گزیده های مقالات داکتر حسن کیوده
نگاه دوگانه غرب به کشتارغیرنظامیان داکتر حسن کیوده

چکیده :
روزپنجشنبه 17 مارس اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد باصدور قطعنامه ای "برای حفاظت ازغیرنظامیان دربرابرحملات دولت لیبی "پرواز هواپیما برفراز این کشورراممنوع اعلام کرد که چندان دور ازانتظار نبوداما آنچه که حیرت توام باتا سف ناظران سیاسی ومحافل حقوقی جهانرا برانگیخت اینست که هنوز نتیجه آراء اعلام نشده بود که فرانسیس فیلون نخست وزیر فرانسه گفت درصورت تصویب این قطعنامه فرانسه درظرف چند ساعت علیه نیروهای معمرقذافی واردعملیات خواهدشد بی آنکه توجه داشته باشد
1- بیانیه 17 مارس جوازتجاوزیک کشورقدرتمند به یک کشورضعیف نیست که آقای سارکوزی با موافقت کاخ سفیدواشنگتن اشتباه جرج واکربوش درافغانستان وعراق را درلیبی تکرارکند .
2- این فقط معمرقذافی نیست که اسلحه به روی مخالفان غیر نظامی خودکشیده است . بن صالح ومللک عبدالله وشیخ ناصربن حمدآل خلیفه نیز مخالفان غیرنظامی را در یمن وعربستن وبحرین بی رحمانه کشتارمی کنند وبرای سرکوب آنان بیاری همدیگرمی شتابند.
" گرحکم شود که مست گیرند"
"درشهرهرآنکه هست گیرند"
تعریف" آمریکائی" آتش بس :
متعاقب صدور قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد " آقای موسی کوسه "وزیرامورخارجه لیبی دریک نشست خبری اعلام کرد که معمرقذافی قطعنامه صادره را پذیرفته و آتش بس بلا فاصله اجرا خواهدشد اما روزجمعه 18مارس خانم هیلاری کلینتون وزیرامورخارجه ایالات متحده آمریکا درواکنش به خبرپذیرش آتش بس ازسوی دولت لیبی گفت " اعلام آتش بس کافی نیست " وافزود " آتش بس واقعی آنست که معمرقذافی تمامی نیروهای خودرا ازمناطق تحت کنترول مخالفانش درشرق لیبی بیرون آورد" که باید گفت بی تردید وزیرامورخارجه ایالات متحده آمریکابه ابهام تعریف خود ازآتش بس درمقا بله یک دولت باعده ای شورشی که به گفته سیف الاسلام پسر سرهنگ قذافی تعدادی ازعناصر القاعده رهبری آنان را بعهده گرفته اند واقف است چرا که نیروهای قذافی به یک کشورخارجی هجوم نبرده اند که به محض اعلام آتش بس سربازان خودرا از کشور مغلوب بیرون ببرد .او به گفته خودش برای دفاع ازتمامیت ارضی کشورش وبیرون راندن تروریست های نفوذی از کشورخود واردجنگ شده است ونمی توان ازوی توقع داشت شهرهائی را که ازچنگ تروریست های القاعده درآورده است بادست خودبه آنان تحویل دهد. البته هدف این نوشته نه دفاع ازسرهنگ قذافی که دفاع ازاصول تضمین کننده امنیت بین المللی است .بگذریم ازاینکه کشوری که خانم کلینتون سیاست خارجی آنرا مدیریت می کند پس ازگذشت نزدیک یک دهه نیروهای تجاورگرخودرا هنوز ازافغانستان وعراق بیرون نبرده است .
چه کسی دیوانه است ؟
آقای اوباما می گوید "اگر رهبرلیبی به قطعنامه عمل نکند یعنی شهرهای پس گرفته شده ازچنگ شورشیان را به آنان پس ندهد( براساس نظریه وزیرخارجه اش ) بااقدام نظامی روبروخواهدشد این درحالی است که سرهنگ قذافی در واکنش به این تهدید ساعاتی قبل از رای شورای امنیت سازمان ملل متحد درمصاحبه باتلویزیون پرتغال هشدارداد وگفت " زندگی حمله کنندگان به لیبی تبدیل به جهنم خواهدشد " اوافزود "اگردنیا دیوانه شود ماهم دیوانه می شویم "
نگاه دوگانه شورای امنیت :
درست درلحظاتی که شورای امنیت سازمان ملل متحد موضوع اجرای طرح پروازممنوع برفرازلیبی را بررسی می کرد ده ها نفرازشهروندان یمن بارگبارنیروهای امنیتی بن صالح بخاک می افتادند و صدها شهروند بحرینی با گلوله های جنگی نیروهای عربستان سعودی وامارات قتل عام می شدند ولی واکنش "عالی ترین مرجع رسیدگی به تظلمات عمومی جهان"یعنی شورای امنیت سازمان ملل نسبت به این کشتارها جز برخورد نزدیک به بی تفاوتی چیزدیگری نبود. گوئی اعضای این شورا رنگ خون شورشیان لیبی را "سرخ" می بینند و رنگ خون یمنی ها و بحرینی وعربستانی هارا "سفید".
سخن پایانی:
" جرمی بوئن " سردبیر خاورمیانه ای بی بی سی می گوید" واکنش به بحران لیبی نمونه ای ازتناقض های سیاست غرب درمنطقه است . بریتانیا وفرانسه وآمریکا باید توضیح دهند که لیبی چه فرقی باسایر کشورهائی دارد که درآنهاهم نیروهای وفاداربه حکام اقتدارگرا ی عرب مخالفان غیرنظامی را کشتارمی کنند." وپاسخ من به "جرمی بوئن " ایست که :
معمرقذافی فاقد عقلانیت سیاسی است ولی وابسته نیست .
حسن کیوده 18 مارس 2011

![]()
رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار ! لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید

“
“این دژ یا حصار در حدود سه قرن (از قرن دوم تا پنجم مسیحی) آبادی روی
پشته بالاحصار به شکل اثر مذهبی ساخته شده که نظر به شواهد نقاط مجاور
میتوان آن را نیایشگاه بودائی خواند که احتمالاً بعید نیست که شالوده
اولین قلعه جنگی در همین زمان بدست یکی از شاهان هپتالی (هون) بوده
باشد. تیمورشاه که پایتخت افغانستان را از قندهار به کابل انتقال داد و
در بالاحصار کابل جاگزین شدند. تا عصر سلطنت امیر عبدالرحمن خان پایتخت
در همانجا بود”












