2014/10/29

بینوایان و فراموش شده ګان در زمستان سرد در کابل

نویسنده : دکتور طاوس وردک لندن ۲۹ اکتوبر ۲۰۱۴

نام افغانستان جمهوری اسلامی افغانستان است و رژیم هم مربوط به اسلامیست های مجاهد وطالبان است همه روزه در مساجد به هزارها افغان به نماز جمع می شوند وملای مسجد همه روزه به وعظ ونصیحت می پردازد وهمه روزه از خیرات -ذکات - صدقه فطر- -حج - ګپ می زند ولې یک روز نه ګفت که هموطن بیچاره -هموطن اواره - هوطن محاجر - هموطن بینوا - هموطن فقیر- هموطن غریب -هموطن بی پای وبې دست - اطفال خورد سن وشیرخوار - اطفال که همه روزه در کثافت دانی ها مصروف جمع اوری قطیهای خالی و پارچه های اهن ویا پلاستیک های پاره پاره وتوټه های نان خشک سرګردان ولالهان بوجي های کثیف و چرکین مانند سناچ سر شانه های شان کوچه به کوچه می ګردند وتا ناوقت روز کار می نمایند تا باشد ازین طریق نیز یک لقمه نان را به خانه ببرند قابل ترحم ودلسوزي می باشند ولې در پهلوی شان اسمان خراش ها - بلند منزلهای لکس اعمار شده ودران قصرنشینان وسرمایه داران زندګی می نمایند ، تعجب این است که این ها همان مجاهدین اند که در صفوف جهاد در قدمه های پایین مصروف فعالیت بودند وامروز صاحبان یک لقمه نان نیستند ، یک روز مافیای مجاهدین ورهبران شان اقایون( ریس صاحب جمهور- ریس صاحب شورای معاونین شان وزرای کابینه حامد کرزۍ روسای ادارات زمان حامد کرزۍ قوماندانان ارشد قووای مسلح سرمایه داران وتجار بزرګ و نماینده های سرای شهزاده تلویزیون های خیرات خور ومزدور در خارج از کشور ) به خاطر عیدی به خاطر روزجمعه - به خاطر روز شهدا - به خاطر یاد از مجاهدین - به خاطر انسانیت - به خاطر سله رحمی - به خاطر اسلامیت - به خاطر وطنداری به خیمه های معقر و کهنه انها سر نه زدن وبوجې آرد وپیپ روغن را به انها تحفه نه دادند و یک روز ۱ - ۲۰ ګاو را در هر کمپ قربانی نه کردند وبالای انها تقسیم نه کرد تا انها اقلا یک روز هم شوربای مزه دار بخورند ، هنوز دارند رهبران وقوماندانان جهادی و طالبها در پهلوی شان در موتر های لکس وفیشنی با سرعت صوت از پیش خیمه های شان می ګذرند و دود وخاک باد موترهای شان خیمه های شان را می پوشاند و پروای یکی شان را نه دارند و باز دم از حقوق بشر می زنند ، اقایون کدام حقوق بشر ، در کجا وچی نوع حقوق بشردر افغانستان رعایت شده نه تنها که به درد شان رسیدګی نه کردن هنوز دختران وزنان مقبول شان را برای عیش و ساعتیری ورقص به خانه های عیاشی خود دعوت واز انها سوی استفاده می نمایند نه تنها که حکومت پرسان وحمایت شان نمی کنند بلکه خدا هم انها را فراموش کرده اند ( مردمان کشور ما که شما و کشور های غول سرمایه فکر می کنند مستحق ترحم نیستیم ) لعنت خدا به این ها .خدا کجا است ، خدا چرا افغان را فراموش کرده - خدا چرا به قصه افغانها نمی شود - خدا چرا افغانها را چنین بدبخت به دنیا اورده است - خدا چرا بین مردمان ما بې اتفاقی انداخته است - خدا چرا مردم مارا غریب خلق نموده - خدا چرا مردم افغانستان را بیکار افریده - خدا چرا مردم مارا بیسیواد پیدا نموده است ومثل این ۱۰۰ها چرا که خدا به قصه ما نه شده ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نه خیر اینطور نیست خدا برای افغانها ( مغز داده - شعور داده - چشم ها داده - دست ها داده - زبان داده - ګوش ها داده) یعنی حواس پنج ګانه داده که توسط ان قدرت تشخیص- ادراک - تصور- تفکر- اندیشیدن - کارکردن - راه رفتن - تحلیل کردن - وبل اخره پول به دست اوردن از طریق مشروع میسر ساخته است ولې در مدت ۲۱ سال که مجاهد وطالب قدرت سیاسی را تصاحب نمود یکي شان هم در قصه وطن - مردم - رفع بیکاری- و اعمار افغانستان پیشرفته ومترقی نه شدن انها مصروف جمع اوري سرمایه وغصب دارای های شخصی وعامه دولتي شدن و ادامه ظلم وستم بالای مردمان عادی کشور خودشان شدن در پهلوی این انها در زد بند ها با غربی ها - با پاکستانی ها - با اخوند های ایران - با اعراب فسادپیشه ونامسلمان دست یکی نموده حتی به فروش وطندار خود نیز صرفه نه کردن چي رسد به ترور و کډ نپ کردن شان ، هموطن (( نان خوردن یاد دارید -پوشیدن کالاي لکس وفیشنی را خوش دارید - میله وساعتیری را خوش دارید -داشتن موتر لکسیز وبنس را خوش دارید- خانه ویلا را خوش دارید - زن مقبول را خوش دارید - کبابهای متنوع مزه دار را خوش دارید - به فایده وضرر خود خوب می فهمید - دوست ودشمن خودرا خوب نمی شناسيد که همه نقص در کلمه اخرین است که تا امروز دشمنان تان را نه شناختین که نوکران ( پاکستان ایران وعربها ) می باشند ،یعنی انهای که درین ۱۳ سال شما را زنده پوست کردند و به ګلوله بستند ، اما با همه این فهم ودانش که دارید چرا این را یاد نه ګرفتی که من هم فرزند این وطن هستم - درین جا تولد شده ام درین جای پدرو مادرم مدفون است - درین وطن تحصیلاتم را به اتمام رسانده ام -از همه کرده لایق هستم - از هر کس کرده با استعداد هستم - نسبت به هرکدام تان وطن پرست هستم و نسبت به بسیاری تجربه کاری هم دارم و من متخصص رشته ساینس ویا اقتصاد می باشم اما تا هنوز سر من ظلم می کنی ، مرا قبول نه داری ، مرا توهین می کنی ، مرا بندی می سازی- مرا در اغوش نمی ګیري ،بامن برخورد انسانی نمی کنی ، تو همیشه من بودی ولې مرا به حساب یک چهاریک نیز حساب نمی کنی - من تورا همیشه پذیرفتم ولې تو برای یک مرتبه مرا نمی پذیري ، مرا خلع سلاح ساختی وتو تا دندان مسلح هستی وهمه هموطنانت را تهدید می نمایی ، بګو ! بګو ( اخر تو خدای ما هستی - تو روح ما را قبض می کنی تو خردجال هستی ویا اخر زمان و بل اخره تو چرا اینقدر بې وجدان هستی )؟؟ تو کی هستی که ما نیستیم و تو چرا مستحق زندګی کردن هستی وما برای زندګی کردن ساخته نه شده ایم، اګر چنین نیست پس شما بګویید که تو چرا در قصر ها زندګی می کنی ومن صاحب یک خانه کلوخی نیستم(( دکتور صاحب غنی به لحاظ خدا فورا این چادر نشینان که تعداد شان به ۵۰۰ فامیل نمی رسد لطفا در شهرک قصبه خانه سازی برای شان اپارتمانهای لکس توزیع نمایید و مثل زمان ببرک کارمل دو فابریکه خانه سازی را فورا از روسها از اوکرایین خریداری نموده وسالانه به هزار ها بلاک بسازید و کار بالای شهرکابل نو اغاز نمایید تا محاجرین که همه روزه در ایران و پاکستان بې ستر واعدام می شوند صاحبان سر پناه شوند )) اقایون رهبران مافیایی تنظیم های جهادی و قوماندان های تفنګ سالار شان معلومدار است که تو با یک کرتی ، با یک بایسیکل ، امدی وخر لنګ نه داشتی ، در خانه ات دمب موش پر آرد نمی شد ولی امروز تفاله دالر ها می کنی دیروز کالای صحن وطنی نه داشتی امروز یک نیکتایی به ۳۰۰ دالر می خری وامروز عوض یک یا دوقصر در افغانستان چندین بلند منزل در خارج مخصوصا دوبۍ دارید وما در زمستان سرد در خیمه ها زندګی می نماییم دلیلش این است که تو زور آور وتفنګ سالار هستی وچرا (یک بام ودو هوا ) باشد آیا درین مدت ۱۳ سال که باران دالر ها در وطن بارید وهمه را شما جمع کردین ما را نه ماندین که ما هم زره از ان در جیب پرتیم قواره دالر را نمی شناسیم ولې فرزندان شما تمام خرید خود را توسط دالر می کنند ، شما با فرزندان تان برای سیل وتفریح به دوبۍ وغرب می روید شما برای تداوی به هند وغرب می روید ولې ما بینوایان در خیمه ها پوده شدیم وبسیار خستګی و ناراختی احساس می کنیم اولاد هاین مان به ارمان یک جوره کالای نو وپای پوش لیلامی می باشند ، اولاد های ما به امید مکتب و تحصیل می باشند ، اولاد های مان پشت یک لقمه نان در به دروازه خانه به خانه ګدایی می کنند ،او لاد های ما پای لوچ می ګردد و کالای ژنده پینه ،پینه شده به جان شان واولادهای شما نیکتایی زده وفیشن کرده می ګردد ایا بچه های مان هوس وآرزوی انرا نمی کند اخر همه ما یک افغان ویک مسلمان ویک بنی ادم هستیم یا نه ؟ اما چرا ما بینوا شدیم ، شما یکروز برایین وپشت دروازه کسې را بزنید و تک تک کنید که به جت خدا خیرات بدتین که چقدر سرتان سخت تمام می شود اخر ما هم شرم وابرو داریم ولي ازدست شما حاکمان ودولت مردان خاین وفاسد انرا از دست دادیم ، فریاد ما را نه حکومت جدید ونه پارالمان ونه دیګران می شنود ایا ازین پولهای که از باد اورده شده بود نمی توانستین مثل دوران کمونست ها بلاک ها ی رهایشی( مکروریانها )بسازین وبه اقساط ۴۰ ساله به محاجرین وبیجا شده ګان وبینوایان توزیع نمایید که این کار بسیار اسان ومیسر بود اما اراده وطنی - اسلامی -هموطنی - واحساس انسانی دروجود تان خشک و ګم شده بود فقط متوجه رفاه وخوشبختی وسرمایه اندوزی خود شدین ،تصور نمی کنید که حکومت اینده که در راس ان اقای اشرف غنی احمد زۍ می اید از شما پرسان نمی کند وشما را به محکمه نمی کشاند ، به یقین که او باید این کار را بکند ولې زمان به کار است ، زیرا بیدون این کار دروطن هنوز فساد اداری رشد خواهند نمود وباید همه چیز از نو اراسته و کدرهای از نو تعین وکار به اهل کار سپرده شود در غیر ان همان اش وهمان کاسه خواهند بود ، پس ( ازکجا کرده سیم وزرش یا خودش دزد بود یا پدرش ) ؟؟؟؟؟

    

 

به بقیه گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی و سیاسی دکتورطا وس وردک کلیک نماید

 
 

admin@vatandar.at

 
 مدیر مسوول : انجنیر هما یوسفی
صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی
کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد