WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی وسیاسی

    بى هنر - عيدقربان - خرقهءتزوير           انجنیر خلیل شجاع

    

               بى هنر

اى اشك بامن يارباش،همگام باران مى شوم

دردا،بُرى از من اگر،همدوش عصيان ميشوم

اين تن به تو خوكرده است،جانم ترابوكرده است

ترك اركنى جان و تنم ،باللّه پريشان مى شوم

اى غصه،همكيش منى، خوشترزهرخويش منى

درآتش هجران تو ،من سينه بريان مى شوم

اى كرگس والاگهر، زين بام ودر هرگز مپر

رفتى چوگر،اين رابدان،كه داغ داغان ميشوم

اى جغدِفرحت آورى ،جاى تو ملك خاورى

ازهست تو و فقد مهر،خوش پايكوبان مى شوم

اى ضجه هاى آتشين، اى ناله هاى دلنشين

دامن زحلقومم مچين ،يا زار و ويلان مى شوم

سيلابهاى هستى بَر ،وى شعله هاى بى هنر

شوييد وسوزيد ديرتر، ازشوكه خندان مى شوم

ماسر زپا نشناختيم ، عمرى به زشتى ساختيم

اى چرخ،اينت كارِخوش،زين شيوه رقصان ميشوم

باطبع بيمار وعليل، سفساف بارد،گو"خليل "

ساقى بده يك صدمنى ،رطلم كه درمان مى شوم

 

          عيدقربان

عيدقربان بر شما اى دوستان

تهنيت گويم زدل وز مغز جان

شاد وخندان عيدتان هرروزعيد

از بلاو غصه جان تان بعيد

حاجيان،عيد شماها بر كمال

مستجابِ ذات پاك ذوالجلال

گرددا، بارى خوشابرحال كس

راه حق پويد،نه راه خار وخس

اين بناى پرجلال پنج ستون

ازخم هريك ستون يابدنگون

خوش به حال آنكه هريك پنجرا

اصل بشمارد،نه يك اين رنج را

پله هاازته به بالا طى شود

بى زيك،دو،سه، به آخركى شود

حاجيا، يك دو و سه را بازياب

بعداز آن،رخ سوى كعبه بربتاب

حج متاعى نيست كانراشدخريد

ياسبك سنگ ات ازآن يابد مزيد

حج اُولا رفع رنج مردم است

رنج،مردم را چونيش گژدم است

دست هابالا بريم ،زارى كنان

باتواضع،درگهء رب المنان

تا ز روى رحمت ولطف وصفا

زود سازد حاجت مارا روا!

حاجت ما،راحت مردم بوَد

قطع جنگ و آتش وهيزم بوٓد

جان وسر،مراين اَلَوراهيزم است

نوحهءزن،طفل ومردش،سوزم است

             خرقهءتزوير

گرخدا خواهد ببينم باز او

گويم اش،از ديدنى هايت بگو

ديده بودم پيكرت را چاك چاك

ازجراحات درون ات، باز گو

دست وپابشكسته بودى وفگار

حلق وكام خشكيده بودت ازخدو

دم به آخربود، حال ات بس نزار

هست ديكرقطره آب ات درسبو؟

پرسم اش،مردان صديقت چه شد

آنكه آبرو ترا مى جُست كو؟

خادمان دين وفرهنگ و كتاب

ريشه هاى هستى ات را كرد رُو؟

لاجرم گويد به صد آه و زحير:

"هريكى درقلع و قمعم كينه جو

آنكه آغوشم ورا گهواره بود

شيره ى جانم، بُدش هم رنگ وبو

باعدو پيوست، تيغ كين كشيد

زدخروش وبانگ، ظاهر صلحجو

شاهرگ وعِرقم يكى بعد دگر

بس نما،ببريد، بيش از اين مگو

بين چه سان فوران نموده خون دل

قطره هاى آخرش، در پاى تو!!

اينزمان ،مرگ و حياتم هوش دار

بسته بنموده فلك، با تار مو

يكطرف خصم ام كٓشد،باصدحيل

سوى ديگر،نوحه داريد ام ، نَرو

فعل رارجحان بٌوٓد بر گفته ها

نوحه،كارى نيست، بر ميتاب ازاو

آزمند وكينه توزان شَبَق

زير،صد بارم بگردانيد و رو

گر تو وتوها و توهاى دگر

ترك"من"كرده،به "تو"سازيدخو

متحدگرديده، باهم يك شويد

مى شود روكرد بر من آبرو

ورنه تابوتى نيابيد ام ،جسد

مثله سازندم، بگويم اين به تو"

هرجفا از مابه تو شد ،گويم اش

گل دهدغرق ام به خون،گويدشنُو:

"خرقه ى تزوير، قباى موعظت

يك به آتش زن، دگر كن يك به سو

عرضه ى ناموس ما بر دشمنان

بس بُوَد،خودرا و من راهى بِجو

 

رخوت نظم تو كى يارد"خليل"

تابه كس حالى كند، حالِ چنو

 

  

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید