WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی

  نوباوه گان   دیار دگر -  طاووس - بود؟ نبود - وصلت - آوای یتیم              نوشته نذ یر ظفر  

 

نوباوه گان

 نوشته نذیر ظفر- سدنی -آسترالیا

آینده نیست از مــا آینده گان شما اید

چشم  امید ملت ای گلرخان شما اید

رسم برادری را در بین تان بیارید

در جان مهین ما آرام جان شما اید

میراث جنگ ما را وقف وفا نمایید

مرغان صلح فردا در آسمان شمااید

از کینه و کدورت دل را منزه سازید

خون را بخون نشوئید دلاوران شمااید

با همدلی بسازید این خانه را فروزان

درشامهای ظلمت پرتو فشان شما اید

تبعیض قوم و ملت در مذهب وفا نیست

دوری کنید  ازینها نو باوه گان شما اید

آمــــــده ام مـــــــن به دیار دگر

در گروء فصـــل بـــــــهار دگر

صوت خوش بلبل شوریده حال

نغـــــــمهء عشقست به تار دگر

خندهء هر غنچه بدلـــــهای باغ

شور دهـــــــد پـــای شرار دگر

گرچه نداری تو هـــوای وصال

نیست مــــــرا مـــــیل نگار دگر

یاد دو چــــشمان خــــــماری تو

کرده مرا غرق خــــــــــمار دگر

خال تو چــــون دانه بمرغ دلست

تا بکــــــنی بـــــاز شـــــکار دگر

وقتیکه در کـــــوی تو بودم مقیم

بود مرا لیـــــل و نـــــــــهار دگر

فرقـــــــــت روی تو مرا زارکرد

نیســت بــــدل صــــبرو قرار دگر

کی شود ای شــــوخ ببیند (ظفر)

چهرهء گلــــــــــگون تو بار دگر

شعر شــــب و ترانه دیرین من تو یی

طاووس پر گشادهء رنگین من تو یی

تصــــــــویر بی بدیل خداوند بی نیاز

در صفحه های مصحف آیین من تویی

در بوســـــــــتان سبز دلاویز عاشقان

نگهـــت نثار خاطر مشکین من تو یی

گر زاهدان غـــلط نشمارند حرف من

سو گند میــخورم  بخدا دین من تویی

رخشنده تر ز جملهء اقمـــارو اختران

در آسمان خاطره پرویــــن من تویی

در دلــت ذرهء از مـهرو وفا بود؛ نبود

دل بشـکسته مــن از تو ـجدا بود ؛ نبود

هر چه دیدم ز تو نا دیـــده تــصورکردم

فکر کردم هــــمه گی ناز و ادا بود؛ نبود

دشمن از گریه مـن خــندهء شادی میکرد

جور بر حـــال منی خــسته روا بود؛نبود

هر طبیبی که به با لـــــــین سرم می آمد

بــــهر تشخیص من از درد دوا بود؛ نبود

گفته بودم که به اغـــیار مکن مهر و وفا

نشــــــــــنیدی و خیال تو بجـــا بود ؛ نبود

تو بسوزی ز خود من ز تو در ســـو ختنم

(ظفرت) با همه این غصه رضا بود؛ نبود

 

وصلت و دیدار یاران خوش گذشت

مجلس و بزم عزیزان خوش گذشت

(ملبورن) و آب و هــــوای دلکشش

با حضور ابر و بارن خوش گذشت

میزبان دلـــــــــگرم از ایـــام وصل

با طرب او قات مهمان خوش گذشت

دیــــدن فامـــیل پـــس از ســــال ها

با لب چون غنچه خندان خوش گذشت

رفــــتن گلگـــشت در بـــاغ و چـــمن

با عزیزان غزل خـــوان خوش گذشت

چون نیو شـــــیدم غزلهـــــای ( بشیر)

لحظه های عمر همسان خوش گذشت

لـطـــــــف یارانم بـــدل شـــــد ماند گار

ای (ظفر) این پاس دوران خوش گذشت

نوت: منظور از جناب قیوم جان بشیر هرویست که از مصاحبت شان فیض بردم و به دیدار شان نایل آمدم.

کجاست  مـــــــــقبر بابای من ؛ نمیدانم

کی کشته سرور و آغـــــای من؛ نمیدانم

ز مــادرم چو بــپرســــیدم از مزار پـدر

بگریه گفت : به هـــمرای مـن ؛ نمیدانم

چگونه و به کجا گشته است شهیدء فقید

ز وقت و مسکن و از جای؛ من نمیدانم

زمان کودکی ام بردنش به نیـــمهء شب

کی آتـــــشی زده دنـــــیا ی من نمیدانم

نشان ء لوح مــــــزاری از او نمی یابم

به عرش رفــته مسیحای من ؛ نمیدانم

شبی که خواب پــــدر عا شقانه میبینم

حدودء سوزش غمـــهای من ؛ نمیدانم

به شهر، قاضی و قاتل برادراند. (ظفر)

کی گـــوش میـــکند آوای من ؛ نمیدانم

 رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید