WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی

 سخن سوخته  بتخانه - ســــــــــــوز بی حضور                                       نوشته نذیر ظفر

 

عیب مکن گر سخنم سو خته

آتش دل جان و تنــم سو خته

برخــــم آزنـــــگ جــفا  آمده

شعله ء غــــمها بدنم سو خته

قبر شهیدء به نوا گشت و گفت

راکت دشـمن  کفنم سو خـته

تازه عروسء به فغان میسرود

آتش بم  پیراهــــــنم سو خته

گشــته چمـــن کوره آتشفشان

شــاخ گل و نسترنم  سو خته

ترک چمن کرده چرا عند لیب

لانه ء مرغ چمـــنم سو خـته

دور شدم گر ز دیــارم (ظفر)

خصم جفا جو وطنم سو خته

به هر جا ماهرو یان بر دل من خانه می سازد

میان کعبــه این بازیـگران بتـــــخانه می سازد

تمام عمـر بودم زاهــــد و ترس از گناه کردم

کنون چشمش مرا با سا غر و پیـمانه می سازد

اگر عاشـــــق نمیبود جلوه ء معشوق بیجا بود

نمود گرد روی شمــــــع را پر وانه می سازد

اگر زلف پریشان یـــک صبا سوی چمن آیی

چکاوک با سر مژگان به زلفت شانه می سازد

هر آنکو دلببندد ترس دیارش به دنبال است

(ظفر) را دیدن تو ؛ بی سرو سا مانه میسازد

 

ز پای تا بسرم مثل عـــود میسوزم

میان آتش دل بی حـــدود  میسوزم

گهی ز شعلهء دلهای خــسته بریانم

 گهی ز رنجش بود و نبود میسوزم

 اگر چه آتش من تابدار و سرخ نبود

به زهر شعلهء غمها کــبود میسوزم

چنان گر فته گلویم غم زمانهء دون

که بال می زنم و بی سرود میسوزم

بیـــا و از قدمی دور تر تما شــا کن

میان شعله به امــــواج دود میسوزم

 

  

لویزیانا – امریکا 2012/27/08

تا که  از آشیــــــــانه  دور شدم

صو تم افتاد  و بی سرور شدم

هر نفس ز یر چکمه های ستم

زیر گــــواژه بی غرور شدم

در شبی تار و ظلمت هجران

چشم بر راه پای نـــــور شدم

گور متــروک کهنه را مــانم

بسـته در ردهء قبــــــور شدم

دانهء کو چکم درین دسـتاس

خرد گردیده بـی حضور شدم

آنـــقدر با شکـنجه خــو کردم

سنـگ گردیده و صـبور شدم

ترک کا شانه کرده ام (ظفرا)

من ز دزدان کو چه چور شدم

 رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید