2013/06/24

   

ازاین تکرارساعتها
ازاین بیهوده بودنها
ازاین بی تاب ماندنها
ازاین تردیدها
نیرنگها
شکها
خیانتها
ازاین رنگین کمان سرد آدمها
وازاین مرگ باورها ورویاها
پریشاني ...

پريشانم ...

بله گفتن از روي ترس، چيزي جز پشيماني در بر ندارد. گاي فينلي

چگونه مي‌شود اطمينان داشت كه مسعود ديگري بلند نميشود ، حكمتياراز ديده‌ها نهان شده وکابل رابه راکت وبم نمي بنددوصفحه ملا عمرديگر ورق نميخورد و اعدام ها دوباره آغازنميگردد؟ که ميگويد که حاجي دين محمد وحاجي ظاهرقديرديگرخودراازخون ملت تغذيه نميکنند؟، چطور مي‌شود ميان سياف و ملاعمر تفاوت گذاشت؟، عطا محمد واسماعيل ، فهيم ، يونس قانوني ، برادران مسعود،امرالله صالح ، عتيق الله بريالي با زرداد، کشمير، قلم وچمن، ملا برادر، ملا وکيل احمد متوکل، ملا سلام ضعيف...  چه فرقي دارد؟دبل عبدالله ، بسم الله محمدي ،صلاح الدين رباني ،محسني و شينواري چه تغييري كرده اند ؟و كرزي جز فساد، بي‌ کفايتي،شراکت درچوروچپاول، روزگذراني، مصلحت گرايي،خيانت به ميلونهاباشنده گان کشور و همدستي بامافيا ، چپاولگران وتفنگداران كدام تجربه جديدي خلق كرده است ؟، آياميتوانيم متيقين گرديم که سيد منصوروسيدحسام الدين حقبين معادن طلاي دره نيکپي رابه چپاول نميبرند وحاکميت خانواده گي برپانميکنند؟، چگونه باورکنيم که قيوم کرزي چون حامدکرزي بارديگردرکابينه اش دزدان وچپاولگران مشهورومعروفي چون - فاروق وردک ، عمرزاخيلوال ، کريم خرم ، انورالحق احدي رادرمسند وزارت نمي شاند وبانکهاي کشوررامانند کابل بانک به تاراج نميبرد. ؟ چگونه قبول کنيم که بازهم دزدان وفاسدان مشهوري مانند عطامحمد نور، گل آقاي شيرزي ، گلاب منگل، جمعه خان همدرد، ثارنوال کرام الدين کريم ،سيد حسين انوري ،عبدالحق شفق ، بصيرسالنگي ، انور جگدلك ، عبدالجبار تقوا ... برگرده ملت تازيانه ظلم وبيداد نمي کوبند؟  آيا بپذيريم که ديگرصديق چکري ، نادرآتش ، قديرفطرت ... سرمايه هاي ملت رافرارنميدهند؟.

روزنامهء واشنگتن پست تحت عنوان، نقش امریکا در فساد اداری افغانستان که در بخش آن می نویسد- وقتی که در مورد فساد اداری در افغانستان صحبت می شود، امریکا باید به آیینهء خود نگاه کند که چه درس هایی را در جنگ افغانستان آموخته است . رییس جمهور کرزی در صحبت با تلویزیون سی. بی. اس. امریکا به تاریخ سي سپتامبر گفت، فساد اداری در افغانستان به شکل بی سابقه دامن پهن کرده است.
به گفته کرزی فساد اداری سال های نوزده هشتاد یعنی دوره موجوديت شوروی به اندازه پنج فیصد امروز هم نبود، زیرا اتحاد شوروی قرار دادها را به خویشاوندان، برادران و دوستان افراد با نفوذ نمی داد. امریکا این کار را انجام داد و هنوز هم انجام می دهد، اما ملامتی بدوش حکومت افغانستان گذاشته می شود. واقعیت همین است که امریکا در قراردادهای خود و مصارف ملیاردها دالر در افغانستان سهل انگاری کرده است، مخصوصا در قرار دادهای نظامی  . به نوشتهء روزنامه انتونی کوردسمن متخصص امنیت ملی در ادارهء رییس جمهور سابق امریکا رونالد ریگن گزارشی را در این رابطه نوشته است تحت عنوان امریکا چگونه افغانستان را به فساد آلوده ساخت . کوردسمن که مدت زیاد را در افغانستان سپری نموده است می نویسد:  شاید یکی از بهترین راه های مبارزه با فساد در افغانستان این باشد که امریکا راه های مصرف خودرا در افغانستان تغییر دهد  .ملیاردها دالر امریکا و کشورهای جهان به افراد مقتدر که شرکت های خصوصی را تاسیس کرده بودند، داده شد و هیچ حساب دهی صورت نگرفت. به گفته کوردسمن این افراد با فساد آلوده بودند، و این پول ها بعضاً حتی به دست مخالفین هم رسیده است.

باروي کارآمدن حكومت كرزي گزارش ها حاكي از ان بوده است كه با گذشت هر روز زمين هاي بيشتري دولتي مورد غصب قرار گرفته است. هر چند دلايل مختلف براي غصب زمين ها از سوي افراد زورمند و بلند پايه حكومتي وجود دارد اما روي هم رفته ، افزايش بهايي زمين در يازده سال گذشته، نيازمندي روز افزون باشنده گان كشور به خانه ،اپارتمان، بلند منزل هاي رهايشي و تجارتي، رشد نسبي اقتصادي درسطح كشور، دست يافتن شماري اندك از افراد به سرمايه هاي بزرگ و كلان در يازده سال گذشته، وجود برخي از افراد استفاده جو و فرصت طلب در نهاد هاي دولتي و ناكارايي و بي توجهي حكومت افغانستان  همه وهمه موارد اند كه باعث افزايش غصب زمين هاي دولتي در كشور شده اند. با اين حال هنوز هم گفته هاي وجود دارد كه روزانه زمين هاي زيادي دولتي مورد غصب قرار مي گيرد و گفته مي شود كه رقم زمين هاي غصب شده در كشور تا هنوز به بيش از يك مليون هكتار زمين مي رسد. چنانچه اخيرا اداره امور به اساس گزارش وزارت اقتصاد اعلام داشت كه در شش ولايت كشور كه شامل  كابل، پروان، بلخ، ننگرهار ، هرات و كندز مي شود امار هاي اخير نشان مي دهد كه يکصدوسي وهشت هزار جريب زمين از سوي افراد انگشت شماري مورد غصب قرار گرفته است. غصب زمین و احداث بی رویه خانه ها و بلند منزل ها توسط افراد زورمند، به یکی از معضلات بزرگ در کشور تبدیل شده است.

کریم خلیلی معاون دوم ریاست جمهوری ميگويد: مافیای زمین مانند یک غده سرطانی در همه جا ریشه دوانده اند و در حال بلعیدن و غصب زمین می باشند. تا زمانی که از سوی وزارت امور شهرسازی و شهرداری ها در همکاری با نهادهای ذیدخل، بامافیای زمین برخورد جدی و قاطعانه صورت نگیرد، شهرهای افغانستان به صورت اساسی و زیربنایی توسعه نخواهند یافت. اشخاص و نهادهایی که در غصب زمین دخیل اند باید از سوی ارگان های مربوطه شناسایی و به مردم و دولت افغانستان معرفی شوند. مسوولین باید مشخص نمایند در شناسایی غاصبین کی ها مانع ایجاد می کنند؛ از طرف کدام مرجع همکاری نمی شود و چرا غصب زمین هر روز جریان دارد و هیچ گاه جلوگیری نتوانسته اید؛ باید اعلام شود پشت این گونه قضایا کی ها هستند؛ اگر دولت است باید اصلاح کند؛ اگر ادارات ذیدخل است باید روشن شود و اگر مافیا مستقل به این حد توانایی دارند نیز باید روشن شود. ساخت و ساز بی رویه بلند منزل ها، ترافیک و تراکم بی رویه وسایل نقلیه و همچنین موجودیت زباله و کثافات در سطح شهر را نیز، از جمله معضلات و مشکلات شهری عنوان نمود. آثار و پیامدهای منفی این معضلات، علاوه بر تاثیرات نامطلوب در وضعیت آلودگی زیست محیطی و افزایش بیماری صحی و فشارهای روحی و روانی حیات جمعی را نیز تهدید می نماید.اگر وضعیت آلودگی محیط زیستی جدی گرفته نشود و این آلودگی ها ادامه پیدا نماید، در آینده نزدیک ما شاهد فاجعه انسانی بزرگی در شهرهای کلان کشور به خصوص شهر کابل خواهیم بود. باید خدمات شهری به طور یکسان به همه شهروندان ارایه گردد؛ در غیر این صورت باعث ایجاد تبعیض میان شهروندان گردیده که خود این مساله مولد فرهنگ خشونت در میان مردم خواهد بود. ما بر این باوریم که تطبیق ماستر پلان های شهری می تواند نقش موثری را در کاهش مشکلات و بهبود وضعیت شهرنشینی در کشور داشته باشد.

غصب زمینهای شخصی و دولتی یکی از چالشهایی است که حکومت فعلی با آن درگیر می باشد؛ در اسنادی که به تازگی در اختیار خبرگزاری جمهور قرار گرفته است؛ مجموع زمینهای غصب شده در سیزده ولایت کشور نزدیک به ۱٫۵ میلیون جریب می باشد که برخی مسوولین در وزارت امور داخله نخواستند نامی از آنها برده شود؛ بیشتر غاصبین آن را مقامات دولتی معرفی کرده اند.

اداره اراضی افغانستان می گوید، بیش از چهار ملیون جریب زمین در مناطق مختلف افغانستان غصب شده است. اداره اراضی افغانستان می گوید که بخشی زیاد از زمین ها در این کشور تو سط زومندانی که از حمایت قوی مقام های حکومت برخوردار اند، غصب شده است.

زمین های که به اساس انگیزه های شخصی و منفعت جویی غصب شده و بیشتر غصب همچو زمین ها از طرف افرادی صورت می گیرد که زورگو اند، از نفوذ منطقوی یا محلی خود استفاده می کنند. یا ممکن با بعضی افراد در حکومت ارتباط داشته باشند. استراد زمین های غصب شده خود یک مشکل بزرگ برای اداره ما می باشد.  به گفته آقای پیکار، تا اکنون چهارصد هزار جریب زمین دوباره از زورمندان گرفته شده و هژده هزار تن از غاصبان زمین را شناسایی و به دادستانی معرفی کرده اند. به اساس معلومات این اداره، در سی و چهار ولایت زمین ها غصب شده است که اکثریت آن در ولایت بلخ می باشد. به گفته مقامات اداره اراضی وزارت زراعت ، هنوز هم زمین های دولتی با تهدید غصب مواجه اند. آقای پیکار از مقام های حکومت افغانستان خواست که این اداره را در قسمت جلوگیری از غصب زمین های دولتی حمایت نمایند. در همین حال لوی ثارنوالي می گوید، که تا اکنون دوسیه های زیادی از غاصبین زمین را مورد بررسی قرار داده اند.

افرادیکه به اتهام غصب زمین های دولتی دستگیر شده اند، دوسیه های شان تحت تحقیق ما قرار دارد. اما اینکه زمین های مردم را غصب کرده اند این یک مساله حقوقی است، که به محکمه ارتباط می گیرد.در مجموع در قوانین افغانستان این یک دعوا مدنی و حقوقی خوانده شده است. آن عده از زمین های دولتی که از سوی افراد غصب می شود در مورد آن دعوا را تحریک می کنیم. پس از اجراات به اساس حکم مورد مجازات قرار می گیرند.
مقامات اداره اراضی وزارت زراعت می گویند، که آنان زمین های غصب شده دولتی را که از سوی غاصبین دوباره حاصل کرده اند، به اجاره می دهند.
اداره اراضی در حالی از غضب حدود چهار ملیون و چهل وچهار هزار جریب زمین از سوی زورمندان خبر می دهد که غضب زمین از سال ها به اینسو ادامه دارد.

در بیشترین موارد زمین های که غصب شده اند، بالای آن شهرک های رهایشی خود سر اعمار شده است. مردم کار کرد حکومت را مورد انتقاد قرار می دهند و می گویند که طی ده سال گذشته، حکومت در قسمت جلوگیری از غصب زمین کار های موثر را انجام نداده است.

چپاول زمین توسط باندهای مافیایی به یکی از مشکلات جدی در جامعه ما مبدل گشته است. تفنگداران و جنگسالاران با حیله و نیرنگ های مختلف زمین های مردم و یا هم زمین های دولتی را به قبضه شان درآورده اند. اینان بالای زمین های غصب شده شهرک میسازند و یا آنرا نمره نموده به قیمت هنگفت بالای مردم به فروش میرسانند. غصب زمین در سراسر افغانستان بارها باعث درگیری های خشونت بار نیز گردیده است.

اکثر قومندانان و به اصطلاح رهبران جهادی در راس مافیای زمین در کشور قرار دارند و اینان این زمین ها را ثمره جهاد خوانده برای خود حلال میدانند! زمانی یوسف پشتون وزیر شهرسازی گفته بود که در سراسر کشور بیش از چهار میلیون جریب زمین غصب شده و از قسیم فهیم منحیث رئیس مافیای زمین نام برد.

عبدالرب رسول سیاف و قومندانهای خونخوارش بیشترین زمین دزدی را در کابل و اطراف آن راه انداخته اند. گفته می‌شود که سیاف و قومندانان و

 نزدیکانش چون قوماندان ممتاز، حاجى شيرعلم، آمر عبدالستار، اکیی، قوماندان داکتر عبدالله و غیره هرکدام هزاران جریب زمین غصب شده در

 اختیار دارند

از چندین سال بدینسو اعتراضات مردم شش گذر ولسوالی پغمان علیه سیاف بلند است که می‌گویند باند سیاف حدود ده هزار جریب زمین را که ملکیت آنان می‌باشد به قبضه‌اش درآورده است. تظاهرات مردم پغمان علیه سیاف تا حال چندین بار به خونریزی و کشته شدن مردم بیچاره منجر گردیده است. بخشی از این زمین های دعوایی در ساحه چانغر در کنار شاهراه کابل ـ کندهار موقعيت دارند. قابل یادآوریست که سیاف و حواریونش قبلا هزاران جریب زمین دشت چمتله را به زور تصاحب شده به قیمت هنگفت بالای مردم به فروش رسانیدند.

قضیه دیگر زمین دزدی در ولسوالی کلکان کابل هم‌اکنون جنجالهای شدیدی را دامن زده است که خطر درگیری های مسلحانه را به دنبال خواهد داشت. درین قضیه نیز سیاف و باندش دست دارد. حاجی داوود کلکانی عضو پارلمان که از چوکره های سیاف می‌باشد در همدستی با قومندان ممتاز (برادرزاده سیاف) حدود یکهزار جریب زمین ساحه آقاسرای و شیخوی این ولسوالی را تصاحب نموده اند. اینان کانتینری با اوباشان مسلح را در این ساحه جابجا نموده و به زور تفنگ این زمین را در چنگ شان نگهداشته اند. حتی این دزدان بین خود در اثر اختلافاتی درگیر شده اند.

جالب اینست که این زمین دزدان برای ملک های مردم با استفاده از مقام دولتی شان قباله های تقلبی ساخته اند و فردی به نام حاجی حسن که از نزدیکان داوود کلکانی می‌باشد وارث این زمین معرفی شده است. این دزدان قباله‌ای جعلی از صدسال قبل به نام ملک عصمت‌الله ولد محمد نعیم، که از متنفذین دوران ظاهرشاه بوده است، تهیه نموده اند در حالیکه این زمین ها از قرنها علف چر های مردم این دو قریه بوده است و هیچگونه قباله‌ای نداشته است.

داوود کلکانی و امان الله گذر در ولسوالی شکردره کابل نیز در راس مافیای زمین به غصب زمین های مردم مظلوم پرداخته اند که تظاهرات وسیع ساکنان این ولسوالی را در بر داشت.

روزنامه انترنیشنل هرالد تربیون در شماره اخیر خود مطلبی دارد تحت عنوان اولویت های بیجا در حکومت کرزی که در بخش آن می نویسد، مشکلاتی را که در افغانستان وجود دارد و قبل از خروج قوای امریکا از افغانستان باید به آن پرداخته شود، همه می دانند. اما حکومت کرزی بر عوض اینکه در چنین موقع حساس توجه را به حل این مشکلات جلب کند، بهانه جویی نموده و زنگ های خطر بی مورد را بصدا در می آورد.
به گزارش رادیوآزادی به نقل از این روزنامه اکنون رییس جمهور کرزی تمام ذهن و فکر خود و مردم را به یک گزارش گروه بین المللی بررسی بحران جلب کرده است که بعضی انتقادات سالم را در مورد خالیگاه های حکومت در افغانستان به نشر رسانده است. حکومت افغانستان حتی تهدید کرده است که دفتر این موسسه را می بندد. حکومت افغانستان بر عوض تلاش برای رفع این مشکلات و پر کردن خالیگاه ها، مطبوعات و موسسات خارجی را متهم به دخالت در امور این کشور می کند، در حالی که برای مبارزه با افراطگرایی و حرکت بسمت یک کشور با ثبات و صلح آمیز، توجه به حل این مشکلات لازمی می باشد.
 

نشریه فارن پالیسی در شماره اخیر خود مطلبی دارد تحت عنوان امیدواری رشد اقتصادی در شمال افغانستان که در بخش آن می نویسد وقتی که شما از بندر حیرتان دیدن می کنید و می بینید که کانتینرها در لاری ها و خط آهن از آن سوی سرحد به افغانستان داخل شده و به بعضی فابریکه های تولیدی مواد خام می رساند، شما امیدوار می شوید.
به نوشته نشریه این عمل در سال گذشته درآمد را هفت و نیم میلیون دالر بیشتر ساخته است. نشریه در مورد بسیار کارخانه های تولیدی از جمله لبنیات و نساجی صحبت می کند که مال ارزان و با کیفیت را به بازار عرضه می کنند. افغان ها ظرفیت، خواست و منابع تشکیل مراکز تجارتی را دارند که اقتصاد را استوار بسازند، مصارف حکومت را بپردازند، جوانان را بکار مشغول کنند، با همسایه گان خود داد و ستد مثبت و مثمر داشته باشند و مردم خود را از گرسنگی نجات بخشند. فساد اداری و بی امنیتی مخصوصاً بمب گذاری های بی مورد، در این راه موانع ایجاد می کند و با تقویه حکومتداری سالم می توان فضای اقتصادی را در این کشور فراهم نمود که سکتور خصوصی به سرمایه گزاری تشویق شود و نگذارد که چرخ اقتصادی متوقف گردد. با در نظرداشت میراث مشکلاتی که در مرحله انتقال در سال آينده در افغانستان وجود خواهد داشت، نشان دادن پیشرفت قابل لمس برای جامعه بسیار مهم می باشد. به نوشته نشریه برای یک جامعه مهم است که به پیشرفت اعتماد پیدا کند و در این راستا روزنه امیدی که در شمال افغانستان باز شده است، می تواند مثالی خوبی باشد.

ازطرف ديگر دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل در گزارشی با اشاره به اینکه ۹۰ فیصد از تریاک جهان در افغانستان تولید می شود، اعلام کرد : تولید تریاک همچنان بعنوان یکی از منابع مهم پر درآمد در افغانستان محسوب می شود.  کارشناسان سازمان ملل در این گزارش اعلام کردند، صادرات مواد مخدر در سال گذشته میلادی حدود ۱۰فیصد از تولید ناخالص داخلی افغانستان را به خود اختصاص داد.  سازمان ملل که در ماه آپریل سال جاری درباره افزایش تولید تریاک در افغانستان در سال جاری هشدار داده بود، اعلام کرد، که کشت خشخاش در سال گذشته حدود ۱۸فیصد افزایش یافت و به ۱۵۴هزار هکتار رسیده در حالی که محصولات آن سی و شش در صد یعنی به ۳۷۰۰ تن کاهش یافته است.  در این حال کارشناسان معتقدند، تلاش های بین المللی و برنامه های کمک رسانی برای جلوگیری از تولید تریاک در افغانستان موثر نبوده است.  به‏گفته یوری فدوتف مدیر اجرایی دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازمان ملل مشکل تولید تریاک در افغانستان در کوتاه مدت حل نخواهد شد.

همچنان اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد با نشر گزارش تازه‌ای گفته است که کشت خشخاش، در ولایت جنوبی هلمند، نسبت به شش سال گذشته، سه برابر شده است.

به گزارش رویترز، اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد با نشر گزارش تازه‌ای گفته است که کشت خشخاش، در ولایت جنوبی هلمند، نسبت به شش سال گذشته، سه برابر شده است.

سازمان ملل در این گزارش خود گفته است که با توجه به احتمال کشت کوکنار در سراسر افغانستان، به نظر می‌رسد نیم کوکنار این کشور در مزارع هلمند کشت شود.

در گزارش سازمان ملل همچنین آمده است که همزمان با افزایش کشت کوکنار در هلمند، تصور می شود

که تولید مواد مخدر هم بالا رفته باشد.

اراضی تحت کشت کوکنار در شش سال گذشته در هلمند

۲۰۰۶: شصت و نُه هزار و ۳۲۴ هکتار

۲۰۰۷: یک صدو دوهزارو ۷۷۰ هکتار

۲۰۰۸: یک صدو سه هزارو ۵۹۰ هکتار

۲۰۰۹: شصت و نُه هزارو ۸۳۲ هکتار

۲۰۱۰: شصت و پنج هزارو ۴۵ هکتار

۲۰۱۱: شصت و سه هزارو ۳۰۷ هکتار

۲۰۱۲: هفتادو پنج هزارو ۱۶۵ هکتار (منبع: وزارت مبارزه با مواد مخدر)

اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل افزایش کشت کوکنار در هلمند را نگران کننده توصیف کرده و گفته است که احتمال می رود میزان کشت کوکنار نه تنها در هلمند که در سراسر افغانستان از جمله در ولایات تخار در شمال و ننگرهار در شرق افغانستان نیز بیشتر شده باشد.

این ولایات پیش از این از سوی دولت افغانستان عاری از کشت کوکنار اعلام شده بود.

نا امنی، ناکامی در فراهم آوری بدیل خشخاش، عوامل عمده افزایش کشت، تولید و سرانجام قاچاق مواد مخدر عنوان شده است. حمیدالله یکی از ساکنان هلمند که سال گذشته به تشویق مشاوران زراعتی آمریکا و بریتانیا، بجای خشخاش، پنبه کاشته بود، می گوید به دلیل نبود بازار پنبه دوباره به کشت کوکنار رو آورده است.

کشاورزان هلمندی گفته اند که بهای پنبه پایین است و حتی مخارج تولید را هم فراهم نمی‌کند در حالیکه به گفته آنها کوکنار ده برابر سود می دهد. حمیدالله از کشاورزان هلمندی به دیویدلاین گفته است که سال گذشته، پنبه تولید شده را با ضرر و به قیمت پایین فروخته تا خرج خانواده اش را فراهم کند.

آمار نشان می‌دهد که حدود ۷۵ هزار هکتار زمین در ولایت هلمند کوکنار کاشته شده و این رقم سه برابر نسبت به سال ۲۰۰۶ میلادی زمانی که

 نیروهای بریتانیایی در هلمند مستقر بودند، بالا رفته استمقام های دولت افغانستان برنامه های متعددی را برای ریشه کن ساختن کوکنار در سراسر این

 کشور از جمله ولایت هلمند به راه انداخته اند اما این برنامه ها در برخی از ولایات افغانستان تا کنون نتیجه‌ چندانی نداده است.

 

 

 

بقیه گزیده های مقالات (صباح) اینجا کلیک نماید

 

 
 

 

 
admin@vatandar.at
 
 
 
 مدیر مسوول : انجنیر هما یوسفی
صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی
کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد