2010/2/27

 

     زنان  مو جو د زيبا ی زمــا ننــــد

دو چشم رو شن اهل جها ننـــد

   زنان شمع و چراغ  خانه  با شند

 بدرد خانمان مــــر هم بپـــــاشند

     بيا ای زن کنـــــم و صف نيکو يت

      جها ن تاريک بی مهتا ب  رو یــت

    تو يی از آ فرينش تا به ا مر وز

    گهی  مادر گهی همــراز دلسـو ز

 بدستت پروريدی  کو د کا نی

       که گردد هر يکی مرد ی زمـــا نی

  برآييد بـنوان از بنـدو عسـرت

        چرا  ديگر پذير يد  يآس و حســرت

  زن امروز حسرت کی پذ یـرد

  چو  مردان بهر کـاری سهم گيرد

 خشا تجليل  اين رو ز خجستـه

به گيتی شادی نسوان بگشته

  چنين روز گـرامیــت مبـارک

  ســرور و شاد کـامیـت مبـارک

   ( عزيزه) گو ثنـــای روز نسوان

         به جمله  خو اهــران نسل  دوران