2010/3/1

یادآوری:

دوستان فرهیخته یی” وطندار” با ابراز علاقمندی فراوان از نوشته های گنجینه های فرهنگی جهان "میراث بشریت"، خواهش نموده اند تا در معرفی یادگار های كشور و منطقه ، بیشتر توجه مبذول گردد.گنجینه های فرهنگی جهان ”میراث بشریت”،  تنها به آن آثار باستانی وارزشمندترین اماكن طبیعی ابلاغ میگردد كه سازمان تربیتی ، علمی وفرهنگی بین الملل” یونسكو” از سال ۱۹۷۲  میلادی بدینسو با عرضه یی كمك های اقتصادی - عمرانی، زیر پوشش نگهداری وحمایت خویش قرار داده است.امیدواریم فرصت یاری كند تا در مجالی دیگر بتوانیم  به معرفی آبدات تاریخی  وجایگاه های زیبای طبیعی كشور و منطقه در همین منوال بیشتر بپردازیم.

اصل این نوشته ، مضمون برنامه یی میباشد ، که ازطرف تلویزیون دویچه وله DW-TV  بدسترس  شبکه های تلویزیونی افغانستان قرار گرفته است. بدینوسیله از اجازۀ پخش آن در رسانه های دیگر، از تلویزیون دویچه وله ابراز امتنان می گردد. وطندار بنابر نیاز و اهمیت موضوع ، این مطلب را از روی نسخه یی جراید کشور اقتباس نموده است وبا سپاس فراوان ازتلویزیون دویچه وله DW-TV  درینجا به نشر می سپارد.

 

۱۵۸۹ سال از میلاد مسیح گذشته وگالیليُوگالیله Galileo Galilei ، دانشمند ایتاليايی، تجربه اش درمورد سقوط آزادِ اجسام را به انجام رسانیده است.  وی درین زمان، استاد ریاضیات در دانشگاه شهر زادگاه خود، پیزا ، می باشد.

گالیله  بخصوص شیفته یی برجِ به اصطلاح خمیدۀ شهر، منارۀ ناقوس کلیسای مقتدرِ آنجا ،شده بود. این برج کج ، کلیسای بزرگ و تعمیدگاه آن، هر سِه درفاصلۀ سده های یازده تا چهاردهم میلادی از مرمرِ ناب اعمار و مظهراقتدارِ والای شهر "پیزا " در آنزمان گردیده بودند.

گالیله چند گلولۀ کوچک و بزرگ را همراهش دارد ومی خواهد با آنها سرعت سقوط اجسام را اندازه گیری بنماید.میدان معجزه ها  Piazza dei miracoli،مناسب ترین مکان برای وی بود.برج زنگِ بزرگ کلیسای مقتدر ، که در یک منطقۀ باتلاقی احداث شده است ، ازهمان مرحلۀ نخستِ اعمار ، به یک طرف خود خم گردیده بود.

بدان گونه که این برج به سرکشی آغازید، گالیله نیز از قوانین علمی وقت  سر باز زد و در برابر قدرت کلیسای کاتولیک ، که از شروع زمانِِ ستیز با اصلاح طلبان،علوم را مقید می کرد،به عصیان گری پرداخت. شعار گالیله  یعنی عمل بجای نظر، در آنوقت یک انقلاب بشمار میرفت.

 در سدۀ دهم میلادی که عصر شکوفايی پیزا،آغاز می شود. این محل هنوز در کنار بحر قرار دارد ، بزودی از شهر های مهمِ قدرت دریايی  می گردد.باشندگان این مکان،موفقانه با زاراسینی ها            Sarazenen  در جزیرۀ سیسلیSizilien   میرزمند، گینویزی ها Genuesen را از ساردین       Sardinien  میرانند ، و کورزیکا  Korsika را با بخشی از بیزانس Byzanz  به تصرف خود در میآورند.

شهر پیزا یک قدرت جهانی می گردد . با طلای زاراسینی ها  ، می تواند اعمار کلیسای بزرگ آغاز بشود. مردم شهر پیزا، در این عصر خود را وارث اصلی عهد عتیق می پندارند، و خواهان اعمار مجدد امپراطوری روم می گردند.

معماران، از باقیماندۀ ویرانی های رومی ها استفاده می کنند، و کلیسا را به گونۀ بیزانتینی ها Byzantinnen  تزئین مینمایند. ازاین روش تعمیراتیِ پیزايی ها ، بزودی در دیگر جای های توسکان Toskana ، همچون در سیناSiena  و فلورینس Florenz  نیز پیروی می گردد.

نقاشان بیشماری در اوج قرون وسطی به شهر پیزا می آیند ، تا  کاشی کاری های ظریف و مجلل محرابِ کلیسا را تحسین بکنند و از آنها تقلید بنمایند.

معماران ، درون تعمیر را به روشِ ساختمانیِ رومی ها احداث  می کنند و بنای کلیسا را به گونۀ پنج کشتی، که در آنوقت کاملاً طریقۀ جدیدی است، تقسیم می نمایند.

بدینترتیب، این کلیسای بزرگِ مقتدر، نوعی روانی و سادگی را بازتابگر می شود.هر کسی اینجا خوش آمده است، و آدمی خود را در آن آزاد و امن احساس می کند.ستون های عتیقۀ کلیسا را پیزايی ها ، از جنوبِ ایتالیا وجزیرۀ سیسلی با خود آورده  اند.

یک ساختمان مُدَورِ چشمگیر، که بزرگترین تعمیدگاه جهان بشمار می رود ، قرار است  مثل همۀ آثارِ تاریخی دیگر، نشانۀ عظمت این شهر باشد.

 همانگونه که تندیسِ حضرت داؤد ع  از ميکِل آنجِلو  Michelangelo، بدون الهام از هیکَل هِرکولِس Herkules پهلوان زورمند و شجاع افسانوی یونان قدیم ،غیر قابل تصور است، رسامی های مؤثرِ روایت های کتاب مقدس انجیل  در مورد تولد عیسی ع و نیایشِ پادشاهان ، نیز الهامبخش و سرمشق هنری پیکره سازان زیادی شده اند  . محل پیدایش ِدورۀ اول رنسانس Renaissance در مجسمه سازی، شهر پیزا بوده است.

پیزايی ها برروی خاکِ گویا آورده شده ازجٌلجٌتا Golgotha ،محل مصلوب شدن حضرت عیسی ع دربیت المقدس، آرامگاه تاریخی بزرگی را آباد میکنند. مکانی بی همتا ، و با درخششی نافذ . در تابوت های سنگی منقوش، خانواده های متمول بخاک سپرده می شدند. بمب های جنگ دوم جهانی به گورستان مشهور  شهر اصابت کردند ، و بزرگترین نقاشی دیواری قرون وسطی را که تا آنزمان دیوار های تالارهنری آرامگاه را تزئین  می کرد، ویران ساختند . آنچه را که می توانستند از نابودی نجات بدهند، از جایش کَنده وترمیم نمودند .

دیوار های که اکنون بدون هر پیرایشی هستند، بزودی با نقاشی های مؤثر و نافذ، دوباره تزئین خواهند شد. صحنه های از"پیروزیِ مرگ" و "دوزخ"، که بتوسط استادان نامعلومی نقاشی شده اند، نشانه گرِنبرد بین اهریمن و نیکی ، و جنگ بین شیاطین و فرشته ها می باشند.

در میدان معجزه ها،آثار عظیمی در هوا معلق اند، رویايی و از جهان نهفته. مظهراین میدان همانا برج کج پیزا می باشد. او از قرن ها بدینطرف، معمای بشریت باقیمانده است، وحل رازش آدمیان را به مبارزه می طلبد.آیا این برج فرو خواهد ریخت؟

موقتاً این برج از انهدام نجات یافته  و با یک نظم و ترکیب پیچیدۀ ازاوزان وسوراخ های برمه ، در موقعیت خمیدۀ وی، ثابت نگهداشته شده است. در زمان گالیله نیز این ساختمانِ متمایل به یک طرف، معروفِ دنیا گردیده بود.                                             

 گالیله ،این فرزند مشهورِ شهر پیزا، با تألیفات و انجام تجربه هایش، و با پژوهش های اختر شناسی خود ، جهان بینی کلیسا را در قرون وسطی  به لرزه درآورد.

میدان معجزه ها ، محل بی همتای زایش هاست.در اینجاست که شکستِ زمان قابل درک می شود ، دگرگونی های هنری ملموس میگردند و ناتوانی های بشریت در این دنیا محسوس.

پایان