2010/2/26

                                      

زن که اورا عــــــنصر، بنیاد انســــــان گفته اند

پر توی ز انوار خلفت، لطف ســــــبحان گفته اند

او گل زیـــــبای هـــــستی، رونق باغ جـــــــهان

چــشمۀ زلال عشق و مـهر واحسان گــــــفته اند

در پژوهش درک دارد، نور تا بد هر طــــــرف

در ستیز با جهل و ظلمت، عقل لقمان گــــفته اند

در صفا وصــلح و دوستی، در نــــــگاه پاک او

آیت عزوشرف بادا،  که رنــــــــدان گفـــــته اند

گرمی بخشد خانه را، و نور پاشــــد در امــــید

زان جهت اورا به حق خورشید تابان گفــــته اند

در گدازو سوزو حرمـــــان، در جــــدال روزگار

استواریش چون  دژی، درموج و طوفان گفته اند

هـــــــــمسفر باشد چه نیکو، درفـــرازو در نشیب

چه بجا اورا ســــتودند ، جان جانان گـــــــفته اند

جان پرور بهـــــر طفــــلــش، نازپرور در جهان

پاس او کردن رعایــــــت ، امر قرآ ن گــــفته اند

مـــــظهر عقل و خرد ، این مایه نور و کمـــــــال

گشـــته پامال جفا، از ظلم شـــــــیطان گـــــفته اند