WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

  گزیده های مقالات   انجنیر زلمی نصرت مهمند

 

  دیرور و امروز     انجنیرزلمی نصرت

دیرور و امروز


وجیزه نیست، واقعیتی است که افکار و روان ما را در خود چنان پیچانده و تحت تاثیر خود قرار داده که خواب را از ما گرفته و با خود برده و در یک گرداب میچرخاند و در یک باتلاق دست
 و پای میزنیم.
نمیدانم که ما چه وخت پشت «دیروز» را رها و در مورد حال و آینده( امروز) فکر می کنیم و از خود یک قوت میسازیم.؟
شاید تا دم مرگ به خاطرش بجنگیم، حسرتش را بخوریم، به خاطرش شعار بتیم وگوش فلک را کر بسازیم که: «او» یک شخصیت متفکر، آینده نګر، بی بدیل، فرزند اصیل و حلالی کشور، اسطوره و قهرمان ملی ، پیشوا و رهبربود.«او» برای نجات کشور از بربادی، ختم جنگ و خون ریزی، تامین صلح و ثبات ، پیشرفت و ترقی کشور
 و بیداری مردم آین کرد و آن کرد . اما بادرد و اندوه که تلاش «او» ناکام  و به خاک و خاکستر یکسان شد و ارزو های خود را با خود به گور برد. اگر«او» امروز زنده میبود و حیات میداشت ، حالی همه چیز درست میبود و ما در ای حالت فلاکتبار و بی باوری مثل یتیم قرار نمیداشتیم. این همه از دست «آن» خاین ، وطنفروش ، خطاکار،غدار، خودکامه، جاه طلب و مزدور بیگانه  دگر است. اگر«او» چنان نمیکرد، ما امروز چنین نمیبودیم ، وطن گل و گلزاز وبه  جنت روی زمین مبدل  میگشت . کوتاه اینکه با چنین کلی گویی  و درامه  که انجامش هم معلوم نیست، گویا روشنگری و سیاست می کنیم.؟
انچه
گفته شد ، همه درست و در مورد انها تردید هم وجود ندارد که گویا «انها »انچنان نبودند ویا مساله بی حرمتی و کم مهری و یا هم عقده گشایی نسبت به «انها» مطرح و در میان باشد. این را هم میدانیم که جای انها  خالی است و خلای نبود انها را هم کسی پر کرده نمیتواند . مساله از این قرار است که :  «انها» دگه زنده نیستند و حیات ندارند ،  انها دوباره بر نمیگردند و البعث بعد الموت هم حالت اولی «انها» را بر گردانده نمیتواند.  سوال اساسی و منظوراین است : در شرایطی که برخی حلقات نیروهای تاریک زیر نام داعش تا دروازه های کابل رسیده ودر مراکز تحصیلی و تعلیمی در میان قشر جوان کشور ساحه تاثیر ایجاد کرده و حامیان خود را دارند و در شمال  کشورگروه ملیشه یی بنام « گروه مرگ»  بر ضد طالب و داعش تشکیل موجودیت کرد(  یک نوع پخپل سری در کشوروجود دارد .کسی در قصه ارگانهای دفاعی- امنیتی و حکومت نیست . خلاصه اینکه  عملن در مملکت همین اکنون چندین مرکز قدرت  فعالیت دارد .)     بتاریخ اول فبروری2015  میلادی زنگ خطر را دیدیم که  پولیس در مقابل سنگ و چوب مظاره چیان سرک کابل جلال اباد ساحه هودخیل مقاومت نکرده و چا رنعل از ساحه فرار کردند و مظاره چیان با استفاده ازنام اسلام و حضرت محمد(ص) بالای دارای مردم، دوکان ها و موسسات هجوم بردند و انرا تاراج کردند.اعضای پارلمان رخصتی رفته و داکتر صاحب عبدالله و داکتر صاحب اشرف غنی مصروف جنجال تقسیم کرسی اند، چه بایدشود تا کابل یکبار دگه به میدان بزکشی تبدیل نشود و ارزش های موجود برباد نرود.؟

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید