WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 بقیه گزیده های مقالات     فضل حق فکرت 

 

  میکشد -  ونوس شهرد ل - نوبهاری داشتم - زنده گی                      فضل حق فکرت

 میکشد 

گه به عــشوه گه به نازم میکشد

بـیــهــراس آن دلــنــوازم میکشد

 

تــرســـم ازمحراب مســجـد گوئیا

تــــاق ابــــرو درنــمـــازم میکشد

 

گــرببــوسم آن لـب ورخـســار او

بـــوســه های جانگــدازم میکشد

 

خــواب مــارپیـچ پـیــچان دیـده ام

بــعــد ازیــن زلــف درازم میکشد

 

چشــم وابر، تیرمژگان هـرطـرف

عــاقــبت بـا تـاخت وتـازم میکشد

 

گــفـت قــلـبــت را نـیــازارم دگـــر

بـنگــر آخـر او کـه بــازهم میکشد

 

وعــدۀ وصــلم بـداد اما چـه سـود

آن صــنـم بــی امـتــیــازم میکشد

 

یــا الــهی بــاکــه گــویــم درد دل

« فکـرتا» درســینه رازم میکشد

 ونوس شهرد ل

ســوخـت جــانم آتـــش تابان عشق           کی بــودجــزسـوختن درمان عشق

آتــشــم ســـرتـا به پـا مــن آتــشــم           زنــده گی را مــیکــنم قربان عشق

ســربه پــایت میـــگــذارم ای صنم         هـرچه خواهی میبرم فرمان عشق

عـشـقـت آخـرمیکـــند خـا کــسـترم          زنــده بــادا شــعـلـۀ سـوزان عشق

گـریه کم کن ای دوچشم اشکـــبار            خــانــــۀ دل مــیــبــرد تـوفان عشق

بـــوســتـــان دل بـــود بــیتوغـمـین           بـــاغ دلــرا تـــوگــلی خندان عشق

تــوعــزیــزجــان ودل تو زنــده گی         ای که بـاشی چشـمۀ حیوان عشق

مـرغ دل شــد صــیـد دام ودانـه ات            بـــاغ وبـسـتـانـم بــود زندان عشق

عـشــق تــوبـاشــد روان جان ودل            دل بــمــیــرد ازغــم هـجران عشق

تــوونـوس شــهر دل سلطان حسن             تــوســراپـا گــوهــر غلـطان عشق

بـاتـو« فکـرت» زنــده گانی میکند

بــیتـوجــانــا میرســـد پایان عشق

 

نوبهاری داشتم

 روزگاری دیده ی آیینه داری داشتم

یک نگاری مه رخ و گلگون عذاری داشتم

در فن مهر ومحبت هیچ همتای نداشت

در میان عاشقان هم اعتباری داشتم

با نگاهی می ربود اوقلب وایمان مرا

وز دوچشم مست او دایم خماری داشتم

با دوچشم مرد افگن ازسرم می برد هوش

زان خدنگ ناوکش من کی قراری داشتم

چرخ گردون کرد آخر، بزم عیشم را تباه

شمع سان من کی دوچشم اشکباری داشتم

چون ننالم همچو نی ازجورو بیداد فلک

روزگاری کاز وصا لش روزگاری داشتم

چون نریزد اشک « فکرت» همچوابرنوبهار

زانکه روزی باطراوت نوبهاری داشتم

 زنده گی

ای عــزیـــزم ای امــیـــد جــــاودان زنده گی

جــاودان بــاشـی ؛ تـوای آرام جــان زنده گی

 

تـازه و تـرشـد ز حســنت خـاره زار ایـن دلـم

زانـکـه هسـتی ای نـگارم بــاغــبان زنده گی

 

کی فراموشت کنم ؛ تا این جهان باقیست و من

ای کـه باشـی ایـن دلــم را آشـیــان زنده گی

 

هان تو باشی زنده گی ام ؛ گر شوی از من جدا

مـی شــوم آخــــرشــهــیــد آســتا ن زنده گی

 

لالـه زاران شــد بهــارم ؛ از فـروغ عشق تو

گــر بمـیرد عـشـق مـن ؛ آید خـزان زنده گی

 

کی تـوان گفتن که هســتم عاشــق و بـیـمـار تو

مـی کــشــد آخــر مــرا درد نــهــان زنده گی

 

بــادل بــیـمار وخــونیــن ؛ با دو چــشــم اشکـبار

کی رسد « فکـرت» به منزل کاروان زنده گی

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید