منبع: انتشارات وزارت امور خارجه کوبا ، هاوانا

سایت وطندار....استعمار محکوم به شکست است   سخنرانی چه گوارا در سيزدهمين اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل، 11 دسامبر 1964

هيأت نمايندگی کوبا در اين مجمع قبل از هر چيز خوشحال است که به وظيفه خود عمل کرده و پيوستن سه ملت جديد به شمار بزرگ ملت هايی را که نمايندگان آنها مشکلات جهان را بررسی می کنند، خوش آمد بگويد. ما از طريق روسای جمهور و نخست وزيران آنها به مردم زامبيا، مالاوی و مالت تبريک گفته، و اميدواريم که اين سه کشور از آغاز به کشورهای گروه عدم تعهد، که عليه امپرياليسم، استعمار، و نواستعمار مبارزه می کند، بپيوندند.
ما همچنين مايليم به رياست اين مجمع تبريک بگوييم، ارتقاء ايشان به اين مقام از اهميت ويژه ای برخوردار است و نشانگر اين مرحله جديد از پيروزی های چشمگير مردم آفريقاست که تا چندی پيش در انقياد نظام استعماری امپرياليسم به سر می بردند، نشانگر پيروزی خلق هايی که اکثر آنها امروز در نتيجه اعمال مشروع حق تعيين سرنوشت خود، شهروندان دولت های مستقل  شده اند. آخرين ساعت نواستعمار فرارسيده است و ميليون ها سکنه آفريقا، آسيا و آمريکای لاتين برای ديدار يک زندگی جديد، و بدست گرفتن حق نامحدود تعيين سرنوشت خود و برای توسعه مستقل ملت های خود بپا خاسته اند.
آقای رييس، در انجام وظائفی که دولت های عضو به شما محول کرده اند، برايتان آرزوی موفقيت داريم.
کوبا برای بيان موضع خود پيرامون مهمترين موضوعات مورد بحث به اينجا آمده است و با احساس مسئوليت کامل، که از الزامات استفاده از اين تريبون است، موضع خود را بيان کرده و در عين حال به وظيفه غير قابل اجتناب صحبت کردنِ روشن و صريح عمل خواهد کرد.
ما خواهان آن هستيم که اين مجمع راضی بودن از خود را رها کرده و به جلو گام بردارد. ما خواهان آن هستيم که کميته ها کار خود را شروع کنند و با پيش آمدن اولين رودررويی متوقف نشوند. امپرياليسم بجای آنکه از اين گردهمايی برای حل مشکلات جدی جهان استفاده کند، می خواهد آن را به مسابقه در سخنوری ها بی هدف مبدل کتد. ما بايد مانع انجام آن شويم. اين مجمع نبايد در آينده فقط با عدد سيزده [ بعنوان سيزدهمين نشست مجمع عمومی سازمان ملل] مشخص شود. ما احساس می کنيم حق و مسئوليت آن را داريم که تلاش کنيم اين مجمع را ثمر بخش کنيم زيرا کشور ما يک نقطه اصطکاک دائمی است، يک از جاهايی که اصول حامی حقوق ملت های کوچک هر روز، هر دقيقه به آزمون گذاشته می شود؛ و در عين حال کشور ما بمثابه يکی از سنگرهای آزادی در جهان که در چند قدمی امپرياليسم ايالات متحده واقع شده است، با اقدامات خود، بطور روزانه نشان می دهد که خلق ها در شرايط موجود جهان می توانند خود را آزاد کنند و خود را آزاد نگه دارند.
البته، اکنون اردوگاه سوسياليستی وجود دارد که روز به روز قوی تر می شود و سلاح های نيرومندتری برای مبارزه در اختيار دارد. اما برای بقاء به شرايط ديگری نياز است: حفظ انسجام درونی، باور به سرنوشت خود، و تصميم غيرقابل برگشت مبارزه تا مرگ در دفاع از کشور و انقلاب خود. اين شرايط در کوبا وجود دارند.
از تمام مشکلات حادی که اين مجمع بايد به آنها توجه کند، مشکلی که برای ما اهميت ويژه ای دارد و ما احساس می کنيم بايد قبل از هر چيز به حل آن پرداخت، و نگذاشت در ذهن احدی ترديد وجود داشته باشد، امر همزيستی مسالمت آميز دولت های دارای نظام های اقتصادی و اجتماعی متفاوت است. در اين عرصه پيشرفت زيادی صورت گرفته است. اما امپرياليسم، بويژه امپرياليسم ايالات متحده، سعی کرده است اين را به جهان بقبولاند که همزيستی مسالمت آميز بر روی زمين حق انحصاری قدرت های بزرگ است.  
ما آنچه را که رييس جمهورمان در قاهره گفت، و متعاقباً در اعلاميه دومين کنفرانس سران حکومت يا دولت کشورهای عدم تعهد شکل گرفت، تکرار می کنيم: اگر می خواهيم صلح جهانی را تأمين کنيم، همزيستی مسالمت آميز نمی تواند تنها در ميان قدرتمندان وجود داشته باشد. همزيستی مسالمت آميز بايد از جانب تمام دولت ها، مستقل از اندازه، روابط تاريخی پيشينی که آنها را به هم مرتبط می کند، و مستقل از مشکلاتی که ممکن است در يک لحظه مشخص بين آنها ظهور کند، رعايت شود.
در حال حاضر آن نوع همزيستی مسالمت آميزی که ما خواهان آن هستيم در موارد بسياری وجود ندارد. کشور پادشاهی کامبوج، صرفاً بخاطر سياست بيطرفانه ای که داشت و نمی خواست تسليم دسيسه های امپرياليسم ايالات متحده شود، از طرف پايگاه های يانکی در ويتنام جنوبی، مورد همه نوع حملات خائنانه و وحشيانه قرار گرفته است.
کشور تقسيم شده لائوس نيز مورد همه نوع تجاوزات امپرياليستی قرار گرفته است. به ميثاق های به امضاء رسيده در ژنو تجاوز شده است، خلق های آن از هوا قتل عام شده اند، و بخشی از قلمرو آن مورد تهديدات بزدلانه دائمی نيروهای امپرياليستی قرار دارد.
جمهوری دموکراتيک ويتنام، که بيشتر از هر خلق ديگر جهان با تاريخ تجاوزات آشنا است، يکبار ديگر  مرزهايش مورد تجاوز واقع شده، تاسيسات آن از طرف جنگنده ها و هواپيماهای دشمن مورد حمله قرار گرفته، و ايستگاه های ساحلی آن از طرف کشتی های جنگی مورد حمله واقع شده و به قلمرو آبی آن تجاوز شده است.اتحاد شوروی و جمهوری خلق چين به ايالات متحده هشدار جدی داده اند. در اين شرايط نه تنها صلح جهانی در خطر است، بلکه جان ميليون ها انسان نيز در اين بخش از آسيا مورد تهديد دائم،  و تابع بلهوسی ايالات متحده متجاوز قرار گرفته است.
در قبرس نيز، در نتيجه فشار دولت ترکيه و ناتو، همزيستی مسالمت آميز بشيوه ای سبعانه مورد آزمون قرار گرفته، مردم و دولت قبرس را مجبور به اتخاذ يک موضع استوار و قهرمانانه در دفاع از حق حاکميت خود کرده است.در تمام اين بخش های جهان، امپرياليسم در صدد است نسخه خود از همزيستی مسالمت آميز را تحميل کند. اين خلق های تحت ستم در اتحاد با اردوگاه سوسياليستی هستند که بايد معنی واقعی همزيستی مسالمت آميز را به امپرياليسم نشان دهند، و مسئوليت سازمان ملل است که از خلق های تحت ستم پشتيبانی نمايد.
ما همچنين بايد بگوييم که فقط در روابط بين دولت های دارای حق حاکميت نيست که مفهوم همزيستی مسالمت آميز بايد به روشنی تعريف شود. ما، بعنوان مارکسيست، معتقد بوده ايم که همزيستی مسالمت آميز بين ملت ها شامل همزيستی بين استثمارگران و استثمار شوندگان، بين ستمگران و ستمکشان نمی شود.علاوه براين، يکی از اصول اعلام شده از طرف اين سازمان حق استقلال کامل از همه اشکال ستم استعماری است. از اينروست که ما همبستگی خود را با خلق های گينه، آنگولا و موزامبيکِ به اصطلاح متعلق به پرتغال، که بجرم تقاضای آزادی خود قتل عام شده اند اعلام می کنيم و آماده ايم در حد توانايی خود و منطبق با اعلاميه قاهره به آنها کمک کنيم.
ما همبستگی خود را با مردم پورتريکو، و رهبر بزرگ آن، پدرو آلبيزو کامپوس، که در سن هفتاد و دو سالگی و بعد از گذراندن عمر خود در زندان، طی يک اقدام رياکارانه ديگز آزاد شده و اکنون فلج است و تقريباً قادر به حرف زدن نيست، اعلام می داريم. آلبيزو کامپوس يک نماد آمريکايی است که هنوز غير قابل خريد و تسليم نشدنی باقی مانده است. سال ها و سال ها زندان، فشارهای تقريباً غيرقابل تحمل در زندان، شکنجه روحی، حبس انفرادی، انزوای کامل از مردم و خانواده اش، وقاحت فاتحين و مباشران آنها در سرزمين مادری اش- نتوانست اراده او را در هم شکند. هيأت نمايندگی کوبا، بنمايندگی از طرف مردم آن، در برابر ميهندوستانی که باعث افتخار آمريکا هستند، ادای احترام می کند.
آمريکای شمالی، سال هاست که سعی کرده است پورتريکو را به تصويری از يک فرهنگ پيوندی مبدل کند- زبان اسپانيايی با صرف انگليسی، زبان اسپانيايی با لولا در ستون اصلی آن، بهتر بودن خم شدن در برابر سرباز ايالات متحده. سربازان پورتريکو بعنوان گوشت دم توپ جنگ های امپرياليستی، بعنوان مثال در کره، مورد استفاده قرار گرفته اند و حتا مجبور شده اند- آنچنان که در قتل عامی که چند ماه پيش ارتش آمريکا عليه مردم بيگناه پانامانه دست به آن زد و تازه ترين اقدام شيطانی امپرياليسم يانکی است- به روی برادران خود شليک کنند. با اين وجود، عليرغم آن حمله دهشتناک عليه اراده و سرنوشت تاريخی آن، مردم پورتريکو فرهنگ خود، ويژگی لاتين خود، احساسات ملی خود را که در خود دليلی بر عزم استواری است که در ميان توده های اين جزيره آمريکای لاتينی برای استقلال وجود دارد، حفظ کرده اند.ما همچنين بايد اشاره کنيم که اصل همزيستی مسالمت آميز به معنی به مسخره گرفتن اراده خلق ها نيست- آنطور که در به اصطلاح گينه انگليس اتقاق افتاده است و دولت چدی جاگان، نخست وزير، قربانی همه نوع فشار و مانور شده است، و همزمان با آن، دستيابی به استقلال بعلت جستجوی شيوه هايی که تحقير اراده مردم را امکان پذير نمايد و در عين حال انقياد يک دولت متفاوت با دولت کنونی را تضمين کند به تعويق افتاده است، دولتی که قرار است با تاکتيک های پنهانی سرکار بيايد و يک آزادی مهم به اين قطعه از خاک قاره آمريکا اعطا کند. جدای از هر راهی که گينه برای کسب استقلال انتخاب کند، حمايت اخلاقی و رزم جويانه کوبا با مردم گينه خواهد بود.
علاوه براين، بايد اشاره کنيم که جزاير گوادالوپ و مارتينيک مدت زمان طولانی است که برای استقلال خود مبارزه می کنند بدون آنکه به آن دست يافته باشند. اين وضعيت نبايد ادامه پيدا کند.
ما يکبار ديگر صدای خود را بلند می کنيم تا  نسبت به آنچه در آفريقای جنوبی می گذرد، به جهان هشدار دهيم. سياست وحشيانه آپارتايد در مقابل چشمان تمام جهان در حال اجرا است. خلق های آفريقا مجبور می شوند مفهوم هنوز رسمی برتری يک نژاد بر نژاد ديگر، و قتل بدون کيفر مردم به نام برتری نژادی را در آن قاره تحمل کنند. آيا سازمان ملل  نمی تواند برای متوقف کردن اين کاری کند؟ من مايلم بطور مشخص به مورد دردناک کنگو اشاره کنم، مورد منحصر بفردی در تاريخ مدرن جهان، که نشان می دهد چگونه حقوق مردم با مصونيت مطلق و وقيحانه ترين بد طينتی مورد تجاوز قرار می گيرد. علت مستقيم اين، ثروت عظيم کنگو است، که ملت های امپرياليست می خواهند آن را تحت کنترل خود نگه دارند. رفيق ما فيدل کاسترو در اولين سخنرانی خود در سازمان ملل گفت که کل مسأله همزيستی مسالمت آميز خلق ها به مصادره ناحق ثروت ديگران تنزل داده شده است. او گفت :با ناپديد شدن اين فلسفه ترس و ارعاب، فلسفه جنگ هم ناپديد خواهد شد.فلسفه ترس و ارعاب نه فقط متوقف نشده است، بلکه از هر زمان ديگری قوی تر است، و به اين دليل آنهايی که از نام سازمان ملل استفاده می کنند لومومبا را به قتل رساندند و امروزه به نام دفاع از نژاد سفيد هزاران کنگويی را ترور می کنند. چگونه می توان فراموش کرد به اميدی که پاتريس لومومبا به سازمان ملل بسته بود خيانت شد؟ چگونه می توان دسيسه ها و مانورهايی که پس از اشغال آن کشور از طرف نيروهای سازمان ملل- که به نام آن، ترور کنندگان اين ميهندوست کبير آفريقايی با مصونيت عمل کردند- رخداد را فراموش کرد؟ چگونه می توان فراموش کرد کسی که اقتدار سازمان ملل در کنگو را زير پا گذاشت- آنهم نه به دلايل ميهندوستانه، بلکه بعلت کشمکش بين امپرياليست ها- مويسه تشومبه بود که با حمايت بلژيک اقدام به تجزيه کاتانگا کرد؟ و چگونه می توان توحيه کرد يا توضيح داد که در خاتمه تمام فعاليت های سازمان ملل، تشومبه کاتانگا را ترک کرد و بعنوان صاحب و ارباب کنگو بازگشت؟ چگونه می توان نقش عريانی را ناديده گرفت که امپرياليست ها سازمان ملل را مجبور به ايفای آن کردند؟
بطور خلاصه، برای جلوگيری از جدايی کاتانگا بسيج دراماتيکی صورت گرفت، اما اکنون همان کاتاناز حقوق يک نژاد برتر دفاع می کنند، اما در اين مجمع انسان هايی که رنگ پوست شان با نور متفاوت خورشيد و با ماده رنگی متفاوت تيره شده است در اکثريت هستند، و کاملاً و بروشنی می دانند که تفاوت بين انسانها نه در رنگ پوستشان، بلکه در مالکيت بر ابزار توليد و در روابط توليدی قرار دارد.
هيأت نمايندگی کوبا به خلق های رودزيای جنوبی و جنوب غربی آفريقا، که تحت ستم اقليت استمار گران سفيد پوست قرار دارند، به خلق های باسوتولند، بچوآنالند، سوازيلند، سومالی فرانسه و خلق های عرب فلسطين، عدن، امارات تحت الالحمايه، عمان و به تمام خلق های که با امپرياليسم و استعمار مبارزه می کنند درود می فرستد؛ و ما بر حمايت خود از آنها تأکيد می کنيم.
من همچنن برای درگيری که جمهوری خواهر ما اندونزی در روابط خود با مالزی با آن روبروست، راه حل عادلانه ای را آرزو دارم.يکی از موضوعات اساسی که در برابر اين کنفرانس قرار دارد موضوع خلع سلاح عمومی و کامل است. ما حمايت خود را از خلع سلاح عمومی و کامل اعلام می کنيم. علاوه بر اين، ما خواهان نابودی کامل سلاح های اتمی و برگزاری کنفرانسی از تمام کشورهای جهان برای تحقق بخشيدن به اين آرزوی تمام خلق های جهان هستيم. نخست وزير ما، طی اظهارات خود در مقابل اين مجمع گفت که مسابقه تسليحاتی هميشه به جنگ منتهی شده است. قدرت های اتمی جديدی در جهان وجود دارند، و احتمال درگيری بسيار جدی است.ما احساس می کنيم برگزاری يک کنفرانس برای رسيدن به نابودی کامل سلاح های اتمی و بعنوان اولين قدم، منع کامل آزمايش های اتمی، ضروری است. در عين حال بايد تعهد روشن تمام دولت ها به احترام به مرزهای کنونی ديگر دولت ها و اجتناب از هر نوع تجاوزی حتا با استفاده از سلاح های متداول برقرار شود.همصدا با همه مردم جهان که خواهان خلع سلاح عمومی و کامل، نابودی زرادخانه اتمی، و توقف کامل آزمايش هر نوع سلاح اتمی هستند، ما احساس می کنيم علاوه بر آن لازم است بر ضرورت احترام به تماميت ارضی ملت ها و کوتاه کردن بازوی مسلح امپرياليسم، که با سلاح های غير اتمی به همان ميزان خطرناک است، تاکيد شود. آنهايی که هزاران شهروند بی دفاع کنگو را به قتل رساندند از سلاح های اتمی استفاده نکردند. آنها از سلاح های غير اتمی استفاده کردند، و اين نوع سلاح ها که از طرف امپرياليست ها بکار گرفته می شود موجب آنهمه کشته شده است.حتا اگر قرار باشد اقدامات پيشنهاد شده در اينجا عملی شده و [نهايتاً] گفتن نکته ذيل را غير ضرور نمايد، ما هنوز لازم می دانيم ياد آور شويم مادام که ايالات متحده پايگاه های تجاوز گرانه خود را در قلمرو ما، در پورتريکو و در پاناما، و در ديگر دولت های آمريکايی که احساس می کند بدون محدوديت نسبت به سلاح های اتمی و غير اتمی، حق استقرار آنها را دارد، حفظ نمايد، ما نمی توانيم به هيچ قراردادی برای غير اتمی کردن منطقه ملحق شويم.بهر حال، ما احساس می کنيم با توجه به قطعنامه اخير سازمان دولت های آمريکايی عليه کوبا، که براساس عهدنامه ريو می تواند مجوزی برای تجاوز باشد، بايد بتوانيم از خودمان دفاع کنيماگر چنان کنفرانسی که به آن اشاره کرديم به همه اين اهداف دست يابد- که متأسفانه کار دشواری است- يکی از مهمترين تحولات در تاريخ بشر خواهد بود. برای تضمين آن، جمهوری خلق چين بايد حضور داشته باشد و اين خود يکی از دلائلی است که چنان کنفرانسی بايد برگزار شود. اما برای مردم جهان بسيار آسانتر خواهد بود اگر اين حقيقت غيرقابل انکار را بپذيرند که جمهوری خلق چين وجود دارد، اينکه حکام آن تنها نمايندگان مردم چين هستند، و جايی را به آن بدهند که حق اوست، جايی که در حال حاضر از طرف دارو دسته ای که با کمک ايالات متحده ايالت تايوان را کنترل می کند، غصب شده است.مشکل نمايندگی چين در سازمان ملل، به هيچ طريق نمی تواند موردی از پذيرش يک عضو جديد به سازمان بررسی شود، بلکه موردی از بازگرداندن حقوق مشروع مردم جمهوری خلق چين به آنهاست. ما مفهوم دو چين را قوياً رد می کنيم. دار و دسته چيانگ کای چک تايوان نمی تواند در سازمان ملل باقی بماند. اين دارو دسته بايد اخراج شود و نماينده قانونی مردم چين جای آن را بگيردما همچنين عليه پافشاری دولت ايالات متحده بر نشان دادن مسأله نمايندگی قانونی چين در سازمان ملل بعنوان يک مسأله مهم- برای آنکه تصميم پيرامون آن با رای دو سوم اعضای حاضر صورت گيرد- هشدار می دهيم. پذيرش جمهوری خلق چين به سازمان ملل، در واقع يک مسأله مهم برای تمام جهان است، اما نه برای مکانيسم های سازمان ملل که در آنجا صرفاً مسأله اسلوب است.بدينگونه حق ادا خواهد شد، اما مهمتر از دستيابی به عدالت اين واقعيت خواهد بود که يکبار برای هميشه نشان داده خواهد شد اين مجمع با شکوه از چشم های خود برای ديدن، از گوش های خود برای شنيدن، و از زبان خود برای سخن گفتن استفاده می کند؛ و معيارهای معينی برای اتخاذ تصميم های خود دارد. گسترش سلاح های اتمی در ميان دولت های ناتو، بويژه داشتن اين سلاح های کشتار جمعی از جانب جمهوری فدرال آلمان، امکان توافق پيرامون يک موافقتنامه خلع سلاح را، که يکی از مسائل مربوط به آن وحدت مسالمت آميز آلمان است، بعيد تر می کند. مادام که تفاهم روشن وجود ندارد، وجود دو آلمان- يعنی جمهوری دمکراتيک آلمان و جمهوری فدرال آلمان- بايد برسميت شناخته شود. مسأله آلمان فقط با مشارکت مستقيم و برخوردار از حقوق کامل جمهوری دمکراتيک آلمان در مذاکرات حل می شود.ما بايد اجمالاً به مسائل توسعه اقتصادی و تجارت بين المللی که بخشی از دستور کار نشست را تشکيل می دهد، بپردازيم. در سال جاری، 1964، کنفرانس ژنو برگزار شد، و در آن يکسری موضوعات مربوط به جوانب روابط بين الملل مورد بررسی قرار گرفت. وضعيت ناگوار کشورهای از نظر اقتصادی وابسته، درستی هشدار ها و پيش بينی های هيأت نمايندگی ما تأييد می کند.مايليم تا آنجا که به کوبا مربوط می شود به آن اشاره کنيم، ايالات متحده آمريکا توصيه های روشن آن کنفرانس را بکار نبسته است، و دولت ايالات متحده اخيراً فروش دارو به کوبا را ممنوع کرده است، و برای هميشه نقاب  انساندوستی که با استفاده از آن  سعی کرده است طبيعت تجاوز گرانه محاصره اقتصادی مردم کوبا را پنهان نمايد، کنار زده شده است.علاوه براين، ما يکبار ديگر می گوييم اين دسيسه های استعماری، که مانع پيشرفت خلق ها می شود،  تنها خود را در روابط سياسی نشان نمی دهند. به اصطلاح وخامت شرايط تجاری چيزی نيست مگر مبادله نابرابر بين کشورهای توليد کننده مواد خام و کشورهای صنعتی که بر بازاها تسلط دارند و انصاف دروغين بر ارزش های مبادلاتی يرمنصفانه را تحميل می کنند.مادام که خلق های از نظر اقتصادی وابسته خود را از بازارهای سرمايه داری آزاد نکنند، و با کشورهای سوسياليستی بمثابه يک بلوک، شرايط تجاری جديدی را بين استثمار شوندگان و استثمارگران تحميل ننمايند، توسعه اقتصادی سالم وجود نخواهد داشت، و در موارد مشخصی سير قهقرايی صورت خواهد گرفت  و در نتيجه آن کشورهای ضعيف تحت سلطه سياسی امپرياليست ها و استعمارگران قرار خواهند گرفت.بالاخره، بايد روشن کرد که در منطقه کاراييب، مانورها و تدارکاتی برای تجاوز عليه کوبا در دست اجراست؛  در سواحل نيکاراگوئه، بيش از همه، در منطقه کانال پاناما، در جزاير وياکز پورتريکو، در فلوريدا، و احتمالاً در  بخش های ديگر قلمرو ايالات متحده، و شايد در هندوراس هم، مزدوران کوبايی، و مزدورانی از ديگر مليت ها، برای هدفی که صلح آميز نمی تواند باشد آماده می شوند.در پی يک رسوايی آشکار، گفته می شود دولت کوستاريکا دستور بستن تمام ميادين آموزش کوباييان تبعيدی در آن کشور را صادر کرده است. کسی نمی داند که آيا اين يک حرکت صادقانه است، يا يک مانور ساده که در نتيجه آماده بودن مزدوران تعليم ديده برای ارتکاب برخی جرايم،صورت گرفته است. ما اميدواريم نسبت به وجود واقعی آن پايگاه های تجاوز- امری که ما مدت ها پيش آن را محکوم کرديم- توجه  شود و به اينکه جهان به مسئوليت بين المللی دولت هر کشوری که  تعليم مزدوران برای حمله به کوبا را  تصويب و تسهيل نمايد، فکر خواهد کرد. ما بايد اشاره کنيم که اخبار تعليم مزدوران در جاهای گوناگون کاراييب و مشارکت دولت ايالات متحده در آن اقدامات چيزی است که علناً در روزنامه های ايالات متحده منتشر می شود. ما نشينده ايم که از آمريکای لاتين صدايی در اعتراض رسمی به اين بلند شده باشد. اين نشان دهنده خباثتی است که ايالت متحده با آن مهره های خود را حرکت می دهد. وزرای امورخارجه رند سازمان دولت های آمريکايی چشم های ديدن نشانه ها و يافتن مدرک انکارناپذير کوبايی در سلاح های يانکی در ونزوئلا را دارند، اما تدارکات در ايالات متحده برای تجاوز را نمی بينند، همانطور که صدای پرزيدنت کندی را نمی شنوند، که علناً خود را متجاوز به کوبا در پلايا گيرون اعلام کرد. در برخی موارد اين نابينايی از نفرت طبقات حاکم بر مردم آمريکای لاتين از انقلاب ما ناشی می شود، و در موارد ديگر، حتا از اين تأسف آور تر بوده و نتيجه برق کور کننده ثروت مادی است.همانطور که همه می دانند، بعد از رويداد ناگهانی ترسناک موسوم به بحران کاراييب، ايالات متحده در قبال اتحاد شوروی تن به تعهدات مشخصی داد که به خروج انواع مشخص سلاح انجاميد- سلاح هايی که بعلت ادامه تجاوز آن کشور- مانند حمله مزدورانه عليه پلايا گيرون و تهديدات تجاوز به کشور مان- ما را مجبور کرده بود آنها را بعنوان يک اقدام دفاعی فانونی در کوبا مستقر کنيم.آمريکايی ها ادعا می کنند سازمان ملل بايد قلمرو ما را بازرسی نمايد، ما اين را قاطعانه رد کرده ايم و رد خواهيم کرد، زيرا کوبا حق ايالات متحده و يا هيچکس ديگری در جهان نمی داند که بخواهد تعيين کند کوبا چه نوع سلاح هايی را در داخل مرزهای خود  ممکن است نگهدارد.در ارتباط با اين، ما خود را فقط به موافقتنامه های چند جانبه با تعهدات برابر برای تمام طرف های درگير ملزم می دانيم. فيدل کاسترو اعلام کرد: مادام که مفهوم حاکميت بعنوان حق ملت ها و خلق های مستقل، و بعنوان حقوق همه خلق ها وجود دارد، ما نبايد محروميت مردم مان از آن حق را بپذيريم؛ مادام که اين اصول بر جهان حاکمند، مادام که آن مفاهيمی که از طرف مردم جهان پذيرفته شده اند و به اين دليل از اعتبار جهانی برخورداند- بر جهان حاکمند، ما نبايد تلاش برای محروم کردن ما از هيچيک از آن حقوق را بپذيريم و ما از هيچيک از آن حقوق دست برنخواهيم داشت. اوتانت، دبيرکل سازمان ملل دلايل ما را درک می کند. معذالک، ايالات متحده به خود اجازه می دهد حق جديدی برای خود ايجاد کند، حقی خودسرانه و غيرقانونی؛ حق تجاوز به حريم هوايی هر کشور کوچک. از اينروست که ما شاهد آن هستيم که هواپيماهای يو- 2 و ديگر انواع دستگاه های جاسوسی با مصونيت کامل در حريم هوايی ما پرواز می کنند. ما برای متوقف کردن تجاوز به حريم هوايی و پايان دادن به تحريکات نيروی دريايی آمريکا عليه پست های نگهبانی مان در منطقه گوانتانامو، وز وز هواپيماها بر فراز کشتی های خود و يا کشتی های ديگر مليت ها در آبهای بين المللی، حملات دزدانه عليه کشتی هايی که با پرچم های متفاوت حرکت می کنند، و رسوخ جاسوسان، خرابکاران و اسلحه به جزيرمان،  تمام هشدارهای لازم را داده ايم.ما می خواهيم سوسياليسم را بسازيم؛ ما خود را جانبدار کسانی اعلام کرده ايم که برای صلح مجاهدت می نمايند؛ ما گرچه مارکسيست- لنينيست هستيم، اما خود را بخشی از گروه کشورهای عدم تعهد اعلام کرده ايم، زيرا کشورهای عدم تعهد مانند خود ما با امپرياليسم می رزمند. ما خواهان صلح هستيم، ما خواهان ساختن يک زندگی بهتر برای مردممان هستيم، و به اين دليل است که تا آنجا که ممکن است از پاسخ دادن به تحريکات برنامه ريزی شده يانکی پرهيز می کنيم. اما ما ذهنيت حکام ايالات متحده را می شناسيم؛ آنها می خواهند ما هزينه سنگينی برای صلح بپردازيم. ما می گوييم آن هزينه نمی تواند از مرزهای شرافت فراتر برود.و کوبا يکبار ديگر بر حق نگهداری سلاح هايی که مايل به نگهداری آنها در قلمرو خود است، و بر امتناع از پذيرش حق هر قدرتی بر روی زمين- هر قدر هم که قدرتمند باشد- برای تجاوز به خاک، قلمرو آبی، يا حريم فضائی ما، دوباره تاکيد می کند.
 
اگر کوبا در نشستی تعهدات ماهيتاً جمعی را بپذيرد، تمام آن تعهدات را مو به مو عملی خواهد کرد. مادام که چنان نشستی برگزار نشده است، کوبا درست مانند هر ملت ديگری، تمام حقوق خود را حفظ خواهد کرد.نخست وزير ما در پاسخ به تقاضاهای امپرياليسم، پنج نکته ضرور برای وجود يک صلح منطقی در کاراييب را اعلام کرد. آن نکات عبارتند از:
1-
توقف محاصره اقتصادی و تمام فشارهای اقتصادی و تجاری از طرف ايالات متحده در تمام نقاط جهان عليه کشور ما.
2-
توقف فعاليت های براندازی، شليک و ارسال اسلحه، و مواد منفجره از طريق هوا و دريا، و سازماندهی تجاوزات مزدورانه، رسوخ جاسوسان و خرابکاران، و تمام اقدامات مشابهی که از قلمرو ايالات متحده و برخی از عوامل آن صورت می گيرد.
3-
توقف حملات دزدانه دريايی از پايگاه های موجود در ايالات متحده و پورتريکو.
4-
توقف تمام تجاوزات به حريم فضايی و قلمرو آبی ما از طرف هوايپماها و کشتی های ايالات متحده.
5-
خروج از پايگاه دريايی گوانتانامو و اعاده قلمرو کوبا که تحت اشغال ايالات متحده قرار دارد.
هيچکدام از اين تقاضا های اساسی برآورده نشده است و نيروهای ما هنوز از پايگاه دريايی در گوانتانامو تحريک می شوند. آن پايگاه به لانه دزدان تبديل شده است، به نقطه ای که آنها از آنجا وارد کشور ما می شوند.پرداختن ما به جزييات موارد بيشمار انواع تحريکات، از حوصله اين مجمع خارج است. کافی است گفته شود که تا روز اول دسامبر، تنها در سال 1964، بيش از 1323 مورد رخداده است. اين فهرست، تحريکات جزئی مانند تجاوز به خط حائل، پرتاب اشياء از منطقه تحت کنترل آمريکای شمالی، انجام عمليات جنسی از طرف آمريکايی ها با شرکت هر دو جنس، توهين های لفظی، تحريکات خطرناک تری مانند شليک سلاح های کوچک، برگرداندن سلاح ها بسمت قلمرو ما و توهين به نمادهای ملی ما را در بر می گيرد. تحريکات جدی تر شامل عبور از خط حائل و آتش زدن تاسيسات در سمت کوبا، هفتاد و دو مورد شليک تفنگ در سال جاری و مرگ رامون لوپز پنا، سربازی که بوسيله دو شليک از طرف پست ديده بانی ايالات متحده از سه  و نيم کيلومتری ساحل واقع در مرز شمالی کشته شد، می شود. اين تحريک جدی در ساعت نوزده و هفت دقيقه روز 19 ژوئيه 1964 اتفاق افتاد و نخست وزير ما روز 26 ژوئيه علناً اعلام کرد اگر آن اتفاق تکرار شود، او به سربازان ما دستور خواهد داد تجاوز را به عقب برانند. همزمان دستور خروج نيروهای خط اول کوبا به مواضعی دورتر از خط حائل و بنای ساختمان های ضرور صادر شد.يکهزار و سيصد و بيست و سه اقدام تحريک آميز در 340 روز يعنی تقريباً سه اقدام در هر روز. تنها يک ارتش کاملاً با انضباط و با روحيه قوی مانند ارتش ماست که می تواند در مقابل اينهمه اقدامات خصمانه مقاومت کرده و کنترل خود را از دست ندهد.
چهل و هفت کشوری که در دومين کنفرانس سران حکومت يا دولت کشورهای عدم تعهد در قاهره گرد آمدند، به اتفاق آراء اعلام کردند:نظر به اين امر نگران کننده که پايگاه های نظامی خارجی، در عمل، ابزاری برای وارد کردن فشار به ملت ها و متوقف کردن رهايی و توسعه آنها براساس ايده های ايدئولوزيک، سياسی، اقتصادی و فرهنگی خود آنهاست... حمايت کامل خود را از کشورهايی که بدنبال تأمين خروج پايگاه های خارجی از قلمرو خود هستند، اعلام نموده و از دولت هايی که در کشورهای ديگر نيرو و پايگاه دارند می خواهد فوراً آنها را خارج کنند.کنفرانس، وجود پايگاه نظامی ايالات متحده آمريکا در گوانتانامو (کوبا) را سرپيچی از اراده دولت و مردم کوبا و ناديده گرفتن مفاد اعلاميه کنفرانس بلگراد و تجاوز به حق حاکميت و تماميت ارضی کوبا می داند.نظر به اينکه دولت کوبا آمادگی خود را برای حل اختلاف پيرامون پايگاه گوانتانامو براساس موقعيت برابر با ايالات متحده اعلام کرده است، کنفرانس از دولت ايالات متحده می خواهد با دولت کوبا برای تخليه پايگاه هايشان مذاکره نمايد.

دولت ايالات متحده به اين خواست کنفرانس قاهره پاسخ نداده است و می خواهد بخشی از قلمرو ما را بطور نامحدود با زور تحت اشغال نگه داشته و از آنجا به اقدامات تجاوزگرانه ای که قبلاً به آنها اشاره شد، دست بزند.سازمان دولت های آمريکايی- که بعضی ها در ايالات متحده آن را وزارت مستعمرات می دانند- ما را قاطعانه محکوم کرد، آن سازمان ما را حذف کرده است و به اعضای خود دستور داده است روابط ديپلوماتيک و تجاری خود را با کوبا قطع کنند. سازمان دولت های آمريکايی مجوز تجاوز عليه کشور ما در هر زمان و به هر بهانه را صادر کرد و اساسی ترين قوانين بين المللی را زير پا گذاشت و سازمان ملل را کاملاً ناديده گرفت. اوروگوئه، بوليوی، شيلی، و مکزيک با آن اقدام مخالفت کردند، و دولت ايالات متحده مکزيک از همراهی با تحريم هايی که تصويب شده بود امتناع نمود. از آموقع تا کنون ما بجز مکزيک با هيچ کشور ديگر آمريکای لاتين رابطه نداريم؛ در نتيجه امپرياليست ها يکی از مراحل اوليه نقشه تجاوز مستقيم خود را به اجرا گذاشته اند.ما می خواهيم يکبار ديگر اشاره کنيم که نگرانی ما پيرامون آمريکای لاتين ناشی از روابطی است که ما را به هم پيوند می زند؛ زبانی که صحبت می کنيم، فرهنگ ما، و ارباب مشترکی که داريم. اما ما دليل ديگری برای خواست رهايی کشورهای آمريکای لاتين از يوغ استعماری ايالات متحده نداريم. اگر در اينجا هر کشور آمريکای لاتين تصميم بگيرد [روابط خود را دوباره برقرار کند، آن روابط بايد بر] پايه برابری باشد و نه بر اين تصور که گويا به کشور ما لطف می کنند و ما را بعنوان يک کشور آزاد در جهان برسميت می شناسند، زيرا ما با خون خود در روزهای مبارزه مان برای رهايی به آزاديمان رسميت بخشيديم. گرچه ما هر تلاشی که بخواهد دخالت در امور داخلی ديگران را به ما نسبت بدهد را رد می کنيم، اما نمی توانيم انکار کنيم که ما با خلق هايی که برای آزديشان مبارزه می کنند همدردی نشان می دهيم، به تعهد دولت و مردم خود کاملاً وفاداريم و بوضوح و بدون ابهام به جهان اعلام می کنيم که ما از نظر اخلاقی از خلق هايی که در همه جا برای واقعيت بخشيدن به حقوق حاکميت کامل اعلام شده در منشور سازمان ملل مبارزه می کنند حمايت کرده و خود را با آنها يکی می دانيم. اين ايالات متحده آمريکا است که دخالت می کند. ايالات متحده آمريکا است که در طول تاريخ دخالت کرده است. از پايان قرن گذشته، کوبا با حقيقت امر خوب آشنا بوده است، حقيقتی که ونزوئلا، نيکاراگوئه، آمريکای مرکزی بطور اعم، مکزيک، هاييتی، و سانتو دومينگو نيز آن را خوب می دانند. در سالهای اخير، علاوه بر خلق های ما، موقعی که تفنگداران کانال بر روی مردم بی دفاع آتش گشودند، پاناما نيز با تجاوز مستقيم آشنا شده است؛ سانتا دومينگو نيز، که سواحل آن از طرف ناوگان دريايی يانکی جهت جلوگيری از انفجار خشم بر حق مردم آن بعد از مرگ تروخليو مورد تجازو قرار گرفت؛ و کلمبيا نيز، که پايتخت آن در پاسخ به شورشی که در پی ترور گاييتان رخداده بود، مورد حمله واقع شد مداخلات پنهان از طريق ميسيون های نظامی که در سرکوب داخلی شرکت می کنند، و در بسياری از کشورها نيروهايی را برای آن هدف آموزش می دهند، و همچنين از طريق کودتاهايی که به کرات طی چند سال گذشته در قاره آمريکا تکرار شده است، صورت می گيرد. بطور مشخص، نيروهای ايالات متحده در سرکوب خلق های ونزوئلا، کلمبيا، و گواتمالا که به مبارزه مسلحانه برای آزادی خود دست زدند، شرکت کرده اند. در ونزوئلا، آمريکايی ها نه تنها نقش مستشار ارتش و پليس را دارند، بلکه دست به عمليات مستقيم نسل کشی عليه جمعيت دهقانی در مناطق وسيع تحت کنترل شورشيان نيز می زنند، و شرکت های ايالات متحده که در آنجا مستقر شده اند برای افزايش مداخله مستقيم همه نوع فشار وارد می کنند.امپرياليست ها تدارک سرکوب خلق های قاره آمريکا را می بينند و در حال تاسيس [شبکه] بين المللی جنايت اند. ايالات متحده در قاره آمريکا به بهانه دفاع از نهادهای دموکراتيک دخالت کرد. زمانی خواهد رسيد که اين مجمع به بلوغ بيشتری خواهد رسيد و از دولت ايالات متحده آمريکا برای جان جمعيت سياه و آمريکای لاتينی که در آن کشور زندگی می کنند، و اکثراً شهروندانی هستند که در جای ديگر بدنيا آمده اند، طلب تضمين خواهد کرد.آنها چگونه می توانند ادعای پاسداران آزادی بودن را داشته باشند، هنگامی که فرزندان خود را می کشند و  روزانه عليه مردم بخاطر رنگ پوستشان تبعيض قائل می شوند؛ هنگامی که آنها نه تنها قاتلان مردم رنگين پوست را آزاد می کنند، بلکه آنها را تحت حمايت خود قرار داده و جمعيت رنگين پوست را بخاطر طلب حقوق مشروعشان بمثابه انسان های آزاد، مجازات می کنند؟ ما درک می کنيم که مجمع در حال حاضر در وضعيتی نيست که راجع به اين اقدامات توضيح بخواهد، اما بايد اين را مسلم کرد که دولت ايالات متحده قهرمان آزادی نبوده، بلکه عامل جرم استثمار و سرکوب خلق های جهان، و بخش بزرگی از جمعيت خودش است.در ارتباط با زبان دو پهلويی که برخی از نمايندگان در مورد کوبا و سازمان دولت های آمريکايی بکار بردند، ما رُک و راست می گوييم، دولت ها بخاطر خيانت هايشان مسئول خواهند بود. کوبا يک حکومت آزاد و مستقل است، هيچ زنجيری آن را به کسی نمی بندد، هيچ سرمايه گذاری خارجی در قلمرو آن وجود ندارد، هيچ فرمانفرمای خارجی سياست آن را هدايت نمی کند، و می تواند باغرور در اين مجمع صحبت کند و درستی اين عبارت را نشان بدهد که هميشه سرزمين آزاد آمريکا خواهد بود. نمونه ما در قاره به ثمر خواهد نشست، همانطور که در حال حاضر تا حد مشخصی در گواتمالا، کلمبيا و ونزوئلا ثمر داده است. امپرياليست ها ديگر نبايد با يک دشمن کوچک، با يک نيروی نا چيز، مقابله کنند، زيرا مردم ديگر پراکنده نيستند.همانطور که در بيانيه دوم هاوانا آمده است: هيچ خلق آمريکای لاتين ضعيف نيست، زيرا بخشی از يک خانواده 200 ميليون برادر است که در محاصره مصائب قرار دارد، همان احساسات را دارد، و همان دشمن را، در عين حال همه آنها رويای همان سرنوشت را دارند و از حمايت تمام مردان و زنان شريف جهان برخوردارند.تاريخ آينده تاريخ توده های سرخ پوستان گرسنه، تاريخ دهقانان بی زمين، تاريخ کارگران استثمار شده خواهد بود، و آن را توده های مترقی، روشنفکران شريف و تيزهوش که در سرزمين های نگون بخت آمريکای لاتين ما فراوانند، با مبارزه توده ها و ايده ها خواهند نوشت؛ عصری که با خلق های ما که مورد بدرفتاری و نفرت مپرياليسم بوده اند به پيش خواهد رفت، خلق های ما که تاکنون به حساب نمی آمدند اکنون دارند بيدار می شوند. ما را يک گله ناتوان و سربه زير تصور می کردند؛ اما آنها اکنون از آن گله می ترسند، يک گله 200 ميليونی آمريکايی های لاتين، که زنگ خطر را برای سرمايه داران انحصارگر يانکی به صدا درآورده است.ساعت حقانيت، ساعتی را که آن توده برای خود برگزيد، اکنون از يک سر قاره تا سر ديگر آن به صدا در آمده است. آن توده های گمنام، آمريکای رنگين پوست، غمگين، تسليم ناپذير، که در سرتاسر قاره همان سرود غمگنانه و سوگوارانه را می خواند، آن توده اکنون قاطعانه ورود به تاريخ خود، و نوشتن تاريخ خود را با خون، و رنج بردن و مردن برای آن را آغاز کرده است. زيرا اکنون، در مزارع و کوه های آمريکا، در دشت ها و جنگل های آن، در کنج خلوت، در قيل و قال شهرها، در سواحل اقيانوس ها و رودهای بزرگ آن، جهانی مملو از قلب های طپنده در حال شکل گيری است، قلب هايی که آماده اند برای آنچه که متعلق به آنهاست و برای فتح حقوق خود که نزدک پانصد سال زير پا گذاشته شده است، بميرند.تاريخ بايد داستان فقرای  آمريکا را بگويد، تاريخ استثمار شدگان آمريکای لاتين را که تصميم گرفته اند نوشتن  برای خودشان، برای هميشه نوشتن از سفر دور و دراز خودشان را آغاز کنند. ما هم اکنون آنها را گام زنان در کنار آن جاده ها می بينيم، پياده، روز بعد از روز، در مارش های طولانی و بی پايان، صد ها کيلومتر، تا به "اوليمپوس" حاکم برسند و حقوق خود را باز ستانند. ما آنها را مسلح به سنگ، چوب، داس می بينيم، اينجا، آنجا، همه جا، که روزانه زمين های خود را اشغال می کنند، و در زمينی که متعلق به آنهاست ريشه می دوانند و با جان خود از آن دفاع می کنند؛ ما آنها را پرچم بدست می بينيم، پرچم های آنها در باد، در کوه ها و در دشت ها در اهتزار است. و آن موج خشم اوج گيرنده، موج خواست های بر حق، موج حقوق پايمال شده، در سرتاسر آمريکای لاتين بلندتر می شود و هيچکس نمی تواند آن را سد کند؛ روز به روز رشد خواهد کرد زيرا در هر جانب از توده بزرگ تشکيل می شود، از کسانی که با کار خود ثروت های زمين را می آفرينند، و چرخ تاريخ را به حرکت در می آورند، کسانی که اکنون از خواب طولانی و رخوت انگيز بيدار می شوند.زيرا اين بشريت بزرگ گفته است کافيست و حرکت به پيش را آغاز کرده است. و مارش آنها، مارش غولها نمی تواند متوقف شود، و متوقف نخواهد شد تا استقلال واقعی خود را، که تا کنون بسياری برای آن جان خود را، و نه بيهوده، از دست داده اند، فتح کنند. در هر صورت، کسانی که می ميرند مانند کسانی خواهند مرد که در کوبا، در پلايا گيرون، جان باختند؛ آنها برای استقلال واقعی خود، که هرگز از آن دست نخواه شست خواهند مرد.اين عزم جديد تمام قاره آمريکا هر روز خود را در بانگ توده های ما بمثابه بيان انکار ناپذير تصميم آنها برای رزميدن، برای قطع کردن دست متجاوز نشان می دهد. اين بانگی است که از درک و حمايت تمام خلق های جهان بويژه اردوگاه سوسياليستی، به سرکردگی اتحاد شوروی برخوردار است.آن بانگ می گويد: يا مرگ يا ميهنگا قدرت را در دست دارد! ثروت کنگو در دست های امپرياليستی است و هزينه آن را ملت های شرافتمند بايد بپردازند. تجار جنگ مطمئناً کار و کسب خوبی دارند. به اين دليل است که کوبا از برخورد اتحاد شوروی در امتناع از پرداختن هزينه اين جنايت حمايت می کند. و گويا اينها کافی نبوده است، ما اکنون رويدادهای تازه ای را در برابر خود داريم که جهان را مملو از دهشت و خشم کرده است. چتربازان چه کسانی هستند؟ هواپيماهای آمريکايی که از پايگاه های انگليسی بلند شدند، چتربازان بلژيکی را منتقل کردند. انگار ديروز بود که ما شاهد آن بوديم که يک کشور کوچک در اروپا، يک کشور متمدن و صنعتی، کشور پادشاهی بلژيک، مورد حمله اردوی هيتلری واقع شد. ما با تأسف مطلع شديم که اين مردم بدست امپرياليست های آلمان قتل عام می شدند، و همدردی و عواطف ما با آنها بود. اما بسياری آنموقع روی ديگر سکه امپرياليستی را نديدند. احتمالاً پسران ميهندوستان بلژيکی که در دفاع از کشورشان کشته شدند، اکنون هزاران کنگويی را بنام نژاد سفيد ترور می کنند، درست همانطور که خودشان به اين دليل که خونشان آريايی خالص نبود، زير چکمه آلمان له شدند. اما موانع از برابر چشمان ما کنار رفته است، آنها اکنون افق های تازه ای را گشوده اند، و ما چيزی را می توانيم ببينيم که ديروز در شرايط بردگی استعماری قادر به مشاهده آن نبوديم: تمدن غربی که صحنه ای از کفتار ها و شغال ها را در پس يک ظاهر پر زرق و برق پنهان می کند. کفتار و شغال تنها نام برازنده آنهايی است که برای انجام وظائف بشر دوستانه به کنگو رفته اند. قصاب های خون آشامی که از خلق های بينوا تغذيه می کنند! آن چيزی است که امپرياليسم بر سر انسان های می آورد؛ آن چيزی است که امپرياليست های سفيد را مشخص می کند.
انسان های آزاده جهان بايد برای گرفتن انتقام جنايتی که در کنگو صورت گرفته است آماده شوند. ممکن است بسياری از سربازانی که بوسيله دستگاه امپرياليستی به ابر مرد مبدل شده اند، صادقانه باور داشته باشند که منبع: انتشارات وزارت امور خارجه کوبا ، هاوانا

 
 

admin@vatandar.at

مدیر مسوول : دیپلوم انجنیرعمر محسن زاده

صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی

کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد