2010/1/19

 

تا  بتن  جان  است  دارم  شوق  آستانت   وطن

منزل و   ماوائی  من   آن  کوهسارانت  وطن

عمری  شد  افتاده  ام  زآغوش  گرمت من بدور

ای  فدای   آب   صافِ  چشمه  سارانت   وطن

مثل   شه   در مُلک   غربت  زندگانی   میکنم

لیک  محتاجم  به   گرد و  خاک دامانت  وطن

 

عزیز بیننده سایت وطندار       مرگ باور    سروده ای  زیبای ازلطیف کریمی استالفی

همچو فردوس برین هر شئ میسر است و لیک

نیست  آندولت  که حاصل  میکنم  زآنت  وطن

جان  من  بر  لب  رسید  از  این  همه  آوارگی

باز کن آغوش , تا گــردم  به   قربانت  وطن

زیب وزینت شان و شوکت راحت و جاه وجلال

جزء  نمایش  نیست بر این  طفل  نادانت  وطن

سایۀ    بید و   چنار   سوزنده   تر   باشد   مرا

از  هوائی   گرم  سه   ماه   تموسانت    وطن

آشیان    ماد ر  و   با با   و    اجدادم     توئی

کی توا ن  بیگانه  ماند  از خاک  دامانت  وطن

ای  وطن  «واهِب»  به  دل  دارد امید  آنکه تا

روزی بر گردد , نماید   بوسه  بـــارانت وطن

عزیز بیننده سایت وطندار       مرگ باور    سروده ای  زیبای ازلطیف کریمی استالفی

 
 

admin@vatandar.at

مدیر مسوول : دیپلوم انجنیرعمر محسن زاده

صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی

کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به «وطندار» می باشد