WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات اقتصادی فرهنگی  سیاسی وفلسفی

 

    زندگی یک محصل افغان در دهلی (هندوستان)             صیام الدین پسرلی

 

من و یک دوست دیګر به نام احمد طارق مومنی از افغانستان به یک کنفرانس بین المللی که در کشور هندوستان دایر ګردیده بود دعوت شده بودم، کنفرانس در ایالات چاندی یګر دایر شده بود.

پیش از این که به ایالت چاندی دیګر سفر کنیم با یکی از دوستهای طارق جان به نام سهراب فیضي  که از ولایت زیبا هرات بود  در دهلی جدید روبرو شدیم.

سهراب جان ( فیضی)  فعلا دانش آموز دوره ماستری رشته علوم سیاسی و روابط بین الملل در دانشگاه مهاتما گاندی دهلی جدید می باشد.

خواستیم تا در مودر زنګي ایشان و دیګر محصلین  افغان صحبتی داشته باشیم، وی تجربه خود را از زندگی و تحصیل در دهلی جدید هندوستان چنین گفت:

سهراب فیضي محصل در کشور هندوستان

(هنوستان سرزمین عجیبی است سرزمین که بعضی وقت ها آدم ها را متحیر می کند و از ابعاد مختلف آرزو ها را به واقیعت می پیوندد..

اولین برخورد های من با محیط جدید بسیار جذاب بود- نوع برخورد استادان و دانشجویان در دانشگاه – خوش آیند تر ازآن چیزی بود که قبل از آمدن به آن فکر میکردم – و گاهی ام افسوس می خوردم که ای کاش چنین محیطی مملو از صفا و صمیمیت بین محصلین و استادان را در کشور خودم تجربه می کردم –

از اینکه در هندوستان کشوری که بزرگترین دموکراسی را تمثیل میکند و درآن بیش از 570 قوم و قبیله – 7 دین رسمی و کلان – بیش از 40 مذهب کوچک و بزرگ – بیش از 21 زبان رسمی و 415 زبان محلی و جود دارد بدون هیچ مشکل – تشویش – و تبعیض نسبت به خود مانند یکی از شهروندان هندوستان زندگی و ادامه تحصیل می دهم نهایت خوشاحالم و این ها همه را مدیون زحمات بی دریغانه دولت هندوستان و  سفارت افغانستان در دهلی می دانم.)

وی بر عکس محصلین دیگر که از ناحیه به کرایه گرفتن خانه رنج می برند می گوید خوشبختانه یکی از شهروندان دهلی با افتخار زیاد در بهترین موقیعت و بیشترین امکانات بعد از اولین برخورد در دسترسم به شکل کرای قرار داد. همچنان بعضی محصلین از محدودیت های که از طرف پولیس و ظع شده رنج میبرند در حالیکه وی میگوید من مانند یک شهر وند عادی هندوستان طبق قواننین نافظه کشور عمل نموده و هیچ نوع محدودیت نسبت به خود حس نمی کنم بلکه از شهروندان عادی هم در بعضی حالات متمایز میباشم و بی نهایت از طرز برخورد پولیس دهلی راضی و خوشنود ام.

یک از موضوع های که به گفته وی او را زیاد رنج میدهد  - تغیر بعضی از محصلین افغان در هندوستان از نظر شکل ظاهری- دوری از فرهنگ اصیل افغانی – کناره گیری از ارزش های فرهنگی –دوری از ارزش های اسلامی بعضی از دختران  و شماری از دانشجویان پسر  واستفاده حد اکثر از امکانات و آزادی های که خلاف ارزش های اسلامی و فرهنگی جامعه افغانی است می باشد.

وی میگوید: ما محصلین افغان باید برای بقا و نجات یک ملت رنج دیده – برای نجات خود از ظلم – تجاوز بیگانگان – توهین به مقدسات دینی – درس بخوانیم پس بهتر است وقت را غنیمت شمرده و نهایت استفاده مثبت راببریم و از روی آوردن به کار های منفی  - استفاده از امکانات که خلاف اصول جامعه افغانی و در تقابل با ارزش های اسلامی وفرهنگی است بپرهیزم تا باشد رسالت خود را در برابر خانواده – و جامعه  انجام داده باشیم.

چند روز که با سهراب جان سفری نمودیم واقعاً خوش ایند و پر از صمیمیت بود، احساس بلند و استعاد قوی که  وی داشتن واقعاً ما را متاثر ساخت.

و یک چیزي را که من از در سخنان سهراب جان و سایر محصلین افغان شنیدم – رضایت ایشان از دولت هندوستان و همچنان سفیر افغانستان بود.

از این که افغانهای ما از ایشان خوش اند اظهار تشکری مینمایم.

تشکر

صیام الدین پسرلی

محصل پوهنځی حقوق و علوم سیاسي پوهنتون ننګرهار

رشته دپلوماسی و اداري

صيام الدين پسرلی

  

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید