2015/05/29

امضای " تفاهم نامه همکاری اطلاعاتی" با پاکستان لکه چرک  و خونی بردامن افغانستان خواهد بود

داکترآرین

تفاهم نامه اطلاعاتی با پاکستان محصول یک سیاست انفعالی و تسلیم طلبانه دولت "وحدت ملی" و به مفهوم قائل نشدن ارزش به نظریات و افکار عمومی مردم افغانستان است، درست همان خواسته که پاکستان برای تحلیل بردن دولت افغانستان از طریق فشار و عمال خویش دنبال می کرد.

 " دولت دوگانه افغانستان" از آغاز روی کار آمدن  بالای تدوین سیاست خارجی تا هنوز با همدیگر به توافق نهائی نرسیده اند و به همین سبب دارای یک سیاست فعال و مستقل در صحنه بین المللی نمی باشد،  که به استفاده از همین نقطه ضیعف و تعارفات بی محتوای دیپلماتیک افغانستان، دولت پاکستان صدای بی وقت "تفاهم نامه همکاری اطلاعاتی" را بلند نموده، که خشم و اعتراض لایه های مختلف مردم را در افغانستان بر انگیخته است.

 آشکار است که افغانستان در شرایط بحرانی حاضر بیش از هر وقت دیگر به صلح و ثبات نیاز دارد، نه کشاندن پای آن به مداخلات و درگیری های منطقوی، در حالیکه پیامدهای دیدار ها و مذاکرات مقامات رسمی افغانستان به پاکستان و از پاکستان به افغانستان باید گسترش مناسبات دوستانه، تلاش های مشخص برای زمینه سازی جهت همکاری های اقتصادی و ایجاد هماهنگی و اجرای اقدامات و تصامیم برای سرکوب و جلوگیری از تروریزم می بود، "نیم کاسه ای" که از زیر "کاسه" بیرون آمده  اجرای یکی از نقشه های خطرناکی است که پاکستان در دستور کار خویش قرار داده و میخواهد از طریق امضای "تفاهم نامه همکاری اطلاعاتی" با پیدا نمودن جای پای محکم و استوار در داخل خاک افغانستان با دست باز، توطئه گسترده ای را برای ایجاد و گسترش درگیری ها و آشوب در سرتاسر کشور گام به گام پیش برده و تروریزم را برای نابودی افغانستان رشد بدهد، زیرا امضا این تفاهم نامه به معنی تبدیل شدن افغانستان به اعصای دست پاکستان و بستن در برروی نیمی از کشور های صلح دوست جهان است، در عرصه خارجی این سیاست زیر پرده که بازتاب "طرح صلح در وجود طالب و داعش" است، مشی ماجراجویانه می باشد که نابخردانه دولت افغانستان را در برابر کشورهای همسایه و نیرومند ترین کشورهای منطقه مانند چین، هند و روسیه قرار خواهد داد و در عرصه داخلی گریز از همکاری، اتحاد و دوستی با نیروهای مترقی و وطنپرست و گذاشتن مهر ننگینی بر پیشانی مردم افغانستان می باشد، امضا این تفاهم نامه ضربه سنگین به منافع ملی و پشت کردن به مردم افغانستان و مانع بزرگ در راه  ترقی و پیشرفت کشور است، دولت متزلزل و لرزان "وحدت ملی" باید بداند که مردم ما می گویند " ازصد خویش یک همسایه پیش" امضا این تفاهم نامه نه تنها بستن دست دولت افغانستان از پشت سر، بلکه  لکه چرک و خونی بر دامان افغانستان خواهد بود، زیرا توافق با  این تفاهم نامه دادن اجازه به پاکستان برای مداخله مستقیم از خاک افغانستان در امور داخلی کشورهای همسایه است، مداخله در امور کشورهای است که مردمان آن، تاریخ و فرهنگ چند هزار ساله با مردمان افغانستان دارند، مداخله در امور ممالکی است که در طول تاریخ سرحدات ما سرحدات صلح، دوستی، همکاری، محبت و انسانیت بوده، مداخله در امور داخلی همسایگانی است که همیشه از این مرز ها فرهنگ، علم، تخنیک، تکنالوژی، معلم، کتاب، قلم، نان و غذا به افغانستان سرازیر شده است و ما افغانهای نمک شناس و با سپاس حق نداریم تا برای آنها  طالب و تروریزم بفرستیم.

مناسباتی که در طول تاریخ میان خلقهای این منطقه بر قرار بوده، مناسبات دوستانه، همکاری میان کشورها، روابط حسنه اقتصادی و فرهنگی که به منافع هر دولت و مردمان این سرزمین ها کاملا انطباق داشته و باعث ترقی کشور ها و سعادت باشندگان آن گردیده است، اگر ترکمن است یا تاجیک، اگر ازبک است یا ایرانی و اگر ایگور است یا کشمیری، اگر قرغز است یا قزاق همه و همه قرنها ست که باهم برادر و برابریم و در فضای دوستی و همکاری متقابل در یک منطقه زندگی می نمائیم، اما سوال اینجاست که دولت افغانستان  چه نفع دیده از سی و پنج سال ویرانی و خون ریزی در کشور ما ؟ که این "رحمت خدا !!!" را با امضای "تفاهم نامه همکاری اطلاعاتی" با پاکستان، به برادران هم خون و هم نژاد ما نیز می خواهد هدیه نماید، دولتها نه تنها منافع خود را در نظر می گیرند، بلکه با منافع کشورهای دیگر نیز روبرواند و احترام میگذارند، ما نه تنها در افغانستان زندگی می کنیم ، بلکه عضو جامعه جهانی هم هستیم، قوانین و کنوانسیونهای بین المللی را امضا نموده و احترام داریم، به ویژه در جهان کنونی که کشور های در همسایگی یکدیگر در آتش جنگ و خون ریزی می سوزند و جهانیان شاهد وحشت بی سابقه گروهای تروریستی اند، مسله صلح و امنیت و احترام متقابل به منافع ملی، تمامیت ارضی، آزادی کشورها و همسایگی نیک اهمیت ویژه کسب کرده است.

 ضرور است تا مناسبات افغانستان با کشور پاکستان دوستانه و به اساس حسن همجواری، احترام به منافع متقابل و همکاری متقابل استوار باشد، اما شایسته دولت افغانستان این است که مانند پاکستان منافع ملی خویش را در صدر سیاست خارجی خود قرار بدهد و در روابط بین الملل از خود نضج و بلوغ سیاسی، خرد و لیاقت، اسقلال و اراده در عمل نشان بدهد، نه اینکه  به عامل گوش بفرمان طرح های مداخله گرانه پاکستان تبدیل گردد، دولت افغانستان بجای اینکه راه حلی واقعی برای مشکلات و پروبلم های کشور پیدا نماید، می خواهد با امضا نمودن تفاهم نامه های  بدون عاقبت و به تصویب رساندن یک رشته فرامین بی مفهوم به خیال خود، جلوگیری از "نارامی ها" را بنماید و با سازمانهای جهنمی که نقاب های گوناگون بر چهره زده و زیر بهانه های رنگارنگ تلاش دارند تا زمینه های روی کار آوردن دولت اسلامی و بربری "داعش" را در افغانستان آماده سازند، همکاری نماید این چنین عمل کردها افغانستان را زبون ساخته و به مرکز توطئه و تحریک علیه کشورهای دوست و همسایگان نیک تبدیل خواهد کرد، ایجاد رسمی دفاتر و دسترسی قانونی" آی اس آی " به اسناد سری و محرم دستگاه امنیتی افغانستان، به بهانه مبارزه با تروریزم نمی تواند کسی را فریب بدهد و حضورشیطانی آنرا در دستگاه امنیت افغانستان پنهان نماید و اگر دولت افغانستان هم خواسته باشد ماهیت این تفاهم نامه را پرده پوشی کند بسیار زود افشا شده و در برابر مردم مفتضح و رسوا  خواهد گردید.

افغانستان هیچ گاهی به تنهایی بدون روابط و  احترام متقابل با همسایگان نمی تواند یک دولت موفق باشد و به تنهایی به حل پرابلمهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خود بپردازد.  امضا این تفاهم نامه خطر بزرگی را متوجه افغانستان می سازد، که نتایج آن قابل پیشگوئی و محاسبه نیست، افغانستان باید در سیاست خارجی خویش از اصل همزیستی مسالمت آمیز و عدم مداخله در امور کشور ها به خصوص همسایگان پیروی نموده  و پشتی بان صلح و ثبات در منطقه باشد، نه عامل تشنج زدایی و وسیله بدبختی همسایگان، همسایگانی که سالهاست در فضای صلح و آرامش، خوش و خندان، راحت و آسوده بدون اینکه ضرر شان به کسی برسد مصروف زندگی شرافتمندانه خویش اند، سیاستهای ماجراجویانه در افکار عمومی جهانیان منفور و رسوا شده و مردم دنیا صلح، ثبات و آرامش می خواهند، اصل همزیستی مسالمت آمیز، اصلی عمیقا انسانی و معقول در روابط میان کشور هاست، اصل همزیستی مسالمت آمیز توسل به مداخله و تشنج زدایی را به عنوان وسیله برای دست یافتن به منابع و ثروتهای دیگر کشورها مردود می شمارد و بر تفاهم متقابل، برابری و اعتماد متقابل بین کشورها و رعایت منافع یکدیگر، عدم مداخله در امور داخلی کشورها و شناسائی حق هر خلقی برای حل مسائل کشورش، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی همه کشورها و ترویج همکاری های اقتصادی و فرهنگی براساس برابری کامل و سود متقابل تاکید می نماید، صلح برای افغانستان امری حیاتی است و برقراری مناسبات حسن همجواری با کشورهای همسایه حیاتی تر از آن، به همین سبب است که امضای "تفاهم نامه همکاری اطلاعاتی" با پاکستان لکه چرکین و خونی بردامان پاک افغانستان خواهد بود، زیرا امضا این توافقنامه معنی دیگر ندارد به جز از گرفتن "اجازه نامه رسمی آی اس آی" از دولت افغانستان جهت رهبری، سازمندهی، تربیه، اکمال و تمویل گروهای تروریستی "داعش" در خاک افغانستان و قراردادن خاک افغانستان به مثابه تخته خیز بخاطر تهدید و ایجاد تشنج در کشور های هند، چین، ایران و آسیای میانه که دراین "قمار سیاسی" بازنده اصلی مردم بی گناه و دولت افغانستان خواهد بود، نه کشور های یاد شده، زیرا از یک طرف خاک افغانستان که لانه های" داعش" و تروریزم می گردد ویران شده و از جانب دیگر تمامیت ارضی کشور ما هم به خطر می افتد  و اگر "دولت دوگانه افغانستان" در این خواب و خیال باشند که "سودا گران مرگ" به آنها رحم خواهد کرد اشتباه بزرگ است و این تصور قابل تفسیر هم نیست می گویند "چیزیکه عیان است، چه حاجت به بیان است" گروه تروریستی "داعش" آنچه را که در دیگر کشور ها انجام می دهد در افغانستان هم عملی خواهد کرد.

دیدگاه نگارنده از "تفاهم نامه همکاری اطلاعاتی" این بود، امید وارم که چنین نباشد، آرزوی ما یک افغانستان مستقل، مترقی و مجهز به علم و فرهنگ، صنعت و زراعت، برخوردار از رفاه و عدالت اجتماعی است، آنچه که هر افغان شریف و وطنپرست به آن می اندیشد./

 

 

 

بقیه گزیده های مقالات داکتر آرین  کلیک نماید  

 
 
 
 
 
admin@vatandar.at
 مدیر مسوول : انجنیر هما یوسفی
صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی
کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد