۲۰۱۳/۱۰/۱۰

سخنگویی یکی از ابزار های مهم جامعه پذیری کودکان می باشد، کودکان به سرعت شگفت انگیزی زبان می آموزند ، به خصوص پس از گفتن اولین کلمات سخن گویی کودکان شتاب بیشتری می گیرد. کودکان معمولا اولین کلمات را در پایانی نخستین سال زندگی بر زبان می رانند و به این ترتیب قادر به بیان خواسته ها و نیازمندی های خویش می شوند ، البته به دلیل تفاوت های فردی کیفیت و نحوه ی سخن گویی کودکان با هم تفاوت دارد.

کودکان بین گفتار و سایر صدا هایی که در محیط به گوش می رسد تمایز قایل می شوند و در برابر گفتار واکنش های نشان می دهند. به طور مثال ؛ کودک در سه ماهگی می تواند صدای مادرش را از صدای زن های دیگر تشخیص دهد.

کودکان از روز تولد با صدا های مختلفی گریه می کنند؛ والدین گاهی از روی صدای گریه ی آنها می توانند بفهمند که کودک گرسنه است یا اینکه خسته و یا دردی دارد.

در حدود پنج ماهگی کودکان شروع به غان وغون می کنند و صدا های متفاوتی از خود بیرون می کنند، این عملکرد کودکان تا حدود یک سالگی یعنی زمانی که اولین کلمات واقعی را به زبان می آورند ادامه می یابد و پس از آن به تدریج کمتر و کمتر می شود.

معمولا کودک اولین کلمات را در نخستین سال تولدش بر زبان می آورد اگرچه بسیاری از کودکان ماه ها بعد سخن گفتن را آغاز می کنند ، به طور متوسط کودک تا 28 ماهگی 50 کلمه به کار می برد و این کلمات شامل چیزهای است که برای کودک اهمیت به سزایی دارد و برایش عینی می باشد، مانند ماما ، پاپا ، بابا ، امی ، ده ده ، توتو و .... کودکان برخلاف بزرگسالان که می توانند اشیا را در سطوح مختلف از لحاظ طبقه بندی و نام گذاری کنند قادر به چنین کاری نیستند و غالب واژه های که کودکان می آموزند از لحاظ کلی در حد متوسط قرار دارند. به مرورزمان واژه های گفتاری کودکان از مرز 50 کلمه گذشت ، وی می آموزد که عبارات دو کلمه یی را به کار ببرد ، پس از آن که کودک ترکیبات دو کلمه یی را به کار برد تعداد این ترکیبات دو کلمه یی به تدریج زیاد می شود؛ تقریبا در همه ی عبارات دو کلمه یی کودکان ، ترتیب کلمات متناسب و منظم است و در آن قاعده ی به خصوصی دیده می شود.

کودکان اقوام مختلف که به زبان های متفاوتی تکلم می کنند در جملات اولیه ی خویش مفاهیمی یک سانی را ابراز می دارند ، هم چنان که جملات کودک بزرگتر و پیچیده تر می شود کلمات کوچک تر یا کلمات پایانی نیز به جملات خویش اضافه می کنند.

زبان عموما باعث می شود عملکرد های مختلف شناختی مانند استدلال، تفکر حل مسله ، بدست آوردن اطلاعات و ... افزایش یابد.

والدین تاثیری مستقیمی در سخنگویی کودک دارند ، اگر والدین با تشویق کودک را به سمت حرف زدن سوق دهند باعث می شوند که زود زبان باز کند.

اکثر روانشناسان اعتقاد دارند که پیشرفت های شناختی برای رشد زبان اساسی است. کودکان زبان را از طریق ارتباط با افراد دیگر، در مرحله ی اول از مادر خود می آموزند. مادران در هنگام حرف زدن با فرزندان خود زبان متفاوتی به کار می برند، این گفتار مادرانه رشد اولیه ی زبان را در کودک تسهیل می گرداند.

یکی از مهم ترین عملکرد های زبان بر قراری ارتباط است. کودکان به کمک کلمات و جملات ارتباط موثر و پیچیده تری برقرار می کنند.

O.H.Mowrer روانشناس معتقد است که تقلید و همانند سازی در اکتساب قدرت تکلم سهم به سزایی دارد. به طور کلمی بسیاری از روانشناسان پیشرفت در تکلم را به این ترتیب تقسیم می کنند.

1- انعکاس های صوتی و حرکات خیلی ضعیف.

2- به زبان آوردن کلمات جدید.

3- به کار گیری کلمات ساده .

4- به کار بردن جملات کم و بیش قابل درک.

5- ترکیب کلمات و ساختن جمله های ساده.

6- به دست آوردن تسلط در زبان.

منبع : روانشناسی رشد ، کودک و نوجوانان / حسین نجاتی

  

 

 

 

 

 
 

 

 

 
 
 
admin@vatandar.at
 
 مدیر مسوول : انجنیر هما یوسفی
صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی
کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد