2012/5/04

 

سخن زدن در مورد پیدایش و تکامل جنبش کارگری ایرلند و نقش کارگران در مبارزات اقتصادی و آزادی خواهانه در دو قرن اخیر بحث تاریخی در باره یک جنبش روبه زوال نیست، بلکه در باره نهضتی است که به عنوان نیروی قدرتمند در جامعه مطرح بوده، جایگاه و تأثیر قوی در اقتصاد و حکومت و پایگاهی توده ئی در میان مردم دارد.

سرگذشت طولانی و سرآغاز اتحادیه های کارگری ایرلند به نیمه دوم قرن هژده و به سالهای ١٨٦٣ که کارگران مصروف مبارزات صنفی و سیاسی جهت دفاع از حقوق خویش و آزادی کشور از زیر سلطه استعمار وقت بودند می رسد، اولین اتحادیه کارگری در ایرلند بنام Irish Congrees of Trade Union در سال ١٨٩۴ پایه گذاری شده است که این زمان مصادف با اوج گیری جنبشهای کارگری در اروپاست.

جنبش کارگری ایرلند نه تنها سازمان دهندگان مظاهرات، تظاهرات و اعتصابات عمومی کوتاه مدت و دوامدار بخاطر احقاق  حقوق کارگران جلوگیری از اخراج، بهبود شرایط زنده گی، تعیین ساعات کار و افزایش معاش میباشند، بلکه اعضای قهرمان اتحادیه های کارگری ایرلند از میان دود، آتش و خون راه خود را بسوی آزادی، دموکراسی و حصول استقلال کشور نیز گشوده و نقش سترگی را در مبارزه علیه استعمارگران و در تحقق عدالت اجتماعی بازی نموده اند، یکی از این قهرمانان کارگر که آوازه ای او تا به کشور به پا خواسته ای ما نیز در آن زمان رسیده بود و شاعر بزرگ ایران "سیاوش کسرائی" برایسش شعر سرود و اهدا کرد " Bobby Sands"عضو اتحادیه کارگری و عضو حزب سری جمهوری خواهان ایرلند بود، "بابی ساندز" با پا فشاری به خواسته های مشروع خویش در زندان به اعتصاب غذائی دست زد و بعد از ٦٦ روز اعتصاب و مقاومت حماسه آفرین در سن ۲٧ سالگی در روز پنجم ماه می ١٩٨١ در زندان بلفاست به جاودانگی پیوست، کارگر مبارز امریکائی "Joe Hill"  در پای دار گفت: "سکوت مرگ من رساتر از بانگی خواهد بود که اکنون خفه اش می کنید" خاموشی ابدی "بابی ساندز" نیز ازاین نوع است که جهان را با هیاهوی شگرف خود پر ساخته بود،  "بابی" را در آخرین روزهای زنده گی اش مردم ایرلند از ناحیه "تایرون جنوبی" در انتخابات به حیث نماینده برگزیدند و پس از مرگ اش،  در ایران یکی از جاده های معروف تهران را که به جاده "چرچیل" مسما بود به "جاده بابی ساندز" تغییر نام دادن، مردم ایرلند تا به حال نبرد "بابی" را که به گفته ای سیاوش کسرائی: قطره قطره مرد، تا شب جمع را به سحر در آورد، احترام و ارج می گذارند.

گفتنی است که بعد از اوج گیری ستیز و مبارزات طبقاتی در جهان و پایان جنگ سرد اکنون کارگران ایرلند برخلاف آن دوران، بیشتر به اشکال مسالمت آمیز مبارزات سیاسی و اقتصادی و اجتماعی تکیه مینمایند، تا کین توزی و نفرت و" گورکن" و سرنگون ساز، سرمایه داران و کارفرمایان و دولت سرمایه داری.

اتحادیه های کارگری ایرلند بزرگترین سازمان توده ای این کشور است و نقش فعالی را در اجرای برنامه های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ایفا می کند در حال حاضر ١٣۲ اتحادیه با ٦٠٠ هزار عضو فعالیت دارند، کارگران در ایرلند از کلیه حقوق و آزادی های دموکراتیک مطابق به قانون برخوردار بوده و دارای زنده گی آبرومندانه می باشند، مبنی بر قانون کار و مرامنامه اتحادیه های کارگری تسهیلات اجتماعی و رفاه اقتصادی برای کارگران حق مسلم آنها شناخته شده و همچنان رشد برنامه های اقتصادی و سهم بایسته کارگران در فعالیت های تولیدی و سیاسی و اجتماعی از وظایف قابل توجه آنان است.

ایرلند دارای دو میلیون و دوصد هزار نیروی کار می باشد و از بزرگترین اتحادیه های کارگری آن Irish Transport and General workers Union  با ١٨٠ هزار عضو، Fderated workers Union  با ١۵٠ هزار عضو،  Amalgamated Transport and general workers  با ٣٠ هزار عضو می باشد.

کارگران در ایرلند از حقوق وسیع مدنی برخوردار اند اوقات کار و زمان استراحت بصورت جدی در قانون درج می باشد، ساعات کار در هفته به ٤٠ ساعت با موجودیت دو روز رخصتی تضمین می گردد، البته رشته های زیادی وجود دارد که تعداد ساعات کار روزانه برای کارگر تقلیل یافته و در یک هفته از ٣٠ ساعت تجاوز نمی کند، تمام کارگران در طول سال از رخصتی های با معاش که مدت آن تا ٤ هفته می رسد استفاده می نمایند، پائین ترین مزد برای کارگر فی ساعت ٦٠.٨ آیرو و بلندترین ١۵ الی ۲٠ آیرو و بلندتر از آن قانونی تعین گردیده است، کارگر ویا کارمند زمانیکه به کار استخدام میشود بدون تقاضای خودش و بدون کدام علل عینی و واقعی کسی صلاحیت اخراج وی را ندارد، اخراج غیر قانونی کارگر ویا کارمند مورد بازپرسی "محکمه کارگری" ویا محکمه دولتی قرار گرفته در صورت تخلفی کارفرما ویا اداره، حقوق او اعاده و علاوه بر استخدام دوباره تمام معاش ایام غیابت او پرداخته می شود، "محکمه کارگری" در ایرلند بخاطر برسی عادلانه مناقشات میان کارگر و کارفرما در سال ١٩٤٦ ایجاد شد که در این محکمه اکثریت اعضای آنرا نمایندگان اتحادیه های کارگری و اقلیت اعضا مربوط به دولت ایرلند است.

اتحادیه های کارگری ایرلند چندین بحران اقتصادی را سپری کرده و از زیر بار سنگین آن موفقانه کمر راست نموده اند، بحران اقتصادی کنونی ایرلند که معلول گسترش بحران اقتصادی جهان سرمایه داری است در این کشور نیز باعث تورم، بیکاری، کاهش تولید و پائین آمدن نسبی سطح زندگی مردم شده است و در تمام عرصه های زندگی قابل احساس می باشد.

اتحادیه کارگری ایرلند در سالی که گذشت با سازماندهی ده ها گردهم آیی و مظاهرات و اعتصابات، دیدارها و ملاقات ها با رهبران دولتی و مسوولین سکتورهای خصوصی  بخاطر حل مشکلات فزاینده ای ناشی از بحران اقتصادی، که کارگران و زحمت کشان و مردم به آن روبرو است، پیشنهاد ها و طرح های سازنده با توجه به افزایش هزینه های زنده گی ارائه نموده اند.

اتحادیه های کارگری نقش فعال را در برسی اسناد و فیصله های اقتصادی اتحادیه اروپا و تصامیم اقتصادی کشورهای مقتدر جهان گرفته، نظریات و جهت گیری مشخص خویش را در رابطه بیان نموده اند، همچنان کارگران و اتحادیه های کارگری ایرلند مناسبات دوستانه و ارتباط فعال با اتحادیه های کارگری کشورهای دیگر داشته از مبارزات دادخواهانه و صنفی آنان پشتیبانی جدی و عملی مینمایند و همواره هبستگی خویش را با کارگران آنعده از کشورهای که پدیده های ننگین مانند افزایش بیکاری، تشدید تورم، فقر روزافزون، بیعدالتی، وضع اسفناک صحت و آموزش و زندگی فلاکتبار زحمت کشان بیداد می کند اعلان نموده و توجه دولت ایرلند و دیگر سازمانهای خیریه را بدان جلب مینمایند.

از آنچه گفته شد میتوان نتیجه گرفت: سمت گیری اساسی سیاست اتحادیه های کارگری ایرلند محصول شناخت دقیق و علمی آن از رویدادهای اقتصادی و سیاسی جهان و جامعه ای ایرلند بوده که همواره در جهت پستیبانی از منافع کارگران قرار داشته و از همان آغاز جنبش کارگری تا لحظه کنونی پی آمدهای این سیاست با اهمیت و دستاوردهای آن چشمگیر است./

 

   

 

 

 

بقیه گزیده های مقالات داکتر آرین  کلیک نماید  

 
 
admin@vatandar.at
 
 مدیر مسوول : انجنیر هما یوسفی
صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی
کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد