WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

  گزیده های مقالات  انجنیرعبدالقادرمسعود

 

   د افغانستان  د  ریښتیني  ملي  اتل  او د شهیدانو د ستر سالار شهید ډاکټر نجیب    انجنیر عبدالقادر

د افغانستان  د  ریښتیني  ملي  اتل  او د شهیدانو د ستر سالار شهید ډاکټر نجیب الله د اتلسم تلین په مناسبت د بیلابیلو شاعرانو انځوریز شعرونه

  

 

«ترا بخواب ديده ام»

ترا بخواب دیده ام

نجیب نازنین من

که غنچه های زخمهای خویشرا نهال می کنی

به چشم و بر لب و جبین من

و من ترا برای آخرین وداع

به کشتی ایکه بی سکان و لنگر است

گریه کرده می برم

و با هزار داغ و درد

و با نگاهی بی زبان خود

به نا امیدی ایکه رسم روزگار فرقت است

گفتمت :

بگو بنام زندگانی حزین من

و کودکان نازنین من

که در کجا گره شود مالِ آخرین من

تو مرد روزگار خشم

مسافر دیار سرنوشت

به بحر بیکرانه چشم دوختی

و بادها به موجهای شرق و غرب

تازیانه زد.

و آسمان به ابر های رعد و برق

و موج های کوه زای بی امان

مثال داد:

تا صدای خویشرا

و خشمهای خویشرا

و دیو های عمقهای خویشرا

بگسترند و هر چه در مسیر ساحلست بسترند.

و تو مسافر نبرد ها

و ناخدای بی سکان

بدون آخرین وداع

بدون بوسه های داغ واپسین

درون موجها زدی

و من هنوز بر فراز ساحل  غمین

که از غریو سرکشی نشسته است

به اعتماد یک امید گنگ

به بوی آخرین وداع

به انتظار بی ثمر به روی ریگها نشسته ام .

شاعر : دوکتور فتانه نجیب

***

شهید ته!

ته  چې  په  دار  را  ځړیدلې ...

دار  اِرشاد  وویل

پاس  ملائیکو  له  آسمانه   زنده باد  وویل

د وخت  حلاجه  دغه  پاتې  لار  به  موږه   وهو

له  مینه  والو  دې   څو کسو په  فریاد  وویل

یو  لاروې  په  لاره  تلو...

چې  یې  ولیدلې ...

په   رسا  غږ  یې  دا  بیتونه   ستا  په   یاد   وویل

په   وینو  رنګ   شهیده

په  نام  او ننګ   شهیده

د  آزادۍ  په  شمعه

لکه  پتنګ  شهیده

تاته  سلام  –  سلام

 تاته  سلام  -  زموږ   نجیبه!

شاعر : عبدالوهاب سرتیر

***

شهید لمر

جنازه  د شمې  ووته  له  کوره

لاړې  خاورې  مو  پر  سر  شوې  پتنګانو

میخانه  مو   د خیالونو شوله   ړنګه

ګرځوئ   ریښې  لمنې  اوس   رندانو

د سبا ستوری  یې وویشته  په   غشو

په  زړه  سختو٬  خدای  منکر و   فرعونیانو

د  رڼا  پر تن  یې  ګورئ  چړې  سرې   کړې

تو  نالت٬  پردې  تورمخو   قصابانو

د  تورتم   په   مله   د لمر  جنګ   ته   روان   دي

مرګ   او  شرم   پر   دا  هسې   جنګیالانو

د آسمان   بې  انصافۍ  ته   وینې   ژاړم

په  ګیدړ    یې لوټ  کړ   کور   د   شنو   زمریانو

په  هغه  ځاله  کې ناست  خیرن  کارغان   دي

پکې  کور  چې  د ګوربت  وه،  د  بازانو

چې  ارم   وُ    د  پیمخو  ښکلو  حورو

اوس   انګړ  دی   د  شیشکو  د  پیریانو

لاړه  هغه  چې   یې   ناز    په    فلک  پلوره

چې  ګدا   وُ   یارانه   کې    د  یارانو

زه  به   څومره   کړم   را ټول   تنګه   لمن   کې

چې  دې   باغ   د  ښکلا   ډک   دی  له   ګلانو

یه  د   زړونو   پر  تخت    ناسته    بې    رقیبه!

ته  (( نجیب))  وې  اوس  ((نجیب))  د  نجیبیانو

که  په  دعا  د  ګنهکاره  ((کمال))  کیږي،

په  جنت  کې  شې   سردار   د جنتیانو!

شاعر : کبیر کمال

***

آنسوی رنگ ها

فضا رنگین

و ،

رنگ ها جلوه میفروشند:

چه سرخ و سرخ تر از رود بار خون ،

و یا ،

سبزینه تر از دخمهء جامانده شلاق (( باالمعروف))

بر مقدس پیکر مادر

و یا هم ،

شب سیاهی های سرمایه سالاری .

و آیا ،

ما درین رنگ ها؛

درین رنگین کمان قامت خمیدن ها

زخود بیگانه میگردیم ؟

نهیب اندرین نیرو

ما را ،

کنون آنسوی این رنگ ها

به عمق خویشتن ؛

آوای خودی های بیرنگی

و ،

یک رنگی فرا خواند.

و ما:

ای تاجدار راه یک رنگی ؛

عیار پاکباز در محشر رنگین دوکانداران ؛

(( نجیب )) راستین پیمان یارانه ؛

ترا تصویر پیشکسوت ایمان قرار دادیم!

تویی پایا!   تویی پایا؛ 

شاعر : استاد فقیر محمد ودان

***

شهید

د  اُفق  په  سرو سکروټو کښی  ئې  کور شو

زړه  ئې  ورکړ  د ﻻله  وو  پسرلي  ته

په  غروب  باندی  ئې  څیری  خپل  ګریوان  که

تسلیم   نشو  د  تیارو  شپو  لیوني  ته

اسمان   شو کوڼ،  شمله   کږه   شوه  هلته

اورمیږ   ئې  ټیټ، ځمکه   وړنده  شوه  هلته

غرونه   هماغسی   په   خوب  ویده  وُ

د کربلا  دښته  بیا  سره  شوه   هلته

تر  پوﻻد   کلک  نه   ماتیدونکې  ستورې

چه  وه  د ستورو  ځلیدونکې   ستورې

نن  ئې  په  غاړه  کښی  حلقه  پرته   ده

په  حسین،  توره  لوپټه   پرته  ده

نن  د کوکانو  په  میله  کښی  شغالان   نڅیږي

پخوا  مړ شوی   یو زمرې،  دلته  په   دار ځړیږي

دا  د  بازانو  باز   را ولوید  د کارغانو  مخ  کښی

د  میړنو  دا  میړنې  به،  میړنې  یادیږي

شاعر : انجنیر عبدالکبیر کاکړ

***

د تاریخ سره پاڼه

کلونه تېر شول د تاریخ پاڼه لا سره پاتي ده

د  وطنپالو زړه  کې، د غم  لمحه  پاتې  ده 

ولې  به  ستا  پرتم  ته، په  سلام  نه  یوُ  مدام

چې  شهیدانو  کې  دې ،  جګه  شمله  پاتې  ده

چې مېړنې لکه ته،په وطن پاتې نه شو

د آزادۍ ناوې لا، ځکه خفه پاتي ده

هیرې به نه   کړو، نه هیریږي د نجیب وینې

غلیمه تاسره مو، لا معامله پاتې ده

قصه  لا  ختمه  نه  ده ،   تش  خو  یو  دور  اوښتې

د قربانۍ   ډګر  ته، لا  قافله  پاتې  ده

 (( آرینه)) مشه  بې  زړه،  چې  لاره  لا  اوږده  ده

د  روغې  جوړې  مو  لا،  پاتې  قیصه  پاتې  ده

شاعر : نجیب الله آرین

***

اهدا به روح منور نجیب الله شهید

آرامگاه  سبز  کدام  عاشقی .  بگو!

کز  شاخه  های  سبز   درخت   مجاورت

نظرانه  های   دیدۀ  من  می  چکد  هنوز

آغوش  بیستون  کدامین  نجابتی؟

کز  چشمه  های   روشنی   بیکران   تو

پیغام  گرم  سینۀ   من   می رسد  هنوز

شمشاد با  وقار کدام  جنگلی؟  بگو!

کز قامت   عزیز  بخون  خفتۀ  تو  باز

طرح   نسیم   ریشۀ   من  می  وزد  هنوز

برق  کدام  خلوت   اندیشه  یی؟  بگو!

کینگونه  نور  خاطره  های عزیز  تو

در انکسار  شیشۀ   من  می خزد  هنوز

شاخ  شکسته  بار  کدامین   صنوبری؟

کین  گونه  یاد  قامت   والای  خاطرت

سر از  غبار   بیشۀ   من  می  زند  هنوز

شاعر : رزاق رحی

***

په مینه د وطن

ما  قربان  کړ  ځان  او  تن

په  مینه  د  وطن

په  وینو  د  خپل  تن  مې

دا  سپیره   ډاګونه   رنګ  کړل

چې  بچو  ته  د  دی  خاورې

لاله   زار  کړم   دا  ګلشن

په  مینه  د  وطن

ما  قربان  کړ  ځان  او  تن

چې  له  ژونده  وه   بهتره

ما  کړه  هغه  لاره  غوره

هغه  لاره  لا  تر  ننه

زما  په   وینو  ده   معطره

لار  د مینې  په  وطن

لار  د  لوړو   آرمانونو

لار  د نوم   لار  د   ننګونو

لار  د  خلکو  او  ویاړونو

لار د ((سولې)) او ((امَن))

په  مینه  د  وطن

ما  قربان  کړ ځان  او  تن

ای  زما  د وطن  خلکو

ای  بی  وزلو  د  پیړیو

ستاسي  ښه  سبا  لپاره

چې  تیار  کړم  دا  چمن

په  مینه  د  وطن

ما  قربان  کړ  ځان  او  تن

شاعر : ایمل پیروز

***

(( وطن  یا  کفن))

ېو تورا بان  دېو د شپې  تیاره کې  راغی

ما تماشه کوله

د پرښتو له غېږې  وغورځید

لکه  نېازبېن  ماشوم

په  خوب  کې ټوپ   و وهې

ما د کابل  د خوب  تعبېر   وکته

ېو بل منصور  په   وېنو  سور  وخندل

هغه  منصور  زه  شومه

په  وېنو سور   زه   شومه

جوړ پر  سبا  مې   د وطن   وګړو،

زما پر  وچو  شونډو   دا   ولوستل :

سر   ورکوو  خو سنګر  نه   ورکوو

بس یا ((  وطن  دی يا کفن )) یارانو !

شاعر : نورالبشر نوید

***

زموږ  ګرانه  نجیبه

د  روغې جوړې د تګ  لارې  قهرمان  نجیبه

د  ګرانه  وطن  لپاره  سر دې کړ  قربان نجیبه

تا د  (( وطن یا کفن )) شعار عمل  کې  وښود

 له وطن  تیر  نه  شوې، کفن  دې  کړ  پر  ځان  نجیبه

د دار  رسۍ  دې  کړه  قبوله  له  ډیر  ویاړه  سره

پر  پاکه  خاوره  دې  سر  ورکړ  زموږ  ګران  نجیبه

ستا  وینا  ګانې  خو  اوس  موږ  ته  شوې  د  کاڼي  کرښې

هره  خبره  دې  اوس  ګورو  په  ارمان  نجیبه!

شاعر : ب . الف . لمر

ترتیب کوونکی : انجنیر عبدالقادرمسعود

***

 

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید