WELCOME

To Our Website

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed non metus

 گزیده های مقالات فرهنگی فلسفی وسیاسی

      بعضی ها بیمار اند!                                             سید مبین هاشمی

هر یک از موجودات پروردگار ما دارای ویژگی های خاص بوده و نظر به آن خصایص شان از مخلوقات دیگر متمایز میشوند. مثلن: گاو، گوسفند، مرکب، اسب، ماهی، مرغ... زمانیکه انسان نگاهی به این موجودات کند، درحال نام، خصایص، جنسیت و دیگر ویژگی های آنها را درک نموده نظر به آن با آنها رویه و رفتار میکند. اما در بین تمام موجودات، انسان علر رغم آنکه بهترین و اشرفترین مخلوقات شمرده شده و ویژگی های چون: عقل، تفکر، اراده و شعور- که دیگر موجودات عاری از آنها اند- به آن داده شده درک و شناسایی آن خیلی ها دشوار می باشد.

این انسان که اولین  آموزگارش خود الله متعال و حضرت جبرئیل، مکانش بهشت برین، سلطنت اش تمام روی زمین، مقامش بالاتر از دیگر موجودات و حتا به حدی که فرشتگان نیز برایش سجده (احترام) نموده و پروردگار چنانکه در کتاب آسمانی اش ذکر نموده این کره ای خاکی و تمام موجودات، مخلوقات و نعمتهای آنرا صرف برای انسان و به خدمت وی پیدا نموده... خیلی ناسپاس می باشد. بدون شک که تمام انسانها چنین نیستند و نخواهند گردید، اما در بین انسانها هستند کسانی که با رفتار و کردار خراب شان به شخصیت والای انسان و مقام بلند اش لطمه زده مقام و منزلت آنرا پایین می آورند!

 اگر پرسیده شود که همچو انسانها کی ها اند، کار، هدف و ویژگی هایشان چی بوده و آینده ای شان چگونه خواهد شد؟ در پاسخ به پرسش بالا میتوان گفت آنها آن عده بیمارانی اند که به بیماری حسادت گرفتار شده، همه روزه چشم شان به مال، منصب، فعالیتهای علمی، دینی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دیگران بوده و با مشاهده ای آن روحیه ای شان خراب، فکر شان نارام، وجود شان مضطرب، چشم شان مملو از کینه و کدورت؛ هدف شان تخریب و بدگویی جوانان کامیاب و چقری کردن برای دوستان کامیاب شان می باشد. آنها در زندگی شان کدام هدف خاصی نداشته و یگانه خط سیری که پیش رو دارند همانا "فلان وزیر بیشتر از من فعالیت میکند، فلان استاندار (والی)  نسبت به من و رهبرم محبوبتر است، فلان جوان نسبت به من ذکی تر و فعالتر  است، فلان دوستم کامیاب و مؤفق تر است..." و زمانیکه آنها توانایی رقابت سالم با اشخاص کامیاب را نداشتند، درحال در صدد تخریب، بدگویی و بدنامی اشخاص به بهانه ای این و آن گردیده و در نتیجه سبب آن میشوند که شخص مذکور نیز از سخنان پوچ و بی مفهوم آنها خسته شده بطور اجباری! تنبلی را به خود اختیار کند.

موارد بالا و امثال آنها واقعیتها ی جامعه ای افغانستان و تعداد از دانشجویان مقیم در داخل و بیرون از کشور می باشد. شاید که هر یک ما و شما همه روزه با تعداد متعددی از همچو اشخاص رو به رو شده داد و ستیز کنیم. اما به یاد داشته باشیم که حسادت و دشمنی  بی مورد همچو اشخاص نباید عزم راسخ و سالم ما را بشکند؛ اگر چنین شد آنگاه بیماران! خود را کامیاب حس میکنند. بطور مثال: چندی پیش در روی صحفه ای رخ نامه ای یکتن از نمایندگان فعال از طبقه ای إناث مطلبی را خواندم که شاکی از چنین مواری بود و من برایش نوشتم که شما باید عزم راسخ خود را پیش گرفته به فعالیتهای تان ادامه دهید. زیرا روزی حق و باطل از هم جدا خواهد شد.

بیماری حسادت با جنسیت، درجه ای تحصیل، فرهنگ، ملیت و زبان هیچ ربطی نداشته و تمامن مربوط به فطرت و شخصیت انسانها می باشد. چونکه من جوانان زیادی را سراغ دارم که از نگاه درجه ای تحصیل لیسانس، ماستر و دکترا بوده؛ اما هنوز هم به چنین بیماری مبتلا شده و همه روزه بد تر میشوند. علایم این بیماری: همچو جوانان دارای تصمیم قاطع و عزم راسخ نمی باشند، روحیه ای شان همیش خراب، فکر شان مغشوش، نارام، چشم شان به کار دیگران، ذهن شان در صدد ضرر رساندن به جوانان فعال، حرکات شان طفلانه، برای جار و جنجال بهانه جویی میکنند، در اطراف شان به جز از اشخاص مثل خود شان دوستان واقعی ندارند، هر کس را به نام این و آن متهم به کاری میکنند، همیش از دیگران توقع کار و نیکی دارند؛ اما خود هیچ نیکی نمی کنند، بدون اینکه به خود و کردان شان بنگرند از دیگران گله و گله داری میکنند، در اندک چیزی رنجیده میشوند، یک روز با یکی و روز دیگر با شخص دیگر دوستی و دشمنی میکنند... در نتیجه همیش ناکام، نارام، بد بخت، جگر خون، منفور... خواهند گردید. اما توصیه ای برای برای همچو اشخاص اینست که بجای حسد غبطه را ترجیح داده خود نیز کامیاب و خوشبخت شوند.

پس چی باید کرد؟

اگر در اطراف تان چنین دوست و یا دوستانی دارید، هیچگاهی به سخنان، قرابت و دوستی شان باور نکنید. زیرا هدف آنها دیگر چیز بوده و لحظه یی که نقطه ای ضعف تانرا دریافتند درحال برعلیه تان استفاده میکنند. هرگاه آنها را دیدیم بهترین کاری که باید انجام دهیم: السلام علیکم  و علیکم سلام. دوست ترا راهت مرا راهم!

ای بار الهی!

اشخاص حسود و متضرر دوست و جامعه را خودت توفیق نیکی ببخش؛ چونکه آنها از بیماری شان بی خبر اند!

سید مبین هاشمی

    

رفقا، دوستان عزیزتارنمای وطندار !  لطفاً نظرات، پیشنهادات، انتقادات، مقاله ها، نوشته ها، مضامین و مطالب علمی و تحلیلی خود را جهتِ نشر به ادرس پوست الکترونیکی سایت بفرستید