم۰ پیروز باد مبارزات واحد یک پارچه زنان افغانستان درخشان باد هشتم مارچ روز آزادی زنان

  

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید