2010/1/22

بــنازم  چـــــهرۀ  معصـــوم  و  زردت  کودک میـــهن

بمـــــیرم   از  بـــرای  آه  ســـــردت   کودک   میـــهن

هزاران چــــنــدِ عمــــرت رنجدادنـــدت اَبَـــر  مــردان

نـــکردنــــد  لحــظۀ   درمــــان  دردت  کودک  میــهن

ز دســـتت چید دست چــرخ هر چه در بســاطت  بـــود

ســــــوا از اجــتـــماع , ســاختند فردت کودک  میـــهن

نـــدیــدی مــــهر بــــابـــا و نـــه هم آغـــوش  مامانـــت

چـــه اظلامـــی فلک ملـــزوم کــردت  کودک  میــــهن

نداری ســـــر پـــناهی , نی غذائــی , نی لبـــاسِ   تـــن

به بازی  در کشـــــــیدند همچو نَردت  کودک میـــــهن

نمی بینم به  چشم خســته ات جزء رنگ  نفرت زانک

ز وحشت همچو بــُـز بردند به لـــَردت کودک میـــــهن

طپـــیدی هـــر طـــرف پای برهـــنه  بـــهر یک  نانــی

به تــــیرماه  و به  تابســــتان و بَــردت  کودک  میــهن

نـــدیـــدیی  لــذ ت  تعلیم  , ماندی  بی  خــــبر از عــلم

نمـــودند  از رۀ   تحصــــیل  طَردَت  کودک    میــهن

به زهرِ دُخنه کردند ظالمــان ســــر تا بـه  پا نعشـــــت

مـــثال  هُرد پژمردنــــــــــــد وَردت  کودک میـــــــهن

به پای هر توانـــگر خـــم شـــــدی بر داشـــتی  بــاری

ندیدند   قـــــدرتِ   راستــی  و اَردت  کودک    میـــهن

بیا همدست« واهِب» شو که در صلح  و صفا  کوشـــد

توکل بـــــــر خدا  کن  زین   نـــبردت   کودک  میــهن

مدیر مسوول : دیپلوم انجنیرعمر محسن زاده

صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی

کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به «وطندار» می باشد