WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 بقیه گزیده های مقالات     فضل حق فکرت 

 

  دریا شده ام - خاک !؟ - مشکلست -  افتاده ام                           فضل حق فکرت

 بــیــن کــه دیــوانــۀ آن زلــف چــلـیــپا شده ام

چــاره ام کــن بــه خدا والـه وشـیـدا شده ام

پیش ازین شعروسرودم همه چون چشمۀ کور

عشـقــت آمــد صــنــما حـال چـو دریـا شده ام

شـب یــلــدای دلــم عــشـق تــو روشــن کــرده

طــورســیــنــا شــده ام یــا یــد بــیـضـا شده ام

آنــچــنان محـو جــمالــت شــده ام ای مــۀ مـن

مــســت وبــیخــود ززمین تـا به ثــریـا شده ام

مـرغ دل مســت لـب ونـرگــس فــتــان تــوشــد

پــای تــا ســر زخــمارش می و مــیـنـا شده ام

هیــچ دانـی بـت افــسونـگــرو زیــبــا رخ مــن

آ نــقـدر محــو تـو گــشتم که تــما شــا شده ام

چاره یی کــن که نـدارم بیــتو من صــبـروقــرار

تــوبــیــا مهـــوش مــن غــرق تــمنــا شــــده ام

دیریست که این خاک –

                بوی زنده گی نمی دهد.

نه ، نه !

        این زمین ؛

                اززنده گی تهیست .

بیهوده دست وپا مزن رفیق !

                به منزل نمیرسی

این خاک –

        پر زهرزه هاست

        که می خشکاند-

                ریشه های این زمین را

                زنده گی را. 

فکرت – نیو دهلی 22 / جولای /2013

 

درد دل را با تـو گـفتن بهـر درمان مشکلست

گـر کنـم در سیـنه پـنهان درد پنهان مشکلست

هـیـچ دانی ای سـتـمگـر درد هــای زخــم دل

من چه گـویم درد هـای تـیر مژگا ن مشکلست

مرغ دل شد چون اسیر زلـف پیچا نـت صـنم

زنده گی هر روز در زنجیر وزندان مشکلست

درد و رنجـم را نـدانی ؛ با که گـویـم درد دل

گریه هر شب از دو دیده تا به دامان مشکلست

لحـظه ی گـر دور باشی ؛ می دهـم تاب و تـوان

ای نــگــارنـــا زنــیـــنـم درد هجران مشکلست

 گــر نـبینـم لحـظـه ی رویـت پریـشـان می شـوم

هـجر یـوسـف از بــرای پــیــر کنعان مشکلست

کـم مگـیـر ایــن اشـکهـایـم ؛ کـن حــذر از آه من

کـه رهایی ای صنم زین سیـل وتـوفان مشکلست

 عزیز بیننده سایت وطندار       مرگ باور    سروده ای  زیبای ازلطیف کریمی استالفی

عزیز بیننده سایت وطندار       مرگ باور    سروده ای  زیبای ازلطیف کریمی استالفی 

روزگاری شد که دور ازروی یار افتاده ام

شـاخـۀ بشکـسته ام کـزبرگ وبار افتاده ام

 

روزو شب درپیـچ وتابم ازفـراقـت ای نگار

هـمچــوماهی درشــرار ریـگــزار افتاده ام

 

عـشق توجان میدهد براین دل افـسرده ام

بیـتوچون برگ خزان دررهگذار افتاده ام

 

بـسکه لاف دلـــربــایــی ازتــوگـفتم با دلم

این زمان ازدست جورت شرمسار افتاد ام

 

ریختی آخـر شـراب آرزویــم را بــه خــاک

روزگــاری شــد خــدارا بی خـمار افتاده ام

 

شمع سان سرتابه پا میسوزم ازدرد فـراق

شـاخۀ خشکم که گویی در شـرارافتاده ام

 

روبه صحـرا کرده ام ازجـوروبیــداد فـلک

هــمچـولالــه دربــیـابــان داغــدار افتاد ام

 

غــرق تـوفان غمم« فکرت » ندارم چـارۀ

هــمچو خـس انــدرمیان جویــبار افتاده ام

)فکرت (

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید