WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی وسیاسی

  آزادی سر یا آزادی تن؟!                                                   سید مبین "هاشمی"  

 

ما انسانها از آغاز زندگی همیش خواهان آزادی و حریت بوده و در این راستا تا حد توان از خود شهکاری و فداکاری نشان داده ایم. حتا بخاطر بدست آوردن این پدیده در مقابل زعمای خویش برپا ایستاده و در صورت ضرورت مجادله نموده و جان خود را نیز از دست داده ایم. این ویژگی هنوز هم در اذهان بسیاری انسانها موجود بوده است. به خصوص بعد از به میان آمدن حقوق تحققی، دموکراسی، سکولاریسم، حقوق بشر، حقوق زن... وغیره مبارزه ای انسانها در این راستا بیشتر گردیده است. هرگاه خود نیز نگاهی به صحفات اجتماعی ورسانه ها نمایید، خواهید دید که اکثر جوانان سخن از آزادی و دوری از قید و قیود میزنند. اما یگانه چیزیکه مبهم و نا معلوم است، همانا محتوای این واژه میباشد. انسانها با استعمال این واژه کدام معنا و مفهوم را دارند قصد میکنند؟ آیا آزادی عبارت است آزادی بیان واندیشه است و یا اینکه آزادی شکل و لباس؟ اگر هدف  آزادی بیان و اندیشه باشد، ما حق برجانب بوده و داریم راه و روش خوبی را تعقیب میکنیم. زیرا حق مسلم هر شخص است که باید نظریه و مفکوره اش را بطور آزاد- با در نظرداشت حرمت و احترام به شخصیت دیگران- به زبان آورده خود را معرفی کند. اما به یاد داشته باشیم که یکی از جمله شروط آزادی همانا احترام به دیگران و متضرر نساختن آنها میباشد. این بدان معناست که ما "آزاد هستیم و یا آزادی است" گفته حق توهین و تحقیر به شخصیت و مقام دیگران را نداریم. ما به حدی آزاد هستیم که اندیشه، مفکوره و نظریات مان، دیگران را ناراحت نسازد. در اصل دین مقدس اسلام نیز همچو یک آزادی را برای انسانها به ارمغان آورده و حتا جهت از بین بردن بردگی که در آن انسان نه حق حرف زدن را داشت و نه بیان اندیشه را،  گامهای مثبتی را گذاشته است. اینکه امروز بعضی انسانها با استفاده از نام اسلام کارهای مخالف آنرا انجام میدهند، مشکل خود شان بوده و با دین اسلام کدام ربطی ندارد.

         اگر هدف از آزادی، همانا آزادی تن-شکل لباس و صورت- باشد، در اینصورت رهی را که پیش گرفته ایم، ما را به گودال ضلالت و گمراهی میبرد. اکثر زنان افغانستان زمانیکه سخن از آزادی میزنند، درحال برقه (چادری) را به گونه ای  مثال  نشان داده و خواهان برتن کردن لباسهای متنوع دیگری میشوند.

         دوستان عزیز!

         در جامعه ای سنتی افغانستان و یا بطور عموم، آزادی تن ویا لباس راه حلی برای مشکل موجود نبوده و نخواهد گردید. برعکس، همچو یک آزادی در ابتداء به هر اندازه که خوش آیند باشد، عواقب خراب و ناگورای را به بار می آورد. دوری جستن از برقه و برتن کردن لباسهای دیگر، اذهان زنان را تغیر نمیدهد؛ بل، یگانه چیزیکه اذهان انسانها را روشن ساخته سبب تغیر آن میشود، همانا داشتن آزادی بیان و مفکوره میباشد. انسانها باید با استفاده ای این واژه آزادی به مکتب رفتن جوانان-پسر و دختر- و داخل اجتماع شدن آنها را قصد کنند.

 آزای تن عبارت است از مفکوره یی میباشد که از دنیای غرب نشأت گرفته و هدف آن همانا زیر پا کردن حقوق، ننگ و ناموس و پاکدامنی زنان میباشد. نتیجه ای وخیم همچو یک کار را همه روزه در رسانه های کتبی، صوتی، تصویری، الکترونیکی.... وغیره غرب میتوان مشاهده کرد. بطور مثال: چندی پیش در نوشته ای یکی از دوستانم مطالعه نموده بودم که در دنیا در هر 18 ثانیه به یک دختر تجاوز صورت میگیرد. ویا در هندوستان در هر 18 ساعت حد اقل یک تجاوز جنسی علیه زنان تحقق می یابد. در کشور ما نیز بطور مخفی صدها عمل تجاوز جنسی صورت میگیرد که اکثر شان به رسانه ها انعکاس نکرده و آنگونه خاموش میماند. سبب اصلی این تجاوز ها برتن کردن لباسهای متنوع و یا برهنه میباشد و بس. بناءً بخاطر مبتلا نشدن به همچو یک بیماری و حفظ ننگ و ناموس، باید که از همچو یک آزادی دوری جسته؛برعکس آزادی سر که عبارت از آزادی اندیشه و مفکوره میباشد، را ترجیح دهیم.

         به یاد داشته باشیم، تا زمانیکه آزادی اندیشه و بیان در افغانستان جامعه ای عمل نپوشد، ما رستگار و کامیاب نخواهیم شد.

سید مبین هاشمی       

    

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید