2013/06/29

   

ای آزادی
روزی که تو باز آیی
با این دل غم پرور
من با تو چه خواهم کرد ؟
وقتی که زبان از لب می ترسید
وقتی که قلم از کاغذ شک داشت
حتی ، حافظه از وحشت در خواب سخن گفتن می آشفت
ما نام تو را در دل
چون نقشی بر یاقوت
می کندیم
وقتی که در آن کوچه ی تاریکی
شب از پی شب می رفت
و هول سکوتش را
بر پنجره ی بسته فرو می ریخت
ما بانگ تو را با فوران خون
چون سنگی در مرداب
بر بام و در افکندیم .
در مدرسه ، در بازار
در مسجد ، در میدان
در زندان ، در زنجیر
ما نام تو را زمزمه می کردیم :
آزادی !
آزادی!
آزادی!( سايه)

بر سر دوراهي هاي زنده گي گاهي اتفاق مي افتد كه عاطفه و وظيفه با هم تماس پيدا مي كنند، كساني كه از عاطفه پيروي كنند، هميشه از خود شادمانند، اما مردمي كه در اين گونه از مراحل، تبعيت عقل و وجدان را ترجيح داده و انجام وظيفه نمايند، غالبأ از كرده ي خود پشيمان هستند. فرانسوا ولتر

نتایج تحقیقات تازه تیم امریکایی فاش میسازد که قاچاقبران در معاملات و انتقال پول غیرقانونی به خارج از این مرکز مافیایی کارمی گیرند که گفته میشود محمود کرزی و دیگر بستگان حامد کرزی ومقامات دولتي گردانندگان اصلی آن میباشند. بر اساس گزارش وال استریت ژورنال این مرکز نزديک به سه  میلیارد دالر را بصورت غیرقانونی از کشور بیرون کرده است. وزارت مالیه امریکا بعد از وضع ممنوعیت علیه این مرکز و پانزده تن از گردانندگانش می گوید میلیارد ها دالر پول مواد مخدر از طریق این مرکز به قاچاقبران مواد مخدر به دوبی، آسیایی جنوبی، ایران، پاکستان و غیره انتقال یافته است. ضیا صالحی رئیس دفتر کرزی به جرم اخذ رشوه از این مرکز بوسیله سارنوالی دستگیر شد اما به زودی با پادرمیانی کرزی رها گردید.

مبارزه با فساد اداری در افغانستان باوجود تشکیل شمار زیادی از نهادهای مختلف و ادارات اختصاصی هنوز به جایی نرسیده است. دفتر سازمان ملل متحد در کابل هشدار می دهد که اگر حکومت اراده سیاسی را در کار مبارزه با فساد پیش نگیرد تعهدات جامعه جهانی برای این کشور اجرا نخواهد شد.
رییس اداره مبارزه با فساد اداری دفتر سازمان ملل متحد نبود اراده سیاسی حکومت را در کار مبارزه با فساد اداری انتقاد می کند و تاکید می ورزد که نباید حکومت افغانستان به مقام های بلند پایه آلوده به فساد مصونیت ميدهد.

 سندهایی را در اختیار دارد که پنجاه درصد اعضای شورای ملی در فساد اداری دست دارند. پدیده ای که حالا گسترش آن در نهادهای کلیدی دولت انتقادهای سخت جامعه جهانی را به همراه شده است. وجود نهادهای موازی با اداره عالی مبارزه با فساد اداری، هم بیشتر به این پدیده افزوده است. بگفته رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری یکی از همین اداره های موازی است تا بر بنیاد فرمان  رییس جمهور کرزی این کمیته باید در چوکات اداری عالی مبارزه با فساد اداری فعالیت نماید اما کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری آن را نمی پذیرد.
رییس دفتر مبارزه با فساد اداری دفتر سازمان ملل متحد در کابل ، نبود اراده سیاسی برای مبارزه با این پدیده را هشداری بر قطع جامعه جهانی به افغانستان می داند و از رییس جمهور کرزی می خواهد تا زورمندان و حلقه های کابینه را که با فساد آلوده هستند به دادگاه معرفی کند.
دست داشتن مقام های بلند پایه حکومت در فساد اداری چیزی نیست که تنها جامعه جهانی از چشم پوشی حکومت افغانستان در برابر آنها انتقاد می کند. کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری می گوید: شواهدی در اختیار دارد که پنجاه درصد اعضای شورای ملی در فساد اداری دست دارند. از سویی هم ناتوانی و چشم پوشی دادستانی کل در کار رسیدگی به پرونده های فساد پیشگان از معضل گسترش فساد در نهادهای دولتی در میان اعضای کابینه گفته می شود.

رییس اداره مبارزه با فساد اداری دفتر سازمان ملل متحد نبود اراده سیاسی حکومت را در کار مبارزه با فساد اداری انتقاد می کند و تاکید می ورزد که نباید حکومت افغانستان به مقام های بلند پایه آلوده به فساد مصونیت دهد. در همین حال رییس دارالانشا کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری می گوید: سندهایی را در اختیار دارد که پنجاه درصد اعضای شورای ملی در فساد اداری دست دارند. پدیده ای که حالا گسترش آن در نهادهای کلیدی دولت انتقادهای سخت جامعه جهانی را به همراه شده است.
رییس دفتر مبارزه با فساد اداری دفتر سازمان ملل متحد در کابل نبود اراده سیاسی برای مبارزه با این پدیده را هشداری بر قطع جامعه جهانی به افغانستان می داند و از رییس جمهور کرزی می خواهد تا زورمندان و حلقه های کابینه را که با فساد آلوده هستند به دادگاه معرفی کند.دست داشتن مقام های بلند پایه حکومت در فساد اداری چیزی نیست که تنها جامعه جهانی از چشم پوشی حکومت افغانستان در برابر آنها انتقاد می کند. کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری می گوید: شواهدی در اختیار دارد که پنجاه درصد اعضای شورای ملی در فساد اداری دست دارند. از سویی هم ناتوانی و چشم پوشی دادستانی کل در کار رسیدگی به پرونده های فساد پیشگان از معضل گسترش فساد در نهادهای دولتی در میان اعضای کابینه گفته می شود.
در این میان گفته می شود که وجود نهادهای موازی با اداره عالی مبارزه با فساد اداری هم بیشتر به این پدیده افزوده است. بگفته رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری یکی از همین اداره های موازی است تا بر بنیاد ماده هشتم فرمان شصت ويک کرزی این کمیته باید در چوکات اداری عالی مبارزه با فساد اداری فعالیت نماید اما کمیته مستقل نظارت و بررسی مبارزه با فساد اداری آن را نمی پذیرد.

سازمان ملل متحد در حالی از عدم اراده سیاسی دولت افغانستان برای مبارزه با فساد اداری هشدار می دهد که کشورهای کمک کننده به افغانستان در نشست توکیو نیز ادامه کمک هایشان را به افغانستان مشروط به مبارزه جدی حکومت برای از میان برداشتن این پدیده گفته اند.

کابل بانک یکبار دیگر توجه شماری از نشریه های پر تیراژ بین المللی را جلب کرده است.


روزنامهء فایننشیل تایمز در مقالهء به گزارش تازه نشر شده توسط کمیتهء مستقل و مشترک مبارزه و نظارت بر فساد اداری اشاره کرده می نویسد که

 درین "گزارش کابل بانک یک نهاد فاسد" معرفی شده است.


به نوشتهء فایننشیل تایمز در بخشی ازین گزارش آمده است که "هر شهروند افغان بار صد ها ملیون دالری را می کشد" که برای انسجام دوبارهء کابل

بانک به آن نیاز است. فایننشیل تایمز به نقل از همین گزارش نوشته که ناکامی کابل بانک و پیامد های آن بالای پنج الی شش در صد عواید ناخالص

 داخلی افغانستان تاثیر می گذارد و به این ترتیب، کابل بانک بزرگترین ناکامی در عرصهء بانکداری در جهان است.


روزنامهء واشنگتن پوست نیز به همین گزارش اشاره کرده می نویسد، یک کمیتهء آزاد متشکل از کارشناسان افغان و خارجی در یافته است که چگونه

 مداخلات سیاسی و ناکامی بعضی نهاد ها تحقیقات در بارهء قضیهء کابل بانک را منحرف می سازند . اطلاعات دیگری که درین گزارش هشتادوهفت

 صفحه یی گنجانیده شده نیز افشاگرانه و عجیب و غریب اند. این گزارش به هدف آن تهییه شده است تا پاسخی باشد برای تقاضا های صندوق بین

 المللی پول در بارهء پیشرفت در قضیهء کابل بانک. اگر ثابت شود که در قضیهء کابل بانک پیشرفت دیده نمی شود، ممکن است سطح کمک های بین

 المللی با افغانستان که به این کمک ها نیاز دارد، کاهش یابد. روزنامهء گاردین چاپ بریتانیا هم قضیهء کابل بانک را برجسته ساخته و در مقالهء می

 نویسد، تحقیقات تازه، حقایق و نکاتی را که مقامات متوجه نشدند و یاهم از آن چشم پوشی کردند، افشا می کند.گاردین این نکتهء گزارش را برجسته

ساخته که می گوید: تعداد زیادی از کسانی که در ورشکستگی کابل بانک نقش اساسی داشتند به فعالیت های خود ادامه می دهند. آنها نه تنها از محاکمه هراس ندارند بلکه نگران این هم نیستند که مسوول دانسته خواهند شد. ملیون ها دالر پول به اشکال مختلف حتی در جعبه های غذای طیاره های شرکت هوایی که مالک آن یکی از سهم داران کابل بانک بود به خارج از افغانستان منتقل شده است.
گاردین به نقل از گزارش تازه نشر شده می نویسد، شماری از کارمندان این شرکت هوایی، تحت نام "پیلوت های انتقال دهندهء پول" تا به سه صدوبيست هزار دالر معاش دریافت می کردند.
رییس کمیتهء مشترک افغان و بین المللی که در بارهء قضیهء کابل بانک تحقیق کرده است به گاردین می گوید، در قضایای فساد معمولاً افراد پول می دهند و در بدل چیزی می خواهند اما در مسالهء کابل بانک به افراد پول داده می شد بدون آنکه در بدل چیزی خواسته شود . به گفتهء دارگو کاوس، قضیهء کابل بانک چیزی تقریباً بدتر از فساد بود.

رادیوآزادی:  مقامات افغان کمک بیست میلیون دالر توسط کابل بانک به دفتر مبارزات انتخاباتی حامد کرزی در سال ۲۰۰۹ را رد میکنند، اما محققین میگویند میلیون ها دالر به حساب یک نامزد مشخص سرازیر شده بود. ایمل فیضی، سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان می گوید که ادعا های مبنی بر صرف بیست میلیون دالر سرمایه های کابل بانک برای مبارزات انتخاباتی رئیس جمهور کرزی "بی بنیاد" است . با وصف بی اساس و بی بنیاد بودن این ادعاها، ریاست جمهوری در این رابطه تحقیقات را آغاز کرده است."
به گزارش صدای امریکا دو تن از متهمین کابل بانک، شیر خان فرنود و خلیل الله فیروزی، در اعترافات شان گفته اند که حدود بیست میلیون دالر از پول های کابل بانک برای مبارزات انتخاباتی حامد کرزی در سال ۲۰۰۹، صرف شد.
از سویی هم یافته های نهاد تحقیقاتی کرول در مورد سرمایه های نا پدید شدۀ کابل بانک نشان می دهد که شماری از سیاستمداران ارشد افغان، در افتضاح کابل بانک و دزدی پول های بانک یاد شده دخیل بودند. ادعا های بی اساس؟ لوی څارنوال ، می گوید که ادعاها در مورد جریان پول های کابل بانک برای مبارزات انتخاباتی رئیس جمهور کرزی، غیر مستند و بی اساس است.
الکو گفت که متهمین کابل بانک آنچه را به تازگی بیان کرده اند "از پراگندگی حواس شان است " که از تجسم زندگی تاریک و سخت زندان ناشی می شود. یافته های نهاد تحقیقاتی کرول در ۸۷ صفحه، یک شبکۀ پیچیدۀ فساد را آشکار می سازد که پول را از افغانستان به خارج قاچاق می کرد. در یافته های این نهاد آمده است که در طی مراحل دوسیه های جرمی متهمین کابل بانک نیز، دخالت سیاسی موجود است. مشخص نیست که دستور ریاست جمهوری برای تحقیق در باره پول های کمکی کابل بانک به مبارزات انتخاباتی رئیس جمهور، چگونه و توسط کدام نهاد تطبیق خواهد گردید.
پس از پیروزی در انتخابات سال ۲۰۰۹، آ کرزی مقامات دفتر مبارزات انتخاباتی اش را در پُست های مُهم دولتی گماشت. حاجی دین محمد، رئیس دفتر مبارزات انتخاباتی کرزی، ابتدا به حیث والی کابل و سپس بحیث وزیر امور سرحدات معرفی شد.

همچنان در(۷ اکتبر ۲۰۰۱) تقریبا یک ماه بعد از حمله به برج های تجارت جهانی در آمریکا، لشکرکشی واشنگتن وهمپیمانانش به افغانستان براي نابودی تروریسم والقاعده رقم خورد. بعد از یک ماه حکومت طالبان سقوط کرد، اما نه تنها طالبان نابود نشدند بلکه در جریان اين سال ها هزاران غیر نظامی در درگیریهای مختلف کشته شده اند وهنوزهم ناامنی در تمام نقاط کشور ادامه دارد و جالب تر اینکه هنوز افغانستان در صدر لیست کشورهای تولیدکننده مواد مخدر قرار دارد. بنا به گزارشهای وزارت مبارزه با مواد مخدر یک میلیون فرد معتاد به مواد مخدر در این کشور وجود دارد و بیش از ۹۰ درصد مواد مخدر جهان در افغانستان تولید می شود. تنها درولایت هرات درغرب کشور از وجود ۷۰ هزار معتاد گزارش شده است. این تعداد افراد با درنظرداشت نفوس سی میلیونی کشوروحشتناک است.

مطابق گزارشهای رسمی از سال ۲۰۰۴ به بعد حدود ۶۰ درصد درآمد داخلی کشور را مواد مخدر تشکیل داده که درآمد سالیانه آن حدود ۲،۵ میلیارد دالر برآورد شده است و مافیای مواد مخدر چندین برابر این مبلغ را که دهها میلیارد دالر بالغ می گردد سود بدست آورده اند، زیرا کمتر از ۳۰ درصد عواید مواد مخدر برای دهقانان  و واسطه های داخلی است و ۷۰ درصد دیگر آن را مافیای بین المللی مواد مخدر به جیب می زنند.

همین میزان از درآمد داخلی کافی است که جنوب افغانستان هر ساله نا امن باشد تا بتواند بوته های خشخاش در سایه نا امنی و جنگ به شیره های تریاک تبدیل گردد. ولایات هلمند، قندهار، ارزگان، فراه، ننگرهار، پکتیا و زابل از ناامن ترین ولایات وطن به شمار می رود که بیشترین کشت تریاک را نیز دارا می باشد، طی پنج سال گذشته هرقدر ناامنی در این مناطق افزایش یافته، کشت تریاک نیز به همان میزان افزایش یافته است.

ده سال تهاجم نظامی دستاوردهایی را هم داشته، اما به چی قیمتی؛ افزایش ناامنی، کشتار مردم بیگناه، قتل های زنجیره ای و افزایش کشت و تولید مواد مخدر. تنها اگر به یکی از این دستاوردهای این تهاجم توجه کنیم با سوالات زیادی مواجه می شوم. اینکه چرا دولت افغانستان در مبارزه با موادمخدر اقدامات مهمی را انجام نداده است. اگر تریاک باعث بدنامی افغانستان در منطقه شده، چرا دولتمردان ما برای جلوگیری از تباهی خود ومردم اقدام نمی کنند.

بی توجهی جامعه جهانی بخصوص امریکا ودولت به زارعين و وجود ناامنی درمناطق جنوبی وشرقی کشور شرایط را برای کشت مجدد مواد مخدر فراهم کرده است. پس از ده سال جنگ ومبارزه با تروریسم در کشور، هنوز هم سخن از افزایش خشونت ها در میان است، ده ها پرسش مطرح است که تاکنون صادقانه و واقع بینانه به آن پاسخ داده نشده است.  براساس تخمین سازمان ملل متحد، میلیاردها دالری که برای پیروزی در جنگ افغانستان به مصرف رسیده، می توانست برای هرآمريکايي ۱۵ هزار دالر امریکایی برسد. اما فساد و خشونت فزاینده قصه دیگری را بیان می کند. نگرانی های امنیتی مانع رفتن مردم به شفاخانه ها و مکاتب می شود و حتا بعضی افغان های محافظه کار آرزوی بازگشت به گذشته را می کنند و به امنیتی که طالبان با وجود خشونت، حاکم ساخته بودند، ارزش می گذارند.

مارتین وان بجلرت، یکی از دو بنیانگذار شبکه تحلیلگران افغانستان می گوید: هرچیزی که مردم در مورد اتفاقات احساس می کنند، چه خوب چه بد... اما آنها در مورد آینده خود مطمین نیستند.

مارتین وان بجلرت مانند بسیاری دیگر معتقد است که پیشرفت هایی در افغانستان وجود داشته است، اما احساس قوی وجود دارد که پیشرفت ها با مبالغ پولی که در افغانستان مصرف شده و تلاش هایی که در این کشور صورت گرفته، متناسب نیست. تنها ایالات متحده امریکا در جنگ افغانستان نزدیک به ۴۵۰ میلیارد دالر به مصرف رسانده است.

تلاش ها صرفاً به آینده افغانستان متمرکز نبوده بلکه امنیت ایالات متحده امریکا نیز مطرح بوده است. کشوری که سال ها جنگ داخلی و چند سالی حاکمیت طالبانی را تجربه کرده است، به سادگی می تواند پناهگاه گروه هایی گردد که در تلاش حمله بر ایالات متحده امریکا هستند. آینده مطمین و باثبات نه تنها برای افغانستان بلکه برای ایالات متحده امریکا نیز حیاتی است.

برآورد شده است که امید به زنده گی یا میانگین عمر در این کشور جنگ زده زیر ۴۵ سال است. حدود یک چهارم کودکان این کشور حتا چانس این را ندارند که شاهد پنجمین سالگره تولد خود باشند.

حتا برای آنهایی که از این مصیبت ها نجات می یابند، امید به زندگی بسیار پایین است. تنها یک چهارم افراد بالغ در افغانستان می توانند بخوانند و بنویسند و گفته می شود که بیکاری در این کشور به ۴۰ درصد می رسد. تازه بخشی از شغل های ایجاد شده در چند سال گذشته در پیوند به حضور نیروهای خارجی در این کشور بوده است.

کمک های کشورهای غربی و مصارف نظامی آنها هرچند برای اهداف خوب درنظر گرفته شده بودند،

اما با مشکلات امنیتی که در افغانستان وجود دارد ضایع شده است.

بنابراین، به عوض افزایش رشد اقتصادی، بخش زیادی از این کمک ها یا به جیب قشری از نخبگان رفته است یا به جیب شورشیان که خود به ترویج و شیوع فرهنگ فساد کمک کرده است. از تامین عدالت گرفته تا امکانات برقی، همه چیز برای تقاضای رشوت استفاده می شود. براساس آمار سازمان ملل متحد، سالانه دونيم میلیارد دالر پول افغان ها در اختلاس و سوءاستفاده مالی مصرف می شود. سازمان شفافیت بین المللی افغانستان را سومین کشور فاسد در جهان رده بندی کرده است که تنها در درجه بهتر از میانمار و سومالیا قرار دارد.

برای برخی ها جنگ نه تنها آینده مبهمی را بار آورده بلکه به مراتب مصیبت بار بوده است. رویای عبدالله از ولایت شرقی ننگرهار این بود که مترجم شود. او در این بخش نمرات خوبی نیز به دست آورده بود تا این که شبی سربازان امریکایی از راه رسیدند و پدر و برادر کلانش را به قتل رساندند.

در سراسر کشور هزینه ای که مردم ملکی در این جنگ می پردازند هر روز بیشتر می شود. شش ماه اول سال روان بعد از شکست طالبان در سال ۲۰۰۱ خونبارترین ماه ها بود. تنها در ماه می ۳۶۸ تن کشته شدند. بخش اعظم تلفات ملکی ناشی از حملات شورشیان بوده است، اما این تلفات ملکی ناشی از حملات نیروهای خارجی است که خشم ها را برمی انگیزاند. هیدر بار از مسوولان دیده بان حقوق بشر می گوید: افغان ها انتظار ندارند که توسط طالبان کشته نشوند، اما آنها این انتظار را دارند که توسط نیروهای بین المللی کشته نشوند. هرچند که غرب با پول و نیروی نظامی وارد افغانستان شد، اما در این میان یک چیز نادیده گرفته شد: پیچیدگی کشوری که غرب می خواست آن را به وضعیت دیگر گذار بدهد. مارتین وان بجلرت می گوید: خوش بینی زیاد، احساس داشتن یک دولت بی نقص، این تصور که شما می توانید یک کشور و حکومت را از صفر بسازید، این ها اشتباهات بزرگ بودند.

گريگور گيسي در كنفرانس يك افغانستان ديگر در برلين افزود: جنگ بالاترين درجه تروريسم در جهان است و اگر غرب بدنبال كاهش تعداد بن لادن‌ها در دنيا است، بايد با فقر و بدبختي مبارزه كرده و اقتصاد عادلانه‌اي ايجاد كند.

وي خواستار گفت وگوي جديد فرهنگي و مذهبي شد و افزود: غرب با تروريسم مبارزه نمي‌كند، بلكه تروريست‌هاي جديد ايجاد مي‌كند. غرب به هيچ يك از اهداف خود در افغانستان دست نيافته و فقر، بدبختي، گرسنگي و كمبود غذا در اين كشور افزايش يافته است، اظهار كرد: جنگ فقط موجب تشديد مشكلات افغانستان شده است.وي با اشاره به نظرسنجي‌هاي اخير كه طي آنها فقط ۱۵درصد آلمان ها خواستار ماندن نيروهاي نظامي اين كشور در افغانستان شدند، گفت: راي بالاي امروز پارلمان آلمان مبني بر تمديد ماموريت سربازان اين كشور به مدت يك سال ديگر در افغانستان، فقط نماينده ۱۵درصد جمعيت آلمان بود. واشنگتن رفتارهاي اشتباهي در منطقه داشت، اين كشور ابتدا از صدام حسين حمايت كرد، ولي بعد با آن مبارزه مي‌كند. عربستان به القاعده پول مي دهد، در حاليكه اين كشور نزديكترين دوست آمريكا در منطقه است. گيسي، سه پيشنهاد را درباره افغانستان مطرح كرد كه عبارت بودند از آغاز عقب نشيني نيروهاي غربي از ماه مي‌سال جاري از افغانستان و پايان آن در ماه سپتامبر، انعقاد قرارداد آتش بس و برگزاري كنفرانسي براي بازسازي اين كشور. در اين كنفرانس كه از سوي حزب چپ‌هاي آلمان برگزار شد، ديگر سخنرانان نيز يادآور شدند كه هيچ چشم اندازي براي صلح در افغانستان وجود ندارد و بازسازي غيرنظامي اين كشور هم ناكام بوده است. آنان با اشاره به افزايش شمار قربانيان غيرنظامي در افغانستان و وضعيت امنيتي بد اين كشور گفتند: فقر و بدبختي و نااميدي در بين مردم افغانستان افزايش يافته است.

ريشه ي اين همه مشکلات ومصيبت درقدرت نمايي وچپاولگري هاي تفنگداران جنگ سالارنهفته است.

روزنامه فیگاروي فرانسه مقاله ای دارد به قلم ماوا بامبوک در باره بازگشت جنگ سالاران در افغانستان. فیگارو می نویسد که جنگ سالاران در انتظار خروج نیروهای ناتو از افغانستان هستند تا به صحنه بازگشته و نفوذ از دست داده خود را دوباره بازیابند. ماوا بامبوک در این مقاله به اسماعیل خان حاکم سابق هرات و وزیر کنونی آب و انرژی افغانستان به عنوان یکی از جنگ سالاران افغانستان اشاره می کند و می نویسد که وی برا ی نقل و انتقال در کابل از چهار خودروی ضد گلوله استفاده می کند و این کاروان خودرو که اسماعیل خان را همراهی میکند، در خیابان های کابل بر خلاف جهت حرکت خودروهای دیگر حرکت می کند.

با وجودیکه اسماعیل خان میتواند از محافظت خاص پوليس در نقل و انتقالات خود استفاده کند، اما ترجیح می دهد تا برای امنیت خود از افراد مسلح زیر فرمان خود استفاده کند.
از اسماعیل خان به عنوان یکی از جنگ سالاران افغانستان دعوت شده بود تا در نشست "شانتیی" در شمال پاریس شرکت کند.
یادآورمی شویم که نمایندگان طالبان و دیگر گروهای مخالف، نمایندگان شورای عالی صلح افغانستان و دولت افغانستان و نمایندگان جنگ سالاران عمده افغانستان دراین نشست که روزهای پنجشنبه و جمعه در " شانیی" برگزار گردید، در جهت فرآیند صلح با یکدیگر به گفت و گو نشستند. اسماعیل خان در هرات هزاران فرد مسلح را زیر فرمان خود دارد. با مشاهده طرفداران اسماعیل خان در هرات، نمایندگان پارلمان افغانستان بر این باورند که اسماعیل خان خواستار آنست که در هرات نیروهای نظامی زیر فرمان خود را جایگزین نیروهای نظامی ارتش و پلیس افغانستان کند. فیگارو از دیگر جنگ سالاران مانند عبدالرشید دوستم جنرال سابق در شمال، پیر سید احمد گیلانی جنگ سالار پشتون و رهبر طریقت صوفیان قادری، گل آقا شیرزی حاکم کنونی ننگرهار، گلبدین حکمت یار رهبر حزب اسلامی افغانستان، که هم اکنون با نیروهای ناتو در جنگ است. جلال الدین حقانی رهبری حملات تروریستی علیه دولت و نیروهای ناتو را سازمان میدهد. منصور نادری، در ولایت بغلان، محمد محقق پشتیبان قومیت هزاره که در زمان طالبان مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند. و بالاخره، احمد ضیا مسعود برادر احمد شاه مسعود و جانشین وی که در دوران نحست ریاست جمهوری حامد کرزی سمت معاونت رئیس جمهوری این کشور را داشته است...

احمد ضیا مسعود در نظر دارد تا ائتلاف تمامی اقوام شمال افغانستان را ایحاد کند. وی گفته که حکومت افغانستان در حال حاضر، هم ضعیف است، هم

 دچار فساد مالی شده و هم متمرکز می باشد.

 

 

 

 

بقیه گزیده های مقالات (صباح) اینجا کلیک نماید

 

 
 

 

 
admin@vatandar.at
 
 
 
 مدیر مسوول : انجنیر هما یوسفی
صاحب امتیاز : انجنیرنجیب یوسفی
کليه ی حقوق بر اساس قوانين کپی رايت  محفوظ و متعلق به وطندار می باشد