عطر گیسوی بهار                                                                             دستگیر نایل 

در خا نه ئ من نگار می با ید و نیست

در عشق من افتخار، می با ید و نیست

زود  آ  که  به  پیش  قدمت جان  بدهم

در زنده گی اعتبار،  می  با ید و نیست

از  لعل  لب  تو  ای  شکر خند   حیات

یک بوسه ای یاد گار،می باید و نیست

در  باغ  امید   من  ز  وصل  تو، هنوز

نخل  گل  انتظار،   می   باید  و  نیست

دیوانه   شدم،  ز  عطر   گیسوی  بهار

آغوش تو  در کنار، می  باید و، نیست

عشق و طرب و نشاط و مستی وشراب

در  فصل گل و.بهار، می باید و، نیست

آمد  خبری  که:  گل،  به  گلزار، رسید

اکنون صنمی به کار می با ید و، نیست

در خانه ئ ما که،  باده  نوشان  تو ایم

یک  آدم  هوشیار، می باید  و ، نیست

در بزم  کسی  که  سال  ها،  می سوزد

اعجوبه ء روزگار،  می با ید و، نیست

بر  نایل   بیچاره   چرا  پنهان    است؟

راز تو  که آشکار، می  باید  و، نیست

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید